Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Τζούλη Σούμα: «Τολμηρούς η τύχη ευνοεί»

Τ ην έχουμε δει σε πάρα πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Είναι από τις αξιόλογες παρουσίες στον καλλιτεχνικό χώρο, με «δυνατές» ερμηνείες στο ενεργητικό της τόσο στο αρχαίο δράμα και το κλασικό ρεπερτόριο όσο και στο μιούζικαλ και στα σύγχρονα έργα. Τώρα πρωταγωνιστεί με επιτυχία στο «Ανατόλ» του Κίτσνλερ, στο θέατρο «Αλκμήνη», σε επτά διαφορετικούς γυναικείους ρόλους. Κοντά μας η Τζούλη Σούμα.

Τζούλη, φέτος υποδύεστε 7 διαφορετικούς ρόλους στο «Ανατόλ», στο θέατρο «Αλκμήνη», εκεί που δρέψατε δάφνες με το μονόλογο «Πράσινό μου φουστανάκι». Με τι καλείστε να αναμετρηθείτε αυτή τη φορά; «Σας ευχαριστώ πολύ και για το «δρέψατε δάφνες» και που μου θυμίζετε ότι στο » Αλκμήνη» ανέβηκε το «Πράσινό μου φουστανάκι», ο μονόλογος της Λένας Κιτσοπούλου. Ήταν μια παράσταση καρδιάς και ψυχής, μου άνοιξε μεγαλύτερους δρόμους στην υποκριτική τέχνη και διαδικασία. Έτσι είχα περισσότερα όπλα για να αναμετρηθώ με το «Ανατόλ» που σχετίζεται με τον έρωτα. Όλοι βρίσκουν στοιχεία της ζωής τους μέσα στο έργο, γιατί ο έρωτας είναι, ευτυχώς, διαχρονικός. Επτά γυναικείοι χαρακτήρες, διαφορετικοί σε ηλικία, επάγγελμα, ψυχοσύνθεση και σε αντίληψη για τη ζωή και τις ερωτικές σχέσεις». Πόσο εύκολο είναι να αλλάζεις ρόλους σε ένα και μόνο έργο; «Είναι πολύ δύσκολο. Ωστόσο, όταν σου δίνει τόσο μεγάλη χαρά και δύναμη, είναι απολαυστικό. Αυτό το έργο το δούλευα στο μυαλό μου ενάμιση χρόνο, και μαζί με τον Γιάννη Βούρο το συζητούσαμε από πέρυσι. Κάναμε πρόβες 3,5–4 μήνες και τίποτα δεν έγινε χωρίς σκληρή δουλειά. Δουλέψαμε με τους καταπληκτικούς συνεργάτες μου, αλλά η δουλειά έγινε και από μέρους μου. Οι εναλλαγές στην παράσταση πρέπει να γίνονται «βελούδινα», αβίαστα. Πρέπει να φαίνεται απόλυτα φυσιολογική η είσοδος μιας νέας γυναίκας στη ζωή του Ανατόλ. Να υπάρχουν σωστές λιεζόν, συνδέσεις δηλαδή, από τη μια σκηνή στην άλλη, και να μην θυμίζει η μία ηρωίδα την άλλη. Οι θεατές, στο τέλος, μου λένε πόσο χαίρονται που συνάντησαν αυτές τις ηρωίδες. Είναι πολύ τιμητικό και είμαι ευτυχής που ήδη έχουν γραφτεί περίπου 14 διθυραμβικές κριτικές». Είναι η φετινή η πιο μεγάλη πρόκληση; «Ναι, και το ενδιαφέρον είναι ότι εγώ η ίδια έβαλα αυτήν την πρόκληση στον εαυτό μου. Δηλαδή, όπως η Ολυμπιονίκης Στεφανίδη, αν τολμώ να κάνω αυτήν τη σύγκριση, βάζει έστω και ένα εκατοστό τον πήχη παραπάνω, έτσι και εγώ μετά το «φουστανάκι» παρ’ όλο που είχα δυοτρεις προτάσεις, έβαλα τον πήχη λίγο παραπάνω. Θεωρούσα ότι το χρωστούσα στον εαυτό μου και στο κοινό. Θέλω να πω ότι με βρίσκετε τώρα, μέσα στον Δεκέμβρη, σε μια πολύ χαρούμενη περίοδο, γιατί αυτή η πρόκληση λειτούργησε, λειτουργεί και θα συνεχίσει να λειτουργεί μέχρι τις 15 Ιανουαρίου που θα παίζεται η παράσταση. Αυτό δεν θα πετύχαινε χωρίς την άνευ όρων με αγάπη και φροντίδα ενασχόληση του Γιάννη Βούρου, που έχει απίστευτο ταλέντο, πολλή δεκτικότητα και γλυκύτητα, χωρίς την υπέροχη συνεργασία με τους υπερταλαντούχους Πέρη Μιχαηλίδη και Λευτέρη Βασιλάκη, που μαζί «χτίσαμε» τους χαρακτήρες του Ανατόλ και του Μαξ και φτιάξαμε ένα μικρό «κόσμημα», ένα «διαμαντάκι»», που λάμπει στη σκηνή. Ποια στιγμή στην καριέρα σας θεωρείτε ότι καθόρισε την επιτυχία σας; «Πολλές, και θα αναφερθώ αποκλειστικά στο θέατρο που λατρεύω. Τα δύο έργα με σκηνοθέτη τον Γιώργο Κιμούλη «Αντίο, κορίτσι μου» & «Τζέκυλ και Χάιντ», δουλεύοντας μαζί του, σπούδασα για δεύτερη φορά. Είναι τόσο μεγάλο το ταλέντο, η έμπνευση και η πείρα του από την ζωή και το σανίδι, ώστε με προσδιόρισαν στη μετέπειτα πορεία μου. Ο «Ορέστης» που σκηνοθέτησε ο αείμνηστος Μίμης Κουγιουμτζής με πρωταγωνιστή τον Γιώργο Κιμούλη. Το έργο «Η μεγάλη της ευκαιρία» του Bennett, που σκηνοθέτησε η Όλγα Ποζέλη, ο «Τίμωνας ο Αθηναίος» του Shakespeare, σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, το «Ήταν όλοι τους παιδιά μου» σε σκηνοθεσία Γιάννη Ιορδανίδη, το «Σύννεφο με παντελόνια» του Μαγιακόφσκι, σε σκηνοθεσία Τάκη Τζαμαργιά». Αν ήσαστεαν πρωθυπουργός για δέκα ημέρες τι θα αλλάζατε πρώταπρώτα; «Θα έδινα τεράστια σημασία στα υπουργεία Παιδείας και Πολιτισμού. Κυρίως στο Παιδείας, γιατί βλέπουμε γύρω μας απίστευτα φαινόμενα σχετικά με την άνοδο του ναζισμού, του φασισμού και της τρομακτικής βίας. Όλοι οι άνθρωποι γεννιόμαστε tabula rasa. Όλη η βία και η κακία διδάσκεται στη βρεφική και παιδική ηλικία. Θα έδινα την ελευθερία στους καθηγητές να κάνουν απρόσκοπτα τη δουλειά τους. Είμαστε μια χώρα που δεν παράγουμε, δεν εξάγουμε τίποτα στον Πολιτισμό. Θα ασχολιόμουνα με το υπουργείο Ανάπτυξης, επί της ουσίας και με το υπουργείο Τουρισμού. Θεωρώ ότι όλες οι κυβερνήσεις ψεύδονται και κάνουν τρομακτικά μεγάλες ανακοινώσεις, ενώ ασχολούνται μόνο με θέματα που τους προσφέρουν προσωπικά οφέλη». Μαθαίνετε από τα λάθη σας; «Και ναι, και όχι. Κάποια λάθη είναι ένας «φωτεινός φάρος» και σε βοηθάνε να ξέρεις πού πορεύεσαι. Σε κάποια λάθη πέφτεις δεύτερη φορά, ιδίως όταν είσαι νέος και πολλές φορές θεωρούμε, λανθασμένα, πως το ίδιο λάθος δεν θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα». Προτερήματα, ελαττώματά σας; «Προτερήματα: είμαι δυναμική, πάρα πολύ εργατική, ενθουσιώδης, ευαίσθητη, τρυφερή, εχέμυθη, ειλικρινής, πολύ γενναιόδωρη, δίκαιη, αισιόδοξη, ανήσυχο πνεύμα, ιδιαίτερα οργανωτική. Ελαττώματα: αναβλητική συχνά όταν δεν με αφορά κάτι, έχω εμμονή με τη λεπτομέρεια και αυτό πολλές φορές εκνευρίζει τους άλλους, σπάταλη, αναποφάσιστη, αρκετές φορές απαισιόδοξη. Δεν είμαι παρορμητική, κάτι που θα ήθελα, γιατί συνήθως διαπνέομαι από τη λογική, και αυτό αποτελεί μειονέκτημα». Με τι γνώμονα προχωράτε; «»Τολμηρούς η τύχη ευνοεί», μια φράση της Εβίτα Περόν. Την παράσταση την είχα δει πολύ μικρή και με είχε καθορίσει. Ήταν σε μετάφραση του Μάριου Πλωρίτη, που είχαμε την τιμή να μας τη δώσει η Κάτια Δανδουλάκη και την ευχαριστώ θερμά. Πολλές φορές δεν υπήρξα τολμηρή στη ζωή μου και άλλες φορές ήμουν περισσότερο τολμηρή από όσο έπρεπε. Όταν τολμάς, το κάνεις επειδή έχεις αποφασίσει ότι αξίζεις, μπορείς και πρέπει να πας παρακάτω. Η τύχη θα σε βοηθήσει». Σας φοβίζει η ώρα των… ρυτίδων; «Το «φοβίζει» είναι πολύ δυνατό ρήμα. Θα έλεγα με ενοχλεί. Προφανώς, ο χρόνος έχει περάσει και οι ρυτίδες έχουν δημιουργηθεί σαν αποτέλεσμα μεγάλης κούρασης και κόπωσης, πέρα από το φυσιολογικό της ηλικίας. Είναι διαφορετικό το να κάνεις ένα επάγγελμα που, όπως έλεγε η Αλέξανδρα ντελ Λάγκο: «Είναι ανελέητο το γκρο πλαν που έρχεται». Προς το παρόν, επειδή δεν είναι εύκολο να κοιμάμαι σωστά, καταφεύγω στη σωστή διατροφή, χάρη στον Κωνσταντίνο Ξένο. Έχει θετική επίπτωση επάνω μου. Με αυτήν τη δουλειά, δεν είμαι αντίθετη στις αισθητικές επεμβάσεις, όχι όμως χειρουργείο, κάποιες μεσοθεραπείες, κάποια μπότοξ, ενδεχομένως. Όμως το οικονομικό είναι το… θέμα. Για μένα είναι νωρίς ακόμη, την επόμενη πενταετία θα το σκεφτώ». Στη ζωή συναντάμε τις καταστάσεις ή μας συναντούν; «Και τα δύο και εμείς επιλέγουμε. Προσπαθούμε και θέλουμε να συναντήσουμε τα πράγματα, αλλά και μας αιφνιδιάζουν. Μου έχει τύχει να συναντήσω ανθρώπους και ρόλους εντελώς απρόσμενα, ενώ έχω επιδιώξει συναντήσεις που δεν γίνανε. Το να ασχολούμαι με το τι είναι προδιαγεγραμμένο και τι όχι, είναι μοιρολατρικό. Καμιά φορά, όταν το πεπρωμένο είναι ευχάριστο, βολεύει να πιστεύουμε σε αυτό. Την τύχη τη δημιουργούμε μόνοι μας. Υπάρχουν κάποια vibes από τον περιβάλλοντα χώρο, αλλά εμείς είμαστε υπεύθυνοι για τις πράξεις μας». Αν βάζατε έναν τίτλο στη ζωή σας ποιος θα ήταν; «Θα έβαζα τη φράση: «je ne regrette rien» της Edith Piaf. Δηλαδή, «δεν μετανιώνω για τίποτα». Είτε για τις ευχάριστες και συγκλονιστικές στιγμές στην επαγγελματική και προσωπική μου ζωή είτε για τις δυσάρεστες».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα