Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Το αριστερό savoir vivre

Ένας από τους ιούς που προσέβαλον την ελληνική κοινωνία μεταπολιτευτικώς είναι, το δίχως άλλο, ο καταγγελτικός λόγος της Αριστεράς επί παντός επιστητού. Σήμερα, μία ανώνυμος πωλήτρια έρχεται με απύθμενο θρασύτητα να παραδώσει μαθήματα καλής συμπεριφοράς στους πελάτες που, κατά τα λεγόμενά της, «δεν έχουν σχεδόν ποτέ δίκιο».

Ο ιδεολογικός τόνος δίνεται από την αρχή της αναρτήσεως. «Όλοι γνωρίζουμε την νομοθεσία, ποιος είναι ο βασικός μισθός, η άδεια, τα ωράρια εργασίας κ.ά. Ωστόσο, ενώ ο θυμός μοιράζεται ανάμεσα στο κράτος που επιτρέπει αυτή την κατάσταση και στο αφεντικό που την ενσαρκώνει, σήμερα θα ήθελα να απευθυνθώ σε κάποιον άλλον: σε εσένα, φίλε πελάτη». Πρόκειται για την εισαγωγή μίας επιστολής που έστειλε ανωνύμως μία πωλήτρια βιβλίου στον ιστότοπο «Μικροπράγματα» και έχει διπλό τίτλο «Savoir Vivre στον Εργασιακό Μεσαίωνα» ή αλλιώς «Ποιος νομίζετε πως είστε κύριε;». Εν πρώτοις, το στοιχείο της ανωνυμίας εμβάλλει σε σκέψεις, υπό την έννοια ότι ο καθείς μπορεί να γράφει ό,τι θέλει χωρίς να υπάρχει η δυνατότης να ελεγχθεί η βασιμότης των απόψεών του. Εις τον χαώδη κόσμο του διαδικτύου κυκλοφορούν παραλλήλως με τα έγκριτα υπογεγραμμένα κείμενα, λιβελογραφήματα άνευ υπογραφής, όπου οι κρυπτόμενοι συγγραφείς βγάζουν το άχτι τους και τα απωθημένα τους. Εις την ανωτέρω κατηγορία ανήκει αυτοδικαίως η ανάρτησις της πωλήτριας άνευ ονόματος, η οποία, με την θρασύτητα την οποίαν εδίδαξεν η «Πρώτη Φορά Αριστερά», επιτίθεται στους πελάτες που νομίζουν ότι… έχουν δίκιο. Αντιγράφω το επίμαχο σημείο: «Ενώ η δουλειά μου με αναγκάζει να εργάζομαι υπερωρίες και να κάνω την δουλειά πέντε ατόμων για ψίχουλα και τραγελαφικά δικαιώματα, έρχεσαι εσύ (σ.σ.: ο πελάτης) που έχεις πάντα δίκιο. Και δυστυχώς δεν έχεις, σχεδόν ποτέ». Ευλόγως διερωτάται κανείς εάν η όψιμη οπαδός των καλών τρόπων θα έγραφε τα ίδια με ονοματεπώνυμο.

Ο Ενικός που σκοτώνει

Εις την μακροσκελήν της επιστολή η ανώνυμος πωλήτρια παραθέτει μία σειρά περιπτώσεων που την έχουν απασχολήσει κατά την διάρκεια της επαγγελματικής της δραστηριότητος. Εάν εξαιρέσει κανείς το ύφος, το οποίο κυμαίνεται στα όρια της αυθάδειας, εάν θέλουμε να είμεθα δίκαιοι τα περισσότερα εξ όσων αναφέρονται είναι σωστά. Παραθέτω ενδεικτικώς τους τίτλους των κεφαλαίων: 1) Μην τσακώνεσαι με τον άντρα/γυναίκα σου μπροστά μου 2) Ασχολήσου με το παιδί σου 3) Μάζεψε ό,τι ρίχνεις 4) Μην μου γκρινιάζεις για κάτι που δεν περνάει από το χέρι μου 5) Μην ρωτάς «μα, δεν είναι κανένας εδώ;» 6) Φύγε στο κλείσιμο 7) Βοήθησέ με, να σε βοηθήσω 8) Όχι, δεν είμαι υποχρεωμένη να ξέρω τα πάντα 9) Σταμάτα να είσαι πάνω από το κεφάλι μου 10) Μάθε ποια είναι η δουλειά μου 11) Μην σνομπάρεις 12) Μην μου λες την ιστορία της ζωής σου 13) Δεν ξέρω/δεν καταλαβαίνω/Δεν υπάρχει αυτό που ζητάς 14) Εξυπηρετώ άλλον, περίμενε την σειρά σου 15) Μην μου την πέφτεις 16) Όταν πια είναι φως φανάρι πως έχεις άδικο ζήτα συγγνώμη σαν ενήλικας 17) Μην ζητάς να δεις τον προϊστάμενό μου για να τονωθεί ο εγωϊσμός σου 18) Μίλα καλύτερα 19) Μην μου φωνάζεις 20) Δεν είσαι ο βασιλιάς του κόσμου. Δεν χρειάζεται να έχει κανείς ιδιαιτέρως ανεπτυγμένη φαντασία για να δημιουργήσει την εικόνα της συγκεκριμένης πωλήτριας την ώρα της εξυπηρετήσεως πελάτου. Φευ! Οι συμβουλές της θα εδύναντο να είναι χρήσιμες εάν δεν υποκινούντο από τελείως αντίθετα από την ευγένεια κίνητρα,

Εις την επικοινωνίαν μεταξύ των ανθρώπων υπάρχουν δύο διακριτές περιπτώσεις συμπεριφοράς. Μπορείς να πεις ή να κάνεις κάτι καλό με κακό τρόπο και μπορείς να πεις ή να κάνεις κάτι κακό με καλό τρόπο. Φευ! Η θυμωμένη πωλήτρια παρ’ ότι επισημαίνει αρκετά σωστά πράγματα, χάνει το δίκιο της διότι το πράττει με κακό τρόπο.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα