Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Τι ψηφίσαμε στον ΟΗΕ

Στις 19 Δεκεμβρίου, ψηφίσθηκε από την Γενική Συνέλευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Μετανάστευση. Είχε προηγηθεί ένα Συνέδριο, μία εβδομάδα πριν, επί του ιδίου θέματος στο Μαρακές του Μαρόκου, με την συμμετοχή του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Περισσότερες από 150 χώρες τοποθετήθηκαν υπέρ του Συμφώνου, με τις Η.Π.Α. να έχουν διαχωρίσει την θέση τους μαζί με αρκετές, ευρωπαϊκές και μη, χώρες (Ιταλία, Ισραήλ, Αυστρία, Πολωνία, Αυστραλία, Βουλγαρία, Εσθονία, Τσεχία, Σλοβακία, Σλοβενία, Ελβετία, Λεττονία κ.ά.), οι οποίες εξέφρασαν την ανησυχία τους για τις ανεξέλεγκτες μεταναστευτικές ροές. Τα στοιχεία που παρετέθησαν κατά την διάρκεια του Συνεδρίου είναι εντυπωσιακά. Σχεδόν 258 εκατομμύρια κάτοικοι του πλανήτη, ήτοι το 3,5 % του παγκόσμιου πληθυσμού, τελούν εν κινήσει, με το 80% της μεταναστεύσεως να είναι νόμιμος και το υπόλοιπο 20% παράνομος, ενώ από το 2000 έχουν χαθεί συνολικώς 60.000 ζωές κατά την διάρκεια αυτών των μετακινήσεων. «Ανάμεσα στην απαράδεκτη αδράνεια και την αφόρητη υπερβολή στο ζήτημα της ασφάλειας υπάρχει ένας δρόμος τον οποίο ανοίγουμε σήμερα», τόνισε ο βασιλιάς του Μαρόκου Μωχάμεντ ΣΤ’ στον εναρκτήριό του λόγο, ενώ η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ υπενθύμισε ότι η ίδρυσις των Ηνωμένων Εθνών ήταν η απάντησις στον καθαρό εθνικισμό. Προϊόν πολύμηνων διαβουλεύσεων μεταξύ των κρατών-μελών, το Παγκόσμιο Σύμφωνο για την Μετανάστευση αποσκοπεί στην καλύτερη διαχείριση της διασυνοριακής μετακινήσεως ανθρώπων, λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι «κανένα κράτος δεν μπορεί από μόνο του να αντιμετωπίσει το μεγάλο αυτό θέμα». Χωρίς να είναι δεσμευτικό, προτείνει έναν κατάλογο δράσεων για την ενσωμάτωση των μεταναστών και την προοπτική να αποτελέσουν προστιθέμενη αξία στην ανάπτυξη των κοινωνιών υποδοχής.

Το ζήτημα των απελάσεων

Δύο φαινομενικώς ασύνδετα μεταξύ τους γεγονότα της επικαιρότητος, το πρώτο στην Θεσσαλονίκη και το δεύτερο στο Στρασβούργο, επαναφέρουν στο επίκεντρο του δημοσίου διαλόγου το θέμα των απελάσεων. Στην μεν Θεσσαλονίκη πρόκειται για την εξάρθρωση ενός κυκλώματος διακινήσεως ναρκωτικών εντός του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, με πρωταγωνιστές επτά Αλβανούς, στο δε Στρασβούργο για την νέα τρομοκρατική επίθεση στην χριστουγεννιάτικη αγορά της πόλεως, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον θάνατο τριών ανθρώπων και τον τραυματισμό δεκάδων άλλων. Την αρχή έκαναν τα δύο κόμματα της γαλλικής Δεξιάς, το Les Republicains και το Rassemblement National, που πρότειναν με μία φωνή την απέλαση των φακελωμένων στην κατηγορία «5» αλλοδαπών. Τι είναι η κατηγορία «5»; Είναι περίπου 20.000 πρόσωπα, τα οποία οι γαλλικές Αρχές έχουν κατατάξει σε αυτήν με κριτήριο την επικινδυνότητά τους για την Ασφάλεια (surete’) του Κράτους. Ανάμεσά τους μπορεί κανείς να βρει από ριζοσπαστικοποιημένους ισλαμιστές, μέχρι χούλιγκανς των γηπέδων και casseurs («μπαχαλάκηδες» ελληνιστί), είτε της Άκρας Αριστεράς είτε της Άκρας Δεξιάς. Από αυτούς μόνον μερικές δεκάδες παρακολουθούνται καθημερινώς με όλα τα μέσα (φυσικά και ηλεκτρονικά), ενώ οι υπόλοιποι επιτηρούνται αναλόγως της επικινδυνότητάς τους. Διακόσιοι σαράντα εννέα πολίτες έχουν χάσει την ζωή τους και εννεακόσιοι έχουν τραυματισθεί από το 2015 στην Γαλλία από τρομοκρατικές επιθέσεις, με την αντιπολίτευση να πιέζει την κυβέρνηση Μακρόν να αυστηροποιήσει τα μέτρα καταστολής. Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας η ισλαμική τρομοκρατία δεν έχει κάνει ακόμα την εμφάνισή της, όμως υπάρχει ενός άλλου είδους «τρομοκρατία», όπως βλέπουμε όχι μόνον στην Θεσσαλονίκη, αλλά και την Αθήνα, στους χώρους γύρω από την ΑΣΟΕΕ, το Πολυτεχνείο, την Νομική και την Πανεπιστημιούπολη, που έχει σχέση με το εμπόριο ναρκωτικών. Ήδη, ορισμένοι συμπολίτες μας έχουν αρχίσει να ζητούν την άμεση απέλαση των αλλοδαπών μεγαλεμπόρων ναρκωτικών, και όχι μόνον.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα