Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Το Αιγαίο όπως δεν το έχετε ξαναδεί. Πλους στο πολυπρισματικό πέλαγος

Της Ειρήνης Μπέλλα

Το Αιγαίο με το απέραντο γαλάζιο του, την ανείπωτη ομορφιά του αλλά και με τις ευρύτερες σημασιολογικές και ερμηνευτικές διαστάσεις που σηματοδοτεί, αποτελεί τη θεματική στην οποία επικεντρώνεται τη φετινή χρονιά η γκαλερί Citronne στον Πόρο. Στην έκθεση «Αιγαίο: Ταυτότητες + Διαδρομές» που εγκαινιάστηκε το Σάββατο 25 Ιουνίου και θα διαρκέσει μέχρι τις 17 Σεπτεμβρίου εννέα σύγχρονοι και καταξιωμένοι καλλιτέχνες καταθέτουν την δική τους οπτική και ερμηνεύουν το πολυπρισματικό Αιγαίο με την υπερβατική παρέμβαση της Τέχνης.


Ο Γιάννης Αδαμάκος, ο Μιχάλης Κατζουράκης, ο Δημοσθένης Κοκκινίδης, ο Αλέκος Κυραρίνης, ο Τάσος Μαντζαβίνος, ο Εμμανουήλ Μπιτσάκης, ο Κωνσταντίνος Ξενάκης, ο Σωτήρης Σόρογκας και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης προσεγγίζουν με τις εικαστικές τους δημιουργίες την κομβική σημασία του Αιγαίου σαν σταυροδρόμι για την ιστορία και τον προσδιορισμό της ελληνικής ταυτότητας.

 Ψυχή της γκαλερί Citronne είναι η διευθύντρια της, Δρ της Ιστορίας της Τέχνης, Τατιάνα Σπινάρη– Πολλάλη, η οποία με την ανεξάντλητη ενέργεια της, τη βαθιά γνώση του αντικείμενου της έχει καταστήσει τη γκαλερί Citronne από τις πιο δραστήριες αίθουσες Τέχνης. Και μάλιστα όχι στο «κλείνον άστυ» αλλά στον Πόρο κάνοντας το νησί πόλο έλξης για αυτούς που αγαπούν την Τέχνη.

Σχετικά με την έκθεση «Αιγαίο: Ταυτότητες + Διαδρομές» η κ. Τατιάνα Σπινιάρη- Πολλάλη εξηγεί στη «ΒτΚ» πώς προέκυψε η ιδέα αυτής της έκθεσης.

«Δεν είναι η εποχή να προβάλλονται άτομα, αλλά θεματικές και να προσπαθούμε να βρούμε απαντήσεις σε ερωτήματα που μπορεί όμως να είναι και αναπάντητα. Η αίσθησή μου είναι ότι όλοι βασανιζόμαστε από το δράμα που συντελείται στο Αιγαίο. Κανέναν δεν αφήνει ασυγκίνητο. Παράλληλα το Αιγαίο είναι διαχρονικό και επίκαιρο. Από την αρχαιότητα ήταν ένα μωσαϊκό ναυαγίων και θανάτου. Το Αιγαίο ήταν όμως και θαλάσσιοι δρόμοι που ένωνε τους ανθρώπους. Έτσι σκέφτηκα να απευθυνθώ σε εννέα καταξιωμένους καλλιτέχνες και ο καθένας με διαφορετική εικαστική γλώσσα, που απορρέει και από διαφορετικό ιδεολογικό πλαίσιο, να αποδώσει τι είναι γι’ αυτόν το Αιγαίο».

Η κ. Σπινιάρη- Πολλάλη επισημαίνει πως συνυπαρχούν οι εννέα καλλιτέχνες:
«Οι προσεγγίσεις τους διαφοροποιούνται ως προς την οπτική, την ερμηνεία, την προβολή, την εκτέλεση· ταυτόχρονα όμως, ενοποιούνται σε μια κοινή «διαδρομή» στο Αιγαίο. Οι διαφορές είναι ορατές στον θεατή ο οποίος «μεταβαίνει» από την μία θεώρηση στην άλλη και παρακολουθεί ένα συναρπαστικό αφήγημα». 

Και προσθέτει: «Οι εκτιθέμενες εικαστικές δημιουργίες συμπληρώνονται από ποιητικές παραπομπές, επιλογές των καλλιτεχνών. Οι αναφορές αυτές κινούνται ελεύθερα και ανεξάρτητα από το εικαστικό έργο. Δεν ήταν η αφορμή για την εικαστική δημιουργία, αλλά η συνειρμική αναφορά του καλλιτέχνη γύρω από το Αιγαίο, όπως προκύπτει από τις ποικίλες αναγνωστικές του μνήμες. Ο εικαστικός και ο ποιητικός λόγος λειτουργούν ως δίπτυχο για να αναδειχθεί η κομβική σημασία του Αιγαίου σαν σταυροδρόμι για την ιστορία και τον προσδιορισμό της ελληνικής ταυτότητας» .

Να σημειωθεί ότι ειδικά για την έκθεση αυτή οι καλλιτέχνες φιλοτέχνησαν και νέα έργα.

Γιάννης Ψυχοπαίδης

Y_Psyhopedis_Homage_à_Delacroix_III_2016_Ακρυλικό_σε_καμβά
Ο Γιάννης Ψυχοπαίδης επικεντρώνεται θεματικά στην τρέχουσα προσφυγική «περιπέτεια» Στο τρίπτυχο έργο του στην έκθεση, με τον υπαινικτικό τίτλο-αφιέρωμα «Homage à Delacroix», ο καλλιτέχνης προβάλλει εικόνες θανάτου, οι οποίες παραπέμπουν στην Ιστορία της Τέχνης, ελληνικής και ευρωπαϊκής. «Το ναυάγιο του Δον Ζουάν» του Γάλλου ρομαντικού ζωγράφου Delacroix συνδιαλέγεται στο έργο του Ψυχοπαίδη με δύο ελληνικά ταφικά μνημεία: την «Κοιμωμένη» του Χαλεπά και το θραύσμα από μια επιτύμβια στήλη της κλασικής Αρχαιότητας.
Κωνσταντίνος Ξενάκης

K_Xenakis_Η_Ελληνική_Θάλασσα_2013_100x73_Ακρυλικό_σε_καμβά
Ο Κωνσταντίνος Ξενάκης στα έργα του «χαρτογραφεί» το Αιγαίο. Οι χάρτες του κρατούν ένα μέρος από την ακρίβεια της επιστημονικής θεώρησης· στην συνέχεια όμως αυτο-ακυρώνονται. Η αντικειμενική καταγραφή συγχέεται χαοτικά με προσωπικά σύμβολα-αναφορές αλλά και με ευρύτερα πολιτισμικά. Δημιουργεί θαλάσσιους δρόμους με βέλη, κατευθυνόμενες φόρμες, θαλασσινά στοιχεία που όμως δεν οδηγούν πουθενά. Στο έργο του Ξενάκη το χαρτογραφημένο Αιγαίο με τους θαλάσσιους δρόμους του παρουσιάζεται ως «μωσαϊκό ναυαγίων».

Τάσος Μαντζαβίνος

T_Mantzavinos_Το_Τάμα_του_Οδυσσέως_47x32_ακρυλικά_και_μελάνια_σε_χειροποίητο_χαρτί_2016
Το αρχέγονο θέμα της θάλασσας απασχολεί τον Τάσο Μαντζαβίνο σε όλα σχεδόν τα έργα του. Ο Μαντζαβίνος ζωγραφίζει τον φόβο και το δέος του θανάτου, όπως αναδύεται μέσα από τα σκοτεινά, βαθυκύανα, σχεδόν μαύρα νερά· μια θάλασσα αφιλόξενη, επικίνδυνη, απειλητική, σαν αυτή που έρχεται στους εφιάλτες μας. Με πρώτη ύλη τις αναμνήσεις, ως συναισθήματα και ως τραύματα, ο ατομοκεντρικός Τάσος Μαντζαβίνος προβάλλει μια ιδιαιτέρως συνειρμική ανάγνωση του Αιγαίου.
Αλέκος Κυραρίνης
Ένα Αιγαίο άυλο, το οποίο ομογενοποιείται με όλα τα άλλα στοιχεία του χώρου και του χρόνου, ορατά και αόρατα, προτείνει ο Αλέκος Κυραρίνης. Στα έργα του η θάλασσα περισσότερο εικάζεται, παρά εικονογραφείται.
Μανώλης Μπιτσάκης

M_Bitsakis_Quadro_Coloniale_acrylics_on_canvas_70x50cm_2015-2016
Ο Μανώλης Μπιτσάκης όπως και ο Γιάννης Ψυχοπαίδης, κινείται με αναφορές στην Ιστορία της Τέχνης: «Η Γέννηση της Αφροδίτης» του Sandro Boticelli, «Σαπφώ και Ίριννα σε κήπο στην Μυτιλήνη» του Simeon Solomon ενσωματώνονται στην ταυτότητα του Αιγαίου. Όπως λέει ο καλλιτέχνης, η θάλασσα λειτουργεί «άλλοτε σαν μάρμαρο κυματιστό, άλλοτε νερό παγωμένο στον κυματισμό του, που μάλλον χωρίζει παρά γεφυρώνει».

Δημοσθένης Κοκκινίδης

D_Kokkinidis_Ο_Οδυσσέας_Νοσταλγός_120x110_1990_Ακρυλικό_σε_καμβά
Ο Δημοσθένης Κοκκινίδης προσδίδει στο Αιγαίο μια ταυτότητα από τον μύθο. Ενσαρκώνεται από τον ομηρικό Οδυσσέα που διατρέχει τις θάλασσες, τον χώρο και τον χρόνο. Στα έργα του εμπνευσμένα από την «Οδύσσεια», ο καλλιτέχνης σχολιάζει εικαστικά τον νόστο, το ταξίδι. Η εικαστική διαχείριση των ομηρικών περιστατικών δεν είναι εικονογραφική· τα εντάσσει σε μια α-χρονική οικουμενική πραγματικότητα, με καθοριστικό στοιχείο την θάλασσα. Η μυθολογική αφετηρία εξελίσσεται σε μεταφυσική αναζήτηση. Το ζήτημα δεν είναι πλέον ο πλους, η περιπέτεια του Οδυσσέα, αλλά η έννοια του πεπρωμένου, η πεπερασμένη δυνατότητα του ανθρώπου να ελέγξει την ζωή του και να ικανοποιήσει τις επιθυμίες του. Η θάλασσα, έτσι, σε μια ονειρική μορφή και παρουσία, υποδηλώνει ταυτόχρονα το εκπληρώσιμο και το ανεκπλήρωτο της ανθρώπινης ζωής.

Γιάννης Αδαμάκος

Y_Adamakos_Αιγαίο_130x160_2015_Λάδι_σε_καμβά

Με υπαινικτικές τοπιογραφίες, παρουσιάζεται το Αιγαίο στα έργα του Γιάννη Αδαμάκου. Τα τοπία είναι βουτηγμένα στο μπλε χρώμα. Ο ουρανός ενοποιείται με το νερό. Ο καλλιτέχνης κινείται με ένα παιχνίδι σκιάς και φωτός- όπως ακριβώς κυμαίνεται το χρώμα του νερού στην θάλασσα. Η τελική εντύπωση είναι μια ονειρική αίσθηση του τόπου. Τα έργα του εκφράζουν συναισθήματα και μια μυστικιστική σχέση με την θάλασσα του Αιγαίου.
Σωτήρης Σόρογκας

S_Sorogas_Ψαρόβαρκα_ΙΙ_130x160_2016
Τα έργα του Σωτήρη Σόρογκα χαρακτηρίζονται από μια κυρίαρχη αίσθηση μελαγχολίας, μια βαθιά σιωπή, ταυτίζοντας το Αιγαίο με μνημειακά αντικείμενα. Τα αντικείμενα αυτά λειτουργούν ως αναφορές στο Αιγαίο, στο πέρασμα του χρόνου, στο πεπερασμένο ταξίδι της ζωής. Η ονειρική ατμόσφαιρα, η αχλύς που τα περιβάλλει, τους προσδίδει μια ονειρική διάσταση. Τα μεγεθύνει ονειρικά, τα μεταλλάσσει σε μεταφυσικά στοιχεία και τα εντάσσει στην προσωπική του νοσταλγία.

Μιχάλης Κατζουράκης

M_Katzourakis_Aegean_2016_Acrylic_sawdust_and_pigments_on_corrugated_steel_plate_acrylic mirror_broken glass_led_175x175
Τα έργα του Μιχάλη Κατζουράκη αποτελούνται από υλικά που προέρχονται από την ανθρώπινη δραστηριότητα, όπως οι κυματιστές λαμαρίνες και τα σπασμένα γυαλιά. Πρόκειται για υλικά φθαρμένα που, αν και είναι πια άχρηστα, διατηρούν το αποτύπωμα της ανθρώπινης ζωής και προσπάθειας. Το σύνολο δημιουργεί μια αφαιρετική θάλασσα μέσα στην οποία περικλείονται ελπίδες αλλά και απονενοημένα διαβήματα. Ο αφαιρετικός Μιχάλης Κατζουράκης παρουσιάζει το Αιγαίο ως διαθλαστικό κάτοπτρο, όπου αντανακλάται η ανθρώπινη μοίρα και η Ιστορία.

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα