Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Τέσσερα σενάρια για το μέλλον της Βενεζουέλας

Εάν οι διαδηλώσεις από μόνες τους μπορούσαν να ανατρέψουν έναν πρόεδρο ο Νικολάς Μαδούρο θα ήταν ήδη σε ένα αεροπλάνο για την Κούβα. Στις 23 Ιανουαρίου, τουλάχιστον 1 εκατομμύριο πολίτες της Βενεζουέλας κατέκλυσαν τους δρόμους της απαιτώντας από τον Μαδούρο να παραιτηθεί. Ήταν η απάντησή τους στο κάλεσμα του Χουάν Γκουαϊδό, που την περασμένη εβδομάδα αυτοανακηρύχθηκε ηγέτης της χώρας. Ο Γκουαϊδό μέχρι σήμερα έχει κερδίσει τη στήριξη του μεγαλύτερου μέρους της Λατινικής Αμερικής, των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ευρωκοινοβουλίου. Οι διαδηλώσεις που πρόκειται να γίνουν σήμερα, εκτιμάται από τους διεθνείς αναλυτέ, ότι θα είναι ακόμα μεγαλύτερες σε συμμετοχή και ένταση. Ο Μαδούρο, όμως, στηρίζεται από τον στρατό, όπως επίσης από τη Ρωσία, την Κίνα και την Τουρκία. Το διακύβευμα είναι μεγάλο, όπως υπογραμμίζει με αυτόν τον πρόλογο άρθρο του περιοδικού «Economist». Πρωτίστως αυτό που διακυβεύεται είναι η τύχη 32 εκατομμυρίων ανθρώπων… Τα πιθανά σενάρια για το μέλλον της Βενεζουέλας, σύμφωνα με ανάλυση του «Guardian», είναι τέσσερα και έχουν ως εξής: Ο Μαδούρο γραπώνεται στην εξουσία – αλλά για πόσο; Ο Μαδούρο έχει επιβιώσει σε δύο ακόμα κρίσεις στο παρελθόν. Μετά από τις μαζικές διαδηλώσει του 2014, οπότε στοχοποίησε τους αρχηγούς της αντιπολίτευσης, μεταξύ των οποίων τον Λεοπόλντ Λοπέζ, ένα από τα πιο δημοφιλή πρόσωπα της αντιπολίτευσης στη Βενεζουέλα. Ο Λοπέζ συνελήφθη, του απαγορεύτηκε η συμμετοχή στις εκλογές, και σήμερα παραμένει σε κατ_ οίκον περιορισμό. Στις επόμενες διαδηλώσεις του 2017, που ακολούθησαν την απόφαση του Μαδούρο να θέσει εκτός νόμου την Εθνοσυνέλευση, όταν εκείνη πέρασε στα χέρια της αντιπολίτευσης 120 άτομα έχασαν τη ζωή τους. Σήμερα, μια τέτοια εξέλιξη δεν θεωρείται το ίδιο πιθανή παρά τη στήριξη που έχει ο Μαδούρο από τη Ρωσία, την Τουρκία και την Κούβα. Έχει δεχτεί μια πρωτοφανή διεθνή πίεση, ακόμη και από χώρες της Λατινικής Αμερικής. Κι αυτό, γιατί ναι μεν τα ανώτερα στελέχη του στρατού δείχνουν την υποστήριξή τους στον αρχηγό του κράτους, αλλά δεν συμμερίζονται τη στάση τους οι κατώτεροι αξιωματικοί, οι οποίοι έχουν βιώσει τις επιπτώσεις τις οικονομικής κρίσης στη χώρα. Για να παραμείνει ο Μαδούρο στην εξουσία θα πρέπει να έχει όλο τον στρατό στο πλευρό του, που σημαίνει ότι θα πρέπει να δώσει στους δεύτερους τις κυβερνητικές θέσεις και τα ποσοστά στην κρατική πετρελαϊκή PDVSA, με τα οποία έχει ανταμείψει στο παρελθόν τους πρώτους. Ο Μαδούρο θα αντικατασταθεί ή θα γίνει στρατιωτικό πραξικόπημα Ένας άλλος τρόπος για να ξεπεραστεί η σημερινή κρίση, αν και δεν θα ωφελούσε τους πολίτες, θα ήταν ένα στρατιωτικό πραξικόπημα που θα αναδείξει πρόεδρο της χώρας κάποιον στρατιωτικό ή κάποιον πολίτη. Αυτό πρακτικά θα σήμαινε μία από τα ίδια, δηλαδή κλεπτοκρατία, κακοδιοίκηση και απολυταρχισμός. Πιθανοί διάδοχοι του στρατού θα είναι είτε ο υπολοχαγός του Μαδούρο Ντιοσντάντο Καμπέλο ή ο υπουργός Άμυνας Βλαντιμίρ Παδρίνο, που έχουν μεν την υποστήριξη του στρατού, αλλά όχι και του λαού. Από τους πολιτικούς θα μπορούσε να είναι είτε ο αντιπρόεδρος Ντέλσι Ροντρίγκες είτε ο προκάτοχός του Ταρέκ Ελ Αϊσάμι, αμφότεροι παρίες της διεθνούς κοινότητας. Σε κάθε περίπτωση, μια αλλαγή στην ηγεσία της χώρας δεν θα καθησυχάσει την αντιπολίτευση, τώρα που έχει το momentum να αποκαταστήσει τη δημοκρατία στη χώρα. Αν οι πολιτικές επιλογές εξαντληθούν, υπάρχει μεγάλος κίνδυνος οι αντίπαλοι του καθεστώτος να στραφούν στον ένοπλο αγώνα και η Λατινική Αμερική έχει μια ταραγμένη ιστορία στο να καταστρέφει ανταρσίες. Στο μεταξύ, εάν ο νέος ηγέτης δεν καταφέρει να ξανακτίσει την καταστροφική Οικονομία της χώρας, εκατομμύρια θα συνεχίσουν να φεύγουν, αποσταθεροποιώντας περαιτέρω την περιοχή. Αλλαγή σε καθεστώς λαϊκής εξουσίας ή διαπραγμάτευση εξόδου Η μετάβαση στη δημοκρατία θα ήταν ο πιο εύκολος τρόπος για να ξεπεραστεί το σημερινό αδιέξοδο. Ο Μαδούρο, όμως, έχει λίγα να κερδίσει και πολλά να χάσει εάν παραδώσει την εξουσία. Ακόμη και αν ο Μαδούρο συμφωνήσει να δώσει την εξουσία δεν θα θέλει να διακινδυνεύσει οποιαδήποτε αναγνώριση της αυταρχικής του διακυβέρνησης, ούτε και οι χιλιάδες δημόσιοι και στρατιωτικοί αξιωματούχοι που την επέτρεψαν. Ο Γκουαϊδό έχει υποσχεθεί αμνηστία στα μέλη του στρατού που θα βοηθήσουν «στην αποκατάσταση της δημοκρατίας». Ο Μαδούρο και οι πολύ στενοί του συνεργάτες, πιθανότατα θα πρέπει να φύγουν από τη χώρα, αλλά ακόμη δεν είναι σαφές πού θα μπορούσαν να πάνε. Πόλεμος Ο Μαδούρο έχει εδώ και καιρό πει ότι για τα βάσανα της χώρας του ευθύνεται ο οικονομικός πόλεμος, το αποτέλεσμα της ιμπεριαλιστικής καμπάνιας που κάνουν εδώ και δεκαετίες οι Αμερικάνοι. Παρότι μέχρι σήμερα η αλήθεια είναι τον έχει βολέψει, συσπειρώνοντας τους στρατηγούς του και τη μικρή υποστήριξη που έχει πίσω από τη σημαία. Τώρα, ωστόσο, ορισμένοι αναλυτές φοβούνται ότι τα «γεράκια» στην Ουάσινγκτον και το Καράκας θα μπορούσαν να οδηγήσουν τις δύο χώρες σε μια πραγματική σύγκρουση. Η κρίση στη Βενεζουέλα έχει προκαλέσει τη μεγαλύτερη μεταναστευτική ροή στη σύγχρονη ιστορία της Λατινικής Αμερικής. «Εάν η κατάσταση επιδεινωθεί, η πίεση για ένα στρατιωτικό χτύπημα που θα τερμάτιζε το αδιέξοδο, πιθανότατα να αυξηθεί», λέει ο Φιλ Γκάνσον, σύμβουλος στην Crisis Group του Καράκας. «Και αυτό είναι κάτι που όλοι θα έπρεπε να προσπαθούμε να αποφύγουμε». Ένας τέτοιος πόλεμος, που θα είναι ο πρώτος διακρατικός πόλεμος στη Λατινική Αμερική εδώ και 80 χρόνια, θα είναι παρατεταμένος, αιματηρός και γεμάτος απρόβλεπτες μεταβλητές. Για την ώρα, πάντως η προοπτική του πολέμου φαίνεται μακρινή, ωστόσο πιθανό θεωρείται οι δεξιές κυβερνήσεις της Βραζιλίας και της Κολομβίας να βάλουν την υπογραφή τους σε ένα συνασπισμό υπό τις ΗΠΑ κατά του Μαδούρο.

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα