Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Το φιάσκο των αυθαιρέτων

«Απ’ όλα τα κτίσματα που εξήγγειλε ο πρωθυπουργός ότι θα γκρεμιστούν στην Ανατολική Αττική, μόνο δύο βρίσκονται στην ευρύτερη περιοχή και μπορούν αυτή τη στιγμή να κατεδαφιστούν: οι ταβέρνες στο Σχινιά, οι οποίες έχουν απομείνει μέσα στο προστατευμένο δάσος της Κουκουναριάς, στην καρδιά του Εθνικού Πάρκου, και έχουν κριθεί παράνομες εδώ και είκοσι χρόνια». Αυτό υποστηρίζει ο δικηγόρος Μιχάλης Χατζηφώτης, μέχρι πρότινος νομικός σύμβουλος της Κτηματολόγιο Α.Ε. και υπεύθυνος για την κτηματογράφηση όλων των εκτάσεων στη Ραφήνα, το Νέο Βουτζά, το Κόκκινο Λιμανάκι και το Μάτι. «Μέσα σε αυτές τις περιοχές δεν θα κουνηθεί φύλλο», τονίζει μιλώντας στη «ΒτΚ», και εξηγεί ότι μέχρι στιγμής δεν έχει προχωρήσει καμία απολύτως διαδικασία.
Καλά καλά, ούτε καν θυροκόλληση κάποιου ειδοποιητηρίου κατεδάφισης, που μετά από αυτό απαιτούνται και άλλες χρονοβόρες ενέργειες. Ειδικά, όμως, στο Μάτι, όπως λέει ο κ. Χατζηφώτης, δεν υπάρχει καμία δημόσια δασική έκταση και γίνεται ένα «κυνήγι μαγισσών» πάνω σε νεκρούς, τραυματίες και αστέγους, ενώ αμφισβητεί την ακρίβεια του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου που κάνει λόγο για 156 αυθαίρετα στη συγκεκριμένη τοποθεσία. Σύμφωνα με τον δικηγόρο και άλλους μηχανικούς και πολεοδόμους, σχεδόν όλα τα κτίσματα στην ευρύτερη περιοχή έχουν άδεια ή έχουν νομιμοποιηθεί με ειδικές διατάξεις, και μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να έχουν γίνει απλά κάποιες υπερβάσεις. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα του «αλαλούμ» που υπάρχει ακόμη και μέσα στην κυβέρνηση για το θέμα είναι η διάσταση απόψεων των τριών συναρμόδιων υπουργών για το οικόπεδο όπου βρήκαν το θάνατο οι 28 άνθρωποι ψάχνοντας τη δίοδο προς τη θάλασσα. Του υπουργού Περιβάλλοντος κ. Σταθάκη, του αναπληρωτή του κ. Φάμελλου, και του υπουργού Υποδομών κ. Σπίρτζη, που ο ένας λέει πως είναι δημόσια έκταση και ο άλλος ιδιωτική. «Ό,τι και να λέμε, η Πολιτεία εκμεταλλεύεται διαχρονικά το θέμα των αυθαιρέτων για την επιβολή προστίμων και για να εκβιάζει την ψήφο των ιδιοκτητών», τονίζει ο κ. Χατζηφώτης που εργάστηκε 10 χρόνια στην κτηματογράφηση. Συνεχίζοντας μας δίνει μια πλήρη περιγραφή της έκτασης μεταξύ Ραφήνας και Νέας Μάκρης, ανατρέποντας και πάλι τα όσα διατείνονται η κυβέρνηση και αρκετοί άλλοι ειδικοί. «Όλες αυτές οι εκτάσεις ήταν ιδιοκτησία της Ιεράς Μονής Πεντέλης, η οποία τις μεταβίβασε, με συμβολαιογραφικά έγγραφα και σχετική άδεια του υπουργείου Γεωργίας, σε ιδιώτες. Άρα, αν υπάρχει δασική έκταση, προφανώς είναι ιδιωτική και όχι δημόσια. Αυτό προκύπτει και από αεροφωτογραφίες του 1945 και εντεύθεν, σύμφωνα με τις οποίες πρόκειται ως επί το πλείστον για αγροτικές και κτηνοτροφικές εκτάσεις που απέκτησαν στην πορεία χαρακτηριστικά δάσους από ιδιωτικές φυτεύσεις. Οι άνθρωποι φύτευαν οι ίδιοι τα πεύκα τους, ενώ υπήρχε απαγόρευση υλοτομίας, με αποτέλεσμα να μην μπορεί από ένα σημείο και πέρα να καθαρίζεται το δάσος, κάτι το οποίο έπαιξε ρόλο στην εξάπλωση της πυρκαγιάς. Αν για παράδειγμα έπεφτε ένα κομμένο καλώδιο της ΔΕΗ πάνω σε ένα δέντρο έπρεπε ο ΔΕΔΔΗΕ να πάρει άδεια από το Δασαρχείο για να πάει να κόψει το κλαδί. Τώρα, αν υπάρχουν πολεοδομικές παραβάσεις, ασφαλώς και υπάρχουν, όπως υπάρχουν παντού. Στις περισσότερες περιπτώσεις, όμως, υπάρχει άδεια ή έχει γίνει νομιμοποίηση, και μιλάμε μόνο για κάποιες πολεοδομικές υπερβάσεις». Καταγγελίες Ακόμη μία σοβαρή πτυχή που ανοίγει ο δικηγόρος αφορά στην έλλειψη δασικών χαρτών στην ευρύτερη περιοχή της Β/Α Αττικής, με ευθύνη του Δασαρχείου, γεγονός το οποίο απαγορεύει την αναδάσωση στα καμένα 69.000 στρέμματα.Και μία ακόμη σοβαρότερη αφορά την παντελή απουσία του Δασαρχείου από τη φάση της κτηματογράφησης, με αποτέλεσμα να μην διεκδικήσει κανείς την κυριότητα τυχόν εκτάσεων και ακινήτων του Δημοσίου, που κατέληξαν σε όσους ιδιώτες τα δήλωσαν ως δικά τους. «Κατά τη φάση της κτηματογράφησης, το Δασαρχείο επειδή δεν υπήρχε δασικός χάρτης έπρεπε να μας υποβάλει δηλώσεις για το ποια ακίνητα ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο ως δασικά. Αυτή τη δήλωση δεν μας την έφερε ποτέ εμπρόθεσμα. Και υπέβαλε αργότερα μία τυπική δήλωση χωρίς να κάνει την οποιαδήποτε συγκεκριμένη ένσταση για κάθε ένα γεωτεμάχιο που είχε αναρτήσει ο ιδιοκτήτης. Το αποτέλεσμα ήταν στην ευρύτερη αυτή έκταση να έχουν αποδοθεί στο Ελληνικό Δημόσιο μόνο τα ακίνητα και τα οικόπεδα που δεν είχαν δηλωθεί από τους ιδιώτες. Αφού λοιπόν δεν τηρήθηκε καμία από τις τυπικές διαδικασίες και ό,τι επέβαλε ο νόμος, βρήκαν μία πατέντα ελληνικής εφεύρεσης όπου εμφανιζόταν ένας υπάλληλος στις επιτροπές Ενστάσεων και χωρίς κανένα χαρτί ή στοιχείο δήλωνε εκπρόσωπος του Δασαρχείου για να ασκήσει παρέμβαση. Όλες αυτές οι “παρεμβάσεις”, όπως καταλαβαίνετε, απορρίφθηκαν πανηγυρικά», εξηγεί ο κ. Χατζηφώτης, υποστηρίζοντας πως εάν έχουν διασωθεί ακίνητα του Δημοσίου ή δημόσια δασική έκταση είναι μόνο σε άλλες περιοχές, όπως στη Σταμάτα, τη Ροδόπολη, την Ανθούσα κ.λπ. (Κτήμα Ηλιόπουλου). Αναφέρει, δε, ότι ποτέ δεν έγινε μία μηνυτήρια αναφορά ή μία εισαγγελική έρευνα, για να τιμωρηθεί ο όποιος υπεύθυνος για την πιθανή εξαπάτηση του Δημοσίου.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση