Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Τα οπλισμένα drones άλλαξαν τις ισορροπίες

Μια συμμαχία μεταξύ διαφόρων χωρών είναι ένας γάμος συμφερόντων. Όταν τα συμφέροντα της μίας δύναμης ή των υπολοίπων αλλάξουν, το διαζύγιο είναι μονόδρομος. Αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Μέση Ανατολή. Οι παραδοσιακές συμμαχίες δεν εξυπηρετούν, πλέον, τα μέλη τους και τα συμφέροντα των πάντων έχουν μετατοπιστεί, με αποτέλεσμα το υπάρχον περιφερειακό στάτους κβο να είναι αδύνατον να διατηρηθεί. Για του λόγου το αληθές, η ιδέα των δύο στρατοπέδων στη περιοχή, δηλαδή αυτό της Σαουδικής Αραβίας, του Ισραήλ και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων με μπροστάρη τις ΗΠΑ. και εκείνο της Τουρκίας με το Ιράν υπό την ομπρέλα της Μόσχας, δεν ανταποκρίνεται πια στην πραγματικότητα από τη στιγμή που ο Ντόναλντ Τραμπ με τον Βλαντιμίρ Πούτιν φαίνεται να έχουν περισσότερες κοινές θέσεις παρά διαφορετικές επιδιώξεις! Σε όλα αυτά, το Ισραήλ αντιδρά, η Ρωσία τηρεί στάση αναμονής και η Τουρκία κερδίζει…

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή. Οι επιθέσεις μη επανδρωμένων αεροσκαφών σε εργοστάσια της σαουδαραβικής πετρελαϊκής εταιρίας Aramco, το πρωί του Σαββάτου, έργο των ανταρτών Χούτι, που τελούν υπό την προστασία και την καθοδήγηση του Ιράν, έχουν πολλές και διάφορες γεωπολιτικές επιπτώσεις. Σε πρώτη ανάγνωση το Ιράν, που επίσημα δηλώνει ότι η επίθεση αυτή ήταν προειδοποίηση στο Ριάντ για τον τερματισμό του πολέμου στην Υεμένη, απέδειξε με τη διενέργειά της ότι οι ασύμμετρες στρατιωτικές ικανότητές του αποτελούν σημαντική απειλή για τα στρατηγικά συμφέροντα της Δύσης και των συμμάχων τους στην περιοχή. Οι «ευαισθησίες» στην παροχή πετρελαίου δεν περιορίζονται στα Στενά του Ορμούζ, το μόνο θαλάσσιο πέρασμα για τον Περσικό Κόλπο. Ήδη, το προαναφερόμενο χτύπημα προκάλεσε, τις αμέσως επόμενες ημέρες, μείωση της πετρελαϊκής παραγωγής της Σαουδικής Αραβίας κατά 50%. Το δίχως άλλο, το Ιράν εκτιμώντας ότι ο αμερικανικός λαός δεν έχει όρεξη για πολεμικές περιπέτειες, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, επιτέθηκε, όπως συνηθίζει να κάνει κάθε φορά που «στριμώχνεται στη > ΤΗΣ ΣΟΦΗΣ ΛΟΥΚΑ γωνία», για να δείξει προς πάσα ενδιαφερόμενη κατεύθυνση, ότι μια περιορισμένη επίθεση εναντίον του είναι ένα αδύνατο σενάριο. Όπως και όποτε οι ΗΠΑ προσπαθούν να κλαδέψουν την ισχύ του, το Ιράν έχει τη δύναμη και τα μέσα να αντεπιτεθεί προκαλώντας μία κατά μέτωπο σύγκρουση χωρίς νικητές και χαμένους, έναν ολοκληρωτικό πόλεμο. Η επίθεση αυτή είχε και μία άλλη χρησιμότητα. Να δείξει ότι από τη στιγμή που η Τεχεράνη εμποδίζεται από τις ΗΠΑ να εξάγει το ιρανικό πετρέλαιο και στις οκτώ χώρες που εξαιρούνταν από τις προηγούμενες μετριοπαθείς οικονομικές κυρώσεις εναντίον του καθεστώτος της, δηλαδή στην Ελλάδα, την Ινδία, την Τουρκία, το Πακιστάν, την Κίνα, τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία και την Ιταλία, θα προκαλέσει ως αντίποινα αναταραχή στην παγκόσμια αγορά πετρελαίου. Και ενώ στην αρχή περιόριζε αυτές τις κινήσεις ανταπόδοσης στα Στενά του Ορμούζ, οι τελευταίες επιθέσεις στο διυλιστήριο του Αμπκάικ αποδεικνύουν την ιρανική αποφασιστικότητα να μην επιτραπεί στους Σαουδάραβες να καλύψουν το κενό που άφησε η υποχρεωτική αποχώρηση του ιρανικού πετρελαίου από την αγορά των προαναφερόμενων χωρών. Με δεδομένη τη βασική θέση του Ιράν στο μεγάλο παιχνίδι στη Μέση Ανατολή, γίνεται απόλυτα κατανοητό σε σχέση με τα παραπάνω, ότι το υπάρχον status quo στην περιοχή δεν έχει πλέον διάρκεια. Η «στρατηγική υπομονή» του Ιράν για τις οικονομικές κυρώσεις που ακολούθησαν την αποχώρηση των Ηνωμένων Πολιτειών από την περιβόητη πυρηνική συμφωνία, με σκοπό να δοθεί χρόνος στην Ευρώπη να διορθώσει τα πράγματα, δεν απέδωσε καρπούς. Η Ευρώπη στάθηκε αδύνατον ένα χρόνο τώρα, να προσφέρει στο Ιράν την επιδιωκόμενη ανακούφιση από τις κυρώσεις. Το Ιράν βλέπει την περιφερειακή θέση του να κλονίζεται, και με φόντο την ελάχιστη επί του θέματος διπλωματική πρόοδο και μπροστά σε μια εσωτερική Οικονομία που χάνει συνεχώς έδαφος, είναι έτοιμο να προκαλέσει μεγάλο σαματά.

ΤΥΧΕΡΗ Η ΤΟΥΡΚΙΑ

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να είναι ένας «σουλτάνος» σε πορεία φθοράς, ωστόσο η χώρα του παρά τις οικονομικές παλινωδίες κερδίζει έδαφος σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Η απόφαση του Τούρκου προέδρου να «κοιμηθεί» με τη Ρωσία κρατώντας ταυτόχρονα στο… κρεβάτι του τις ΗΠΑ έχει ως αποτέλεσμα να σιγουρέψει η χώρα του ότι είναι πλέον ένας ισχυρός παίκτης στο γεωπολιτικό παιχνίδι στη Μέση Ανατολή. Απόδειξη αυτού αποτελεί το συμβάν με την παραλαβή των ρωσικών S-400, η οποία παρά τις αμερικανικές απειλές δεν προκάλεσε ούτε καν κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας. Το παραπάνω σε συνδυασμό με το ότι ο Ερντογάν κρατά το κλειδί των προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη δείχνουν ότι η γιγάντια χώρα του πλήττεται αλλά δεν πεθαίνει, και αυξάνει τη δύναμή της ως περιφερειακός παίκτης στη Μέση Ανατολή.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΣ Η ΡΩΣΙΚΗ «ΑΡΚΟΥΔΑ»

Ρωσία. Και ενώ ο Βλαντιμίρ Πούτιν, δημοφιλής μεν, με σημαντικά προβλήματα, όμως, στο εσωτερικό της χώρας του, δεν θα ήθελε, λογικά, να εμπλακεί σε μια στρατιωτική σύγκρουση μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αποκλείεται να καθίσει με σταυρωμένα τα χέρια απέναντι στην αλλαγή ισορροπιών στην περιοχή, που ζημιώνει τα ρωσικά συμφέροντα. Αυτό εκτιμά σε κείμενό του το Ρωσικό Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων εξηγώντας ότι η ενεργή συμμετοχή της Ρωσίας στη διεθνή πολιτική σκηνή τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με την πάγια φιλοδοξία της Μόσχας να είναι μια παγκοσμίως αναγνωρισμένη υπερδύναμη, προδικάζει τη συμμετοχή της σε αυτόν τον πόλεμο, που δεν θα έχει νικητές παρά μόνο χαμένους. Ως εκ τούτου, τόσο ο Πούτιν όσο και ο Τραμπ συμφωνούν ότι αυτή τη φορά είναι προς συμφέρον όλων τους να κάνουν… γαργάρα τις επιθέσεις στη Σαουδική Αραβία.

Πτωτικά κινούνται τις τελευταίες ημέρες οι τιμές του πετρελαίου μετά το ράλι που κατέγραψε τις δύο πρώτες ημέρες, μετά το χτύπημα στο διυλιστήριο της Σαουδικής Αραβίας, ο «μαύρος χρυσός» σημειώνοντας άνοδο κατά 14,3%! Ωστόσο, ο αναλυτής της UBS Giovanni Staunovo εκτιμά πως ο αντίκτυπός του θα συνεχίσει να επηρεάζει τις τιμές του αργού για τους επόμενους μήνες, καθώς τόσο η μείωση της παραγωγής -μέχρι αυτή να αποκατασταθεί πλήρως- όσο και της χωρητικότητας έχουν μειώσει σε μεγάλο βαθμό τα υπάρχοντα αποθέματα που χρησιμεύουν ως «μαξιλαράκι» ασφαλείας για την αγορά και δεν αφήνει κανένα απολύτως περιθώριο για νέες απρόοπτες εξελίξεις. Όπως σχολίαζε σχετικά αυτές τις ημέρες ο «Guardian», η Σαουδική Αραβία, που φοβάται ένα χτύπημα ακόμα και στα εργοστάσια που καθαρίζουν το νερό προς κατανάλωση από τους πολίτες της χώρας, πήρε το μήνυμα ότι το Ιράν δεν αστειεύεται και θα αποφύγει ενέργειες που θα μπορούσαν να προκαλέσουν συνέχεια της έντασης

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα