Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Συγκλονίζεται από την κοινωνική εξέγερση η Γαλλία

Η χώρα δεν κατάφερε να συνέλθει από τα δύο πολύνεκρα τρομοκρατικά χτυπήματα της προηγούμενης χρονιάς στο σατιρικό περιοδικό Charlie Hebdo τον Ιανουάριο και σε έξι διαφορετικές τοποθεσίες του Παρισιού τον Νοέμβριο, ενώ σε παράλληλη τροχιά η οικονομία της δεν ανέκαμψε και τα ποσοστά της ανεργίας παρέμειναν πεισματικά υψηλά. Το κερασάκι στην τούρτα είναι τώρα η εργασιακή μεταρρύθμιση που προσπαθεί να περάσει ο Φρανσουά Ολάντ, που όχι μόνο έχει σφραγίσει το πολιτικό του τέλος ενόψει των προεδρικών εκλογών του επόμενου έτους, αλλά θέτει επίσης σημαντικά ερωτήματα για το ίδιο το προφίλ της Γαλλίας.

Εν όψει της άφιξης 2 εκατομμυρίων ατόμων για το Euro 2016 που ξεκινά σε δύο εβδομάδες, η πικρή αλήθεια είναι ότι η χώρα βρίσκεται ακόμα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, ενώ έχει παραλύσει από τις απεργίες και ταλαιπωρείται από τις ελλείψεις σε καύσιμα που έχουν προκαλέσει οι μαζικές απεργιακές κινητοποιήσεις που ξεσπούν κατά κύματα εξαιτίας της περιβόητης εργασιακής μεταρρύθμισης που οι πολέμιοι της την έχουν χαρακτηρίσει και ως «νόμο των αφεντικών». Αυτό έγραφε αυτές τις ημέρες η εφημερίδα Guardian σχολιάζοντας ότι με τις απεργίες στους δρόμους, την ένταση παντού στη χώρα και τη τρομοκρατική απειλή που πλανάται στον ουρανό της, κάποιος θα περίμενε ότι ο Φρανσουά Ολάντ, ο λιγότερο δημοφιλής ηγέτης στην σύγχρονη ιστορία της χώρας, αφού τα ποσοστά δημοτικότητας του αναγνωρίζονται συνήθως στο 13% και σπανίως φτάνουν το 20%, δεν θα είχε τρόπο να πέσει πιο χαμηλά από όσο ήδη βρίσκεται. Κι όμως ακριβώς τη στιγμή που οι Σοσιαλιστές μάζευαν τα συντρίμμια τους για να κατέβουν στις εκλογές του 2017 με το σύνθημα «τα πράγματα πάνε καλύτερα», η επιμονή του Γάλλου προέδρου να περάσει η εργασιακή μεταρρύθμιση παρά τη συνεχή, μαζική και έντονη αντίδραση των εργατικών συνδικάτων έχει φέρει τη χώρα και φυσικά και την κυβέρνηση της στο χείλος του γκρεμού. Σε μια προσπάθεια να κατευνάσει τα πνεύματα και να απομακρύνει το ενδεχόμενο μια γενικής παράλυσης στη Γαλλία δύο εβδομάδες πριν από την έναρξη του Euro 2016, ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς άφησε προχθές ανοιχτό το ενδεχόμενο «τροποποιήσεων» ή «βελτιώσεων» στο κείμενο του νόμου, αποκλείοντας αφενός τη πιθανότητα ολοκληρωτικής απόσυρσης της και αφετέρου την αναθεώρηση του άρθρου 2, του πιο αμφιλεγόμενου άρθρου του νόμου, που επιτρέπει στις εταιρείες να μην τηρούν τις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας εάν υιοθετούν επιχειρησιακές συμφωνίες για το ύψος του μισθού και τις συνθήκες απασχόλησης με τη σύμφωνη γνώμη της πλειοψηφίας των εργαζομένων. Από την πλευρά της, η συνομοσπονδία προειδοποίησε ότι το Euro 2016, που ξεκινά στις 10 Ιουνίου, μπορεί να διαταραχθεί αν η κυβέρνηση δεν υποχωρήσει κάνοντας λόγο για οσονούπω επίδειξη κόκκινης κάρτας στη κυβέρνηση της χώρας.

Η εργασιακή μεταρρύθμιση του Φρανσουά Ολάντ, με την οποία και επιδιώκει να μειώσει τα ποσοστά ανεργίας στη χώρα που εξακολουθεί να υπερβαίνει σε ποσοστό το 10%, προβλέπει μεταξύ άλλων ο απασχολούμενος στον ιδιωτικό τομέα να μπορεί να εργάζεται μέχρι 10 ώρες την ημέρα ενώ υπάρχει το περιθώριο να προστεθούν δύο ώρες ακόμα κατόπιν συμφωνίας του με την επιχείρηση. Για την εβδομάδα διατηρείται η βάση του 35ώρου, όμως ορίζονται ως μέγιστο όριο οι 48 ώρες εργασίας την εβδομάδα, που μπορούν να γίνουν 60 μετά από έγκριση της διοίκησης, ενώ όσον αφορά στις υπερωρίες, η προσαύξηση θα είναι τουλάχιστον 10% και θα διαμορφώνεται σε 25% αν δεν έχει προηγηθεί συμφωνία. Με την ίδια μεταρρύθμιση εισάγονται επίσης νέοι, ελαστικότεροι όροι για τις απολύσεις, καθώς μια εταιρεία μπορεί να επικαλεστεί «σημαντική έλλειψη ρευστότητας» ή «εταιρική αναδιοργάνωση, αναγκαία για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας» προκειμένου να προχωρήσει σε απολύσεις εργαζομένων. Από τους τελευταίους μάλιστα όσοι εργάζονται για περισσότερα από 20 χρόνια δεν θα πάρουν αποζημίωση που θα ξεπερνά τους 15 μισθούς, ένα ακόμα γεγονός που έκανε τα συνδικάτα να κοσμήσουν το φιλόδοξο αυτό σχέδιο του Φρανσουά Ολάντ με το προσωνύμιο «νόμος των αφεντικών», αφού κατά τις πολλές δηλώσεις τους το τελευταίο χρονικό διάστημα το μόνο που θα προσφέρει στη Γαλλία είναι ότι θα δώσει στους εργοδότες περισσότερα κίνητρα για απολύσεις. Γι’ αυτό και σήμερα επιχειρείται μια οργανωμένη προσπάθεια στους δρόμους της χώρας από το σκληρό αριστερό συνδικάτο CGT να ξεμείνει η Γαλλία από καύσιμα ενόψει του Euro 2016, ώστε να υποχρεωθεί η κυβέρνηση να αποσύρει την εργασιακή μεταρρύθμιση. Και μπορεί κάποιοι να υπενθυμίζουν ότι τα ίδια έγιναν στη Γαλλία όταν πρόεδρος της ήταν ο δεξιός Νικολά Σαρκοζί, ωστόσο η μικρή πλέον διαφορά με τις μεγάλες συνέπειες είναι ότι ο Φρανσουά Ολάντ είναι ένας πρόεδρος της αριστεράς που βρίσκεται αντιμέτωπος με συνδικάτα της αριστεράς, κάτι που δεν έχει ξανασυμβεί στη χώρα τα τελευταία 30 χρόνια, όπως σημείωνε το ίδιο άρθρο της βρετανικής εφημερίδας. Η Γαλλία βρίσκεται σε αδιέξοδο καθώς η κυβέρνηση δηλώνει ανυποχώρητη στην προώθηση της εργασιακής μεταρρύθμισης, ενώ το CGT κρατά την ίδια στάση έχοντας ελάχιστα να χάσει από το μπλόκο στα καύσιμα. «Ο Ολάντ είναι παγιδευμένος ότι και να κάνει», εκτιμούσε αυτές τις μέρες ο Πιέρ Μαθιότ, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Λιλ, καθώς «είτε ακολουθήσει τη σκληρή γραμμή που ακολούθησε στο παρελθόν ο Σαρκοζί οι μόνοι που θα ευχαριστήσει είναι οι δεξιοί που δεν θα τον ψηφίσουν του χρόνου ούτως ή άλλως, είτε υποχωρήσει και αποσύρει τη μεταρρύθμιση οι αριστεροί δεν πρόκειται να τον συγχωρέσουν και δεν θα τον ψηφίσουν ούτε και αυτοί». Με απλά λόγια ο Φρανσουά Ολάντ μετρά τις τελευταίες ημέρες του στη γαλλική προεδρεία και δεν προβλέπονται καθόλου μα καθόλου ένδοξες.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα