Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Το Παρίσι διεκδικεί τη δόξα του λονδρέζικου Σίτι

Η μία είναι καλή στα χαρτιά, η άλλη έχει πραγματικές δυνατότητες. Στη μονομαχία ανάμεσα στη Φρανκφούρτη και το Παρίσι για το ποια εκ των δύο πόλεων θα αναγορευτεί η οικονομική πρωτεύουσα της Ευρώπης μετά την αποχώρηση του Λονδίνου, η πρώτη φαίνεται να προπορεύεται, αλλά η δεύτερη κερδίζει τις εντυπώσεις.
Με 20 τράπεζες να έχουν ήδη συμφωνήσει στη μεταφορά του προσωπικού τους στη Φρανκφούρτη, η γερμανική πόλη θεωρείται ότι είναι πολύ μπροστά από όλες τις υπόλοιπες, δηλαδή το Παρίσι, το Άμστερνταμ κ.ά., που επιδιώκουν να προσελκύσουν τον οικονομικό τομέα που για τόσα χρόνια είχε ως ευρωπαϊκή του έδρα το λονδρέζικο Σίτι.
Οι υπέρμαχοι της γερμανικής πόλης επιχειρηματολογούν ότι η ύπαρξη των γερμανικών και ευρωπαϊκών κεντρικών τραπεζών στα εδάφη της και η αρχή διαχείρισης European Banking Authority, που κατοχυρώνεται επίσης εκεί, την καθιστούν ασυναγώνιστο πόλο έλξης των χρηματοπιστωτικών εταιριών που θέλουν βάση και στην Ευρώπη.
Παρότι η υπόθεσή τους είναι δυνατή, όπως παραδέχεται σχετικό άρθρο του «Politico», το Παρίσι υπογραμμίζει ότι οι περισσότερες τράπεζες που έχουν υποσχεθεί να μεταφερθούν στη Φρανκφούρτη, σκοπεύουν απλά να ανοίξουν νομικά γραφεία και όχι να μετακινήσουν το πολύτιμο «δωμάτιο» των συναλλαγών τους. Υπέρ της γαλλικής πρωτεύουσας μετρά το γεγονός ότι ζουν σε αυτήν 10 εκατομμύρια άτομα και ότι είναι μια οικονομική μητρόπολη εφάμιλλη του Λονδίνου και της Νέας Υόρκης.
Η Γερμανία μπορεί να έχει ελκυστικό φορολογικό σύστημα και εργατικούς νόμους, ο νέος πρόεδρος της Γαλλίας, όμως, σκοπεύει να καταστήσει άμεσα τη χώρα του άκρως ανταγωνιστική. Για την ακρίβεια, ο Εμανουέλ Μακρόν σχεδιάζει να καταργήσει το ανώτατο όριο του φόρου μισθωτών υπηρεσιών για τις τράπεζες και τις άλλες εταιρίες που δεν πληρώνουν VAT, και να ακυρώσει μια προγραμματισμένη επέκταση του φόρου για τις μετοχικές συναλλαγές, ενώ τα μπόνους δε θα λαμβάνονται υπόψη στη δικαστική απόφαση αποζημιώσεων για άδικες απολύσεις. Με απλά λόγια, το «παιχνίδι» παίζεται ακόμα.

 

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση