Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Τέλος εποχής έφερε η παραίτηση Αμβρόσιου

Με ένα χρόνο καθυστέρησης παραιτήθηκε ο 82χρονος μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος. Η αρχική του δήλωση, το 2017, ανέφερε ότι επρόκειτο να παραιτηθεί το 2018, όταν θα έκλεινε τα 40 χρόνια στην ηγεσία της Μητρόπολης και ο ίδιος θα ήταν 80 ετών. Στη συνέχεια, και αφού ο χρόνος περνούσε χωρίς να παραιτείται, δήλωσε ότι προσευχόταν για να αποφασίσει. Το… πλήρωμα του χρόνου έφθασε αυτήν την εβδομάδα.

Τ έλος εποχής για την Εκκλησία της Ελλάδος η παραίτηση από την «ενεργό υπηρεσία» του Αμβρόσιου. Μία εκ των πλέον αμφιλεγόμενων προσωπικοτήτων «αποσύρεται» από το προσκήνιο. Πολλές φορές στο παρελθόν απασχόλησε αρνητικά τη δημοσιότητα φέρνοντας σε αμηχανία την Ιεραρχία και τον Αρχιεπίσκοπο, οι οποίοι ουδέποτε τον αποδοκίμασαν δημόσια. Ιδιαίτερα ενόχλησε ο ιδιότυπος εναγκαλισμός του με βουλευτές της Χρυσής Αυγής: φωτογραφήσεις, παρεμβάσεις, δηλώσεις κ.ά. Για κάποιους ένα μεγάλο κεφάλαιο του μισαλλόδοξου, ρατσιστικού και ομοφοβικού λόγου μίσους έριξε την αυλαία του με την παραίτηση του μητροπολίτη Αμβρόσιου, ο οποίος –κατ’ αυτούς– κάθε άλλο παρά πρεσβευτής της αγάπης του Θεού υπήρξε. Οι ζεστοί του εναγκαλισμοί με τους βουλευτές της Χρυσής Αυγής και οι δηλώσεις του λίγο μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, ότι «στην αρρωστημένη και παρακμάζουσα δημοκρατία, δεν είστε μία “μαύρη νύχτα”. Aν ωριμάσετε μπορείτε να καταστείτε μια γλυκιά ελπίδα», ήρθαν να κουμπώσουν με τις συχνές του φωτογραφίσεις με τους βουλευτές του μορφώματος. «Δεν δύναμαι να κατανοήσω πώς και γιατί οι ιδέες της Χρυσής Αυγής είναι ανατρεπτικές και γιατί δεν είναι το ίδιο ανατρεπτικές ή επικίνδυνες και οι ιδέες του ΣΥΡΙΖΑ ή του ΚΚΕ». Και δεν μπορεί κανείς παρά να τον πιστέψει. «Προτιμώ να με αποκαλείτε φασίστα, όχι όμως κατσαπλιά! Ούτε συμμορίτη! Ούτε άθεο και αριστερό, ούτε αντάρτη και προδότη! Κάλλιο φασίστα παρά κατσαπλιά!», έχει δηλώσει με σθένος. Η θηριωδία του ναζισμού, ο κίνδυνος του νεοναζισμού, η απειλή για τη Δημοκρατία, δεν τον τρόμαξαν ποτέ. Και δεν τον τρόμαξαν, γιατί σε αυτά πίστευε και ο ίδιος. Η πιο χαρακτηριστική σύνοψη των προσωπικών του πιστεύω περιλαμβάνεται ήδη στην πρώτη του ομιλία ως επισκόπου. Ο Αμβρόσιος δεν περιορίστηκε να απευθυνθεί στους «εκπροσώπους του ενδόξου και λίαν μοι αγαπητού Σώματος της Χωροφυλακής», ούτε στην έκφραση της αγάπης του («εις την καρδίαν μου τα Σώματα Ασφαλείας γενικώτερον και το ένδοξον Σώμα της Χωροφυλακής ειδικώτερον θα κατέχη πάντοτε κεντρικωτάτην θέσιν»), αλλά προχώρησε σε μια ανοιχτή πρόκληση, απευθύνοντας ασπασμό στους χουντικούς βασανιστές των Σωμάτων Ασφαλείας: «Από της θέσεως ταύτης απευθύνω ιδιαιτέρως θερμόν εν Κυρίω ασπασμόν προς όλους εκείνους τους αγαπητούς μου Αξιωματικούς και Οπλίτας της Ελληνικής Χωροφυλακής και της Αστυνομίας Πόλεων, οι οποίοι την στιγμήν ταύτην, συνεπεία οιουδήποτε ατυχούς συμβάντος εν τη ενασκήσει του υπηρεσιακού των καθήκοντος, εστερήθησαν των αγαθών της υγείας και της ελευθερίας των». Ο Τύπος της εποχής σχολίασε με ειρωνικά σχόλια την αναφορά αυτή. «Παραπονιόμαστε που δεν είμαστε στη χειροτονία να συνχειροτονίσωμεν τον νέον ιεράρχη» έγραφαν «Τα Νέα» (16.10.1976), ενώ η «Ελευθεροτυπία» επισήμαινε ότι ελάχιστοι βασανιστές είχαν υποστεί δικαστικό έλεγχο: «Δεδομένου ότι οι φυλακισμένοι βασανιστές είναι λίγοι, ο Άγιος Ταλαντίου δεν θα καταπονηθεί και πολύ, αλλά θα εξοφλήσει τις υποχρεώσεις του με ελάχιστα φιλήματα» (15.10.1976). Ο Αμβρόσιος θα πρωτοστατήσει στην εκστρατεία κατά των αριστούχων μαθητών αλβανικής καταγωγής που παρήλασαν με την ελληνική σημαία, με σκληρή επίθεση εναντίον του πολιτικού κόσμου αλλά και του ίδιου του Προέδρου της Δημοκρατίας: «Έγινε και ο Πρόεδρός μας υπερασπιστής του αλβανικής καταγωγής αριστούχου μαθητού! Όλα αυτά τα καμώματα μας βάζουν σε σκέψη: τελικά πού ζούμε; Μήπως γίναμε παράρτημα της Αλβανίας και δεν το γνωρίζουμε;» (εφημ. «Αυγή», 15.1.2001). Με τη σιγουριά που τον διακρίνει, ο Αμβρόσιος θα ξεσπαθώσει κατά του «δικτάτορα» Κώστα Σημίτη για το ζήτημα της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες: «[Ο πρωθυπουργός] έχει έρθει σε συμφωνία με την Τεκτονική Στοά και το εβραϊκό λόμπι για το θέμα των ταυτοτήτων» (3.8.2000). Σημείο αντιλεγόμενο Στη διάρκεια της πορείας του, ο Αμβρόσιος προκάλεσε πολλές φορές αντιδράσεις με τις δηλώσεις του και σε κοινωνικά θέματα, κυρίως σε ότι αφορά στην LGBTQI+ κοινότητα, για τις οποίες και βρέθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η πρόσφατη πρωτόδικη καταδίκη του για το άρθρο που είχε ανεβάσει στο προσωπικό του ιστολόγιο με τον τίτλο «Φτύστε τους», αναφερόμενος σε ομοφυλόφιλους.  Η απόφαση του δικαστηρίου ήταν φυλάκιση 7 μηνών με τριετή αναστολή. Επιπλέον, ο μητροπολίτης είχε κατηγορηθεί ότι ζήτησε την εκδίωξη  ομοφυλόφιλου ηλικιωμένου από το Γηροκομείο Καλαβρύτων,  κάτι που όμως τελικά δεν συνέβη, έπειτα από την παρέμβαση  του διευθυντή του Καλλιµανοπούλειου Ιδρύµατος, µε αποτέλεσµα ο µητροπολίτης Καλαβρύτων Αµβρόσιος να ανακαλέσει την αρχική του απόφαση και ο ηλικιωµένος να εξακολουθήσει να δέχεται τη φροντίδα που έχει ανάγκη. Τα τελευταία του λόγια ως μητροπολίτης «Σήμερα είναι η τελευταία λειτουργία ως μητροπολίτης σας στον χώρο αυτόν. Είναι αποχαιρετιστήριος λειτουργία διότι χθες υπέγραψα και αύριο καταθέτω στην Σύνοδο την παραίτησή μου. Έχω 41 χρόνια κοντά σας. Έχω αναλώσει τον εαυτό μου με την χάρη του Θεού από το πρωί μέχρι το βράδυ εργαζόμενος. Και από το βράδυ μέχρι το πρωί αγρυπνώ πολλές φορές για εσάς και προσεύχομαι», είπε ο μητροπολίτης Αμβρόσιος στο κήρυγμα, την προηγούμενη Κυριακή, στο Νητροπολιτικό Ναό των Καλαβρύτων. «Μπήκα στα 82, και πλέον πρέπει να κοιτάξω λίγο τον εαυτό μου και να αφήσω τις πολλές ευθύνες, και μάλιστα σε μια εποχή που και η πατρίδα μας κινδυνεύει και η πίστη μας διώκεται. Έκανα ό,τι μπορούσα. Τα υπόλοιπα ο Θεός ας φροντίσει», τόνισε ο μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Παράλληλα, έκανε κάποιου είδους αυτοκριτική λέγοντας: «Έχω κάνει κάποια καλά. Έχω κάνει σφάλματα. Ζητώ από τον Θεό και από εσάς συγνώμη».

  • Θα είναι το… κάρμα του;Ο ηγούμενος της Μονής του Μεγάλου Σπηλαίου είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, ο επικρατέστερος για τη Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας. Ο α´ γραμματέας της Ιεράς Συνόδου και ηγούμενος της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος Κάρμας θεωρείται άνθρωπος ευρύτερης αποδοχής. Της εμπιστοσύνης, δε, και του Αρχιεπισκόπου και του αποχωρούντος μητροπολίτη, εδώ και αρκετά χρόνια. Ο αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος υπηρετεί στη Σύνοδο πάνω από 19 ολόκληρα χρόνια, ενώ είναι γνωστός για τον πράο χαρακτήρα και την εργατικότητά του. Υπήρξε από τους βασικούς συντελεστές στην εκ βάθρων ανακαίνιση της Μονής Μεγάλου Σπηλαίου. Πάντως, με ανακοίνωσή της η Μητρόπολη Καλαβρύτων διέψευσε τα περί χρισμάτων από τον Αμβρόσιο. Η εκλογή, πάντως, του διαδόχου του Αμβρόσιου θα γίνει στην Ιεραρχία του Οκτωβρίου, όπου αναμένεται να εκλεγεί και ο νέος μητροπολίτης Φθιώτιδας. Εκτός απροόπτου, για το επισκοπικό μέγαρο της Λαμίας προαλείφεται ο σημερινός πρωτοσύγκελος της Αρχιεπισκοπής Αθηνών, βοηθός επίσκοπος Θεσπιών Συμεών Βολιώτης.

Για κάποιους είναι η «φωνή της συνείδησης»

Έγκυροι εκκλησιαστικοί κύκλοι τονίζουν, με νόημα, πως ο Αμβρόσιος δεν είναι από τους ανθρώπους που παροπλίζονται. Με την παραίτησή του: α) του δίνεται η δυνατότητα ελέγχου της διαδοχής του, και β) ο λόγος του και οι παρεμβάσεις του θα έχουν την ίδια βαρύτητα, αν όχι και πιο αυξημένη, καθώς για μεγάλο τμήμα του Κλήρου και των ιεραρχών συνεχίζει να είναι «η φωνή της συνείδησης της Ελλαδικής Εκκλησίας». Τον τίτλο αυτό τον απέκτησε όταν αρχικά μόνος «σήκωσε ανάστημα» έναντι του Οικουμενικού Πατριάρχη στο ζήτημα της διαποίμανσης των Μητροπόλεων των Νέων Χωρών αρθρογραφώντας υπέρ της διοικητικής και πνευματικής ενότητας των Μητροπόλεων της χώρας και ζητώντας από την Ιεραρχία να αναλάβει πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση.

Συνιδρυτής της «Χρυσοπηγής»

Ο Αμβρόσιος Λενής υπήρξε ένας εκ των τριών συνιδρυτών της πολύκροτης ενδοεκκλησιαστικής οργάνωσης «Αδελφότης Χρυσοπηγή» που ξεκίνησε τη δραστηριότητά της το 1959. Στην τριανδρία μετείχαν, επίσης, ο αείμνηστος Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης και ο μητροπολίτης Καλλίνικος Καρούσος, πρώην Πειραιώς (ζει σε μοναστήρι σε προχωρημένο γήρας). Άγραφος σκοπός της αδελφότητας, όπως και άλλων ενδοεκκλησιαστικών οργανώσεων της εποχής («Ζωή», «Σωτήρ» κ.ά.) ο εκ των έσω έλεγχος του μηχανισμού της Εκκλησίας. Πολλοί παρατηρητές χαρακτήρισαν εκείνες τις οργανώσεις «παραεκκλησιαστικές». Ο όρος είναι λάθος αφού: α) οι οργανώσεις ήταν και γνωστές και νόμιμες, β) είχαν την «ευλογία» της ηγεσίας της Εκκλησίας, και γ) θεωρείτο μια πεπατημένη στους εκκλησιαστικούς κύκλους, καθώς η χώρα εξερχόμενη του πολέμου και του καταστροφικού Εμφυλίου που ακολούθησε, «επέτρεπε» την «άλωση» των μηχανισμών της δημόσιας ζωής του τόπου στο όνομα του… αντικομουνισμού. Ήταν τόσο αναγνωρισμένη και αποδεκτή η παρουσία τους και ο ρόλος τους, που οι παιδικές χορωδίες τους έψαλλαν εναλλάξ στο κοιμητηριακό παρεκκλήσιο της Αναστάσεως στο βασιλικό Κτήμα Τατοΐου, παρουσία των βασιλέων ασφαλώς… Ο γεννημένος το 1927 Καλλίνικος εργαζόταν στο βιβλιοπωλείο της αδελφότητας θεολόγων στην Πάτρα, όταν το 1953 ως κατηχητής γνώρισε τον 15χρονο Αθανάσιο Λενή, και δύο χρόνια αργότερα, ως διάκονος πια, συναντήθηκε με τον 17χρονο Χρίστο Παρασκευαΐδη στην Αγία Ζώνη Κυψέλης. Από το 1959 στην Αθήνα, φοιτητές οι δύο (Νομική και Θεολογική) –λίγο αργότερα, στα 31 του, εισέρχεται στη Θεολογική Σχολή και ο Καλλίνικος, ο οποίος έχει χειροτονηθεί πρεσβύτερος– χτίζουν στο Παγκράτι, ως ιδρυτικά μέλη τις βάσεις της μοναχικής αδελφότητας «Παναγία η Χρυσοπηγή». Στο μεταξύ, ανελίσσεται σιγά σιγά ο Αμβρόσιος, τον οποίο καθόρισε η ένταξή του στη «Χρυσοπηγή», ενώ παράλληλα θήτευσε ως ιερέας στη Χωροφυλακή. Το 1967 γίνεται Αρχιεπίσκοπος ο Ιερώνυμος Κοτσώνης και ο Χριστόδουλος, τοποθετείται στην Αρχιγραμματεία της Συνόδου. Μετά τη χούντα στον αρχιεπισκοπικό θρόνο εκλέγεται ως Αρχιεπίσκοπος Αθηνών ο Σεραφείμ Τίκας, και το 1974 ο Χριστόδουλος, σε ηλικία μόλις 35 ετών, εκλέγεται μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού. Έναν χρόνο πριν, το 1973, είχε ιδρυθεί το πρώτο συνοδικό μοναστήρι της Εκκλησίας της Ελλάδος: το μοναστήρι της Παναγίας Χρυσοπηγής με ηγούμενο τον Καλλίνικο, στο Καπανδρίτι Αττικής. Ο Χριστόδουλος παρείχε αφειδώς τη βοήθειά του στον αρχιμανδρίτη Καλλίνικο Καρούσο, ο οποίος το 1975 εκλέγεται τιτουλάριος μητροπολίτης Ρωγών και το 1978 μητροπολίτης Πειραιώς, αλλά και τη στήριξή του στον Αμβρόσιο Λενή, ο οποίος το 1976 εκλέγεται αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου και επίσκοπος Ταλαντίου, ενώ το 1978 εκλέγεται μητροπολίτης Καλαβρύτων. Έκτοτε, με έδρα το Παγκράτι, η «Χρυσοπηγή» αναπτύσσει σταδιακά δράση, και στην πορεία των ετών ενισχύεται.

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα