Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Τα χειρότερα είναι μπροστά μας…

του Γιάννη Λοβέρδου

Εδώ και καιρό έγραφα και έλεγα ότι στη μνημονιακή εποχή αλλάζει η μορφή της Ελλάδας για δεκαετίες στο μέλλον. Προς το χειρότερο. Αντίθετα από ό,τι για μια ακόμα φορά ψευδώς ισχυρίζεται η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ ότι τον Αύγουστο του 2018 εξερχόμαστε από τα Μνημόνια. Του λόγου το αληθές: το επιβεβαιώνει ο κοινοτικός επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί, ο οποίος δήλωσε ότι η χώρα μας θα παραμείνει υπό εποπτεία, δηλαδή υπό κηδεμονία, από τους δανειστές μέχρις ότου ξεπληρώσει το 75% των δανείων της, δηλαδή μέχρι το 2050 τουλάχιστον.
Φοβάμαι ότι ελάχιστοι συμπολίτες μας συνειδητοποιούν αυτή την τραγική πραγματικότητα. Και ότι η
εθνική κυριαρχία μας διακυβεύεται πλέον ανοικτά μετά τη θεσμοθέτηση του υπερταμείου Αποκρατικοποιήσεων, στο οποίο περνά το σύνολο της κινητής και ακίνητης περιουσίας του ελληνικού κράτους (των τραπεζών συμπεριλαμβανομένων) για 99 χρόνια, και το οποίο κατ’ ουσίαν θα ελέγχεται από τους ξένους, τους Ευρωπαίους δανειστές μας.
Και όλα αυτά, για να μπορέσει η κυβέρνηση να αποφύγει την τυπική χρεοκοπία και να συνεχίζει να συντηρεί τον κομματικό της στρατό στο Δημόσιο.

Παλαιός διπλωμάτης, που έχει διαπραγματευθεί πολλές φορές και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό δύσκολες
καταστάσεις, μου έλεγε χθες άκρως θορυβημένος, έχοντας αποβάλει την παροιμιώδη ψυχραιμία του: «Στα τόσα χρόνια που κάνω διαπραγματεύσεις, ακόμα και σε χώρες ηττημένες σε πόλεμο, δεν έχω ξαναδεί τόσο ταπεινωτική συμφωνία για ένα ανεξάρτητο κράτος, όπως η συμφωνία για το λεγόμενο υπερταμείο και για τον αποκαλούμενο “κόφτη” δημοσίων δαπανών.

Είναι βέβαιο ότι μιλάμε για πολύ μεγάλη εκχώρηση εθνικής κυριαρχίας, που ουδεμία σχέση έχει με την απόλυτα κατανοητή παραχώρηση που κάνει ένα έθνος για να συμμετάσχει σε μια διακρατική ένωση ισοτίμων κρατών, όπως είναι η Ευρωπαϊκή Ενωση».

Συγχρόνως, όμως, το υπερβολικό βάρος που φορτώνεται με τους υπερβολικούς έμμεσους και άμεσους
φόρους σε όλους τους Έλληνες πολίτες, και ιδίως στους εργαζομένους στον ιδιωτικό τομέα, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους επιστήμονες, τους εμπόρους, τους αυτοαπασχολούμενους, τους μικρομεσαίους, είναι τρομακτικό.

Και θα οδηγήσει πολλούς είτε στην καταστροφή είτε στη μετανάστευση από την πατρίδα μας. Και σίγουρα σε μεγαλύτερη φοροδιαφυγή και εισφοροδιαφυγή. Με αποτέλεσμα την ακόμα μεγαλύτερη ύφεση για την ελληνική Οικονομία και κοινωνία. Καθώς είναι γνωστό σε κάθε μελετητή της Ιστορίας, ότι ποτέ και πουθενά με φόρους δεν υπήρξε περίπτωση μια Οικονομία να αναπτυχθεί.

Και όταν μάλιστα οι φόροι που επιβάλλονται είναι ασήκωτοι και πρωτοφανείς, τότε είναι βέβαιο ότι η κατάσταση στην πραγματική Οικονομία θα γίνει χειρότερη.

Έστω και αν η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα και του κ. Καμμένου διασώσει τον κομματικό της στρατό στο Δημόσιο. Έχω τη μεγάλη αγωνία ότι η Ελλάδα μετατρέπεται σε μια άτυπη δικτατορία με κοινοβουλευτικό μανδύα. Όπως ακριβώς χώρες σαν τη Βενεζουέλα, πριν από μας. Κοινοβούλιο θα υπάρχει, αλλά δε θα λειτουργεί ουσιαστικά, παρά μόνο ως τυπική επικύρωση των κυβερνητικών αποφάσεων.

Όσο θα βαθαίνει η οικονομική κρίση τόσο η κυβέρνηση θα συμπεριφέρεται πιο αυταρχικά. Τόσο θα επιχειρεί να ελέγξει τα μέσα ενημέρωσης, τη Δικαιοσύνη, τις Ένοπλες Δυνάμεις. Και βέβαια θα προσπαθήσει να δημιουργήσει τη δική της τάξη κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, μέσω του ΕΣΠΑ και του λεγόμενου πακέτου Γιουνκέρ, όπως είχε κάνει το ΠΑΣΟΚ της πρώτης οκταετίας.

Δυστυχώς, τέτοιου είδους δημοκρατίες είχε ξαναγνωρίσει με τον ένα η τον άλλον τρόπο η Ελλάδα. Με αποκορύφωμα την περίοδο του Μεσοπολέμου. Όμως, τώρα πολύ φοβάμαι ότι τα πράγματα θα γίνουν πολύ χειρότερα, διότι η Αριστερά παντού όπου ήλθε στην εξουσία, πάντα με τον τρόπο αυτόν συμπεριφέρθηκε. Ιδίως σε περιόδους κατάρρευσης αξιών και οικονομικής εξαθλίωσης.
Και οι άνθρωποι που μας κυβερνούν, αντίθετα από ό,τι ορισμένοι ισχυρίζονται, είναι πράγματι αριστεροί. Ιδεοληπτικοί, αδίστακτοι, ανίκανοι – και γι’ αυτό επικίνδυνοι…
Υπό τις συνθήκες αυτές, με ρωτούν αρκετοί φίλοι πότε εκτιμώ ότι θα γίνουν εκλογές και θα απομακρυνθεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Τους απαντώ: θα πάρει αρκετό χρόνο, πιθανότερος χρόνος εκλογών το φθινόπωρο 2018.

Εκτιμώ ότι η κυβέρνηση Τσίπρα θα επιχειρήσει να μείνει με νύχια και με δόντια και θα εξαντλήσει κάθε περιθώριο εκλογών.

Αυτό που με φοβίζει είναι σε τι αυταρχικές μεθόδους θα καταφύγει για να ελέγξει τις δομές κάθε θεσμικής ή μη εξουσίας, ΜΜΕ, Δικαιοσύνη, Ένοπλες Δυνάμεις, για να μη χάσει τις εκλογές.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση