Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Τέλος ο μήνας του μέλιτος για τον Μακρόν

«Δε θέλω να κριθώ στις πρώτες 100 ημέρες μου στην προεδρία» είχε δηλώσει ο Εμανουέλ Μακρόν λίγο μετά τη σαρωτική επικράτησή του στις εκλογές και τη μετακόμισή του στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων. Και προφανώς είχε απόλυτο δίκιο στην επιθυμία του αυτή, αφού τα πρώτα δείγματα της προεδρικής του γραφής στο εσωτερικό της χώρας του δεν φαίνεται να ενθουσιάζουν ιδιαιτέρως τους Γάλλους πολίτες.
Το αντίθετο, μάλιστα, αποδεικνύει πρόσφατη δημοσκόπηση, που επικαλείται σε σχετικό άρθρο της η ειδησεογραφική ιστοσελίδα «Politico», βάσει της οποίας το ποσοστό της δημοτικότητάς του μετά το πέρας των 100 ημερών της διακυβέρνησής του είναι μικρότερο από το αντίστοιχο του προκατόχου του Φρανσουά Ολάντ για το ίδιο χρονικό διάστημα. Ο σοσιαλιστής ηγέτης σημειώνεται ότι «τερμάτισε» ως ο λιγότερο δημοφιλής πρόεδρος της γαλλικής ιστορίας. Η αλήθεια, πάντως, είναι ότι από την εποχή του Ζακ Σιράκ έχει να καταγραφεί τέτοια ελεύθερη πτώση στα ποσοστά δημοτικότητας νέου προέδρου, όπως αυτά που αποδίδονται σήμερα στον Μακρόν, με τους συνεργάτες του να τον υπερασπίζονται λέγοντας πως ποτέ δεν έκρυψε την πολιτική απειρία του και πως ευτυχώς για τον ίδιο και τους Γάλλους ψηφοφόρους μαθαίνει γρήγορα. «Δε γεννιέσαι πρόεδρος, μαθαίνεις τη δουλειά ενώ την κάνεις», σχολίασε σχετικά ο ηγέτης του κόμματος των Πρασίνων Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, υπενθυμίζοντας τα λάθη του πρώην Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα και της Γερμανίδας καγκελάριου Άνγκελα Μέρκελ στις αρχές των θητειών τους στα ανώτατα αξιώματα των χωρών καταγωγής τους.
Αυτή είναι η άποψη των Γάλλων οπτιμιστών, γιατί οι πεσιμιστές στη Χώρα του Φωτός πιστεύουν ότι το όλο στιλ της διακυβέρνησης του Μακρόν είναι λάθος και αναρωτιούνται αν ο νεαρός πρόεδρος, που υποσχέθηκε να αλλάξει το έθνος τους, θα καταφέρει να αλλάξει τον εαυτό του. Σε κάθε περίπτωση η παρουσία του στο εξωτερικό κρίνεται μέχρι στιγμής ικανοποιητική, καθώς όχι μόνο φαίνεται να τα πηγαίνει καλά με την Μέρκελ, την άτυπη ηγέτιδα ολόκληρης της Ευρώπης, αλλά με την αποφασιστική χειραψία του στον Ντόναλντ Τραμπ και τον ίσος προς ίσον διάλογό του με τον Βλαντιμίρ Πούτιν έδειξε αφενός ότι ξέρει καλά πως το 40% της διπλωματίας είναι θέατρο, και αφετέρου ότι η Γαλλία είναι, μαζί του, και πάλι ξανά «μέσα στα πράγματα».

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση