Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Η αποτυχία των διεθνών κυρώσεων

Οδηγεί αυτοκίνητο από την ηλικία των 3 ετών. Σκαρφαλώνει με κουστούμι στη ψηλότερη βουνοκορφή της απομακρυσμένης χώρας του, ενώ η θερμοκρασία μετά βίας αγγίζει τους μείον 23 βαθμούς Κελσίου.

Ξεφορτώνεται συστηματικά με διάφορους δολοφονικούς τρόπους ερωμένες και συγγενείς που αμφισβητούν την ανώτατη εξουσία του εντός και εκτός της προεδρικής κάμαρας του. Αν έστω και μια από τις παραπάνω πληροφορίες για τον Κιμ Γιονγκ Ουν είναι αληθινή, η διεθνής κοινότητα δεν θα έπρεπε να αναρωτιέται σήμερα πως ο 32χρονος δικτάτορας κατάφερε να κατασκευάσει κάτω από τη μύτη της ένα τόσο σημαντικό και επίφοβο για ολόκληρη την ανθρωπότητα πυρηνικό οπλοστάσιο, αλλά γιατί άργησε τόσο πολύ να επιδείξει την τεράστια δυναμική του με την πέμπτη και μεγαλύτερη πυρηνική δοκιμή αυτής της εβδομάδας. Το δίχως άλλο το παγκόσμιο διπλωματικό εμπάργκο απέναντι του υπήρξε ανεπιτυχές και οι μεγάλες δυνάμεις αυτού του κόσμου μπορεί να εξαναγκαστούν τώρα σε διάλογο με τον τρομερό και φοβερό διάδοχο του τρελού Κιμ Γιονγκ Ιλ, αφού το μήνυμα, ότι εκείνος σε αντίθεση με τον Σαντάμ Χουσείν του Ιράκ και τον Μουαμάρ Καντάφι της Λιβύης είναι έτοιμος να τους «πιάσει» στη περίπτωση που έχουν τη διάθεση να παίξουν «στρατιωτάκια» μαζί του, έγινε αντιληπτό σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης.

Η αλήθεια είναι πως ήταν απλά ζήτημα χρόνου μέχρις ότου η Βόρειος Κορέα να προβεί σε νέα πυρηνική δοκιμή, όπως επιχειρηματολογούσε αυτές τις ημέρες σχετικό άρθρο του περιοδικού Economist, αφού από το 2011 οπότε ο Κιμ Γιονγκ Ουν ανέλαβε την ηγετική σκυτάλη από τον πατέρα του Κιμ Γιονγκ Ιλ οι δοκιμές πυρηνικών βομβών και βαλλιστικών πυραύλων έχουν πολλαπλασιαστεί σε αριθμό και επικινδυνότητα. Η επιβολή νέων κυρώσεων τον φετινό χρόνο και η αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίστηκε η Πιονγιάνγκ στην τελευταία σύνοδο του Συνδέσμου Χωρών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) είναι βέβαιο ότι εξόργισαν τον Κιμ Γιονγκ Ουν, ο οποίος αποφάσισε να γιορτάσει την 9η Σεπτεμβρίου, ημέρα κατά την οποία ο παππούς του ίδρυσε το κομουνιστικό καθεστώς της Βορείου Κορέας πριν από 68 χρόνια, με την ανακοίνωση της επιτυχημένης πέμπτης πυρηνικής δοκιμής υπό το πρόσταγμα του. Την επίτευξη της τελευταίας πρόδωσε η πρόκληση σεισμικής δόνησης 5,3 βαθμών της κλίμακας Ρίχτερ στο πεδίο των πυρηνικών δοκιμών, η οποία σύμφωνα με Ιάπωνες επιστήμονες ήταν διαφορετική από αυτήν που θα αναμενόταν μετά από έναν σεισμό αυτού του μεγέθους. Η Νότια Κορέα από την πλευρά της έσπευσε να τονίσει ότι αυτή η πυρηνική δοκιμή της Βορείου Κορέας είναι η μεγαλύτερη που έχει πραγματοποιήσει ποτέ το κομμουνιστικό καθεστώς, αφού η ισχύς της φτάνει και τους 10 κιλοτόνους (για κάποιους και τους 30), είναι δηλαδή σε κάθε περίπτωση διπλάσια από την προηγούμενη δοκιμή του περασμένου Ιανουαρίου.

Όσον αφορά τη σημασία της, άρθρο της Guardian επισημαίνει ότι αν μη τι άλλο η πραγματοποίηση της δικαιώνει τους συνεχώς αυξανόμενους φόβους της διεθνούς κοινότητας ότι οι πυρηνικές φιλοδοξίες της Βόρειας Κορέας είναι πολύ πιο εκτεταμένες από ότι αρχικά θεωρούνταν. Είναι πασιφανές, όπως εξηγεί το ίδιο κείμενο της βρετανικής εφημερίδας, ότι ο Κιμ Γιονγκ Ουν έχει αρχίσει να χτίζει ένα αρκετά μεγάλο οπλοστάσιο προκειμένου να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε σοβαρή απειλή. Σύμφωνα με τον Τζέφρι Λούις, διευθυντή του παραρτήματος ανατολικής Ασίας του προγράμματος μη διάδοσης πυρηνικών όπλων του Ινστιτούτου Middlebury, η πρόσφατη πυρηνική δοκιμή έγινε από μία συναρμολογημένη κεφαλή, σχεδιασμένη έτσι ώστε να μεταφέρει βλήματα. «Δεν νομίζω ότι έχουμε καταλάβει τη στρατηγική τους», ανέφερε στην Guardian χαρακτηριστικά ο ίδιος, εκτιμώντας ότι κατά τη γνώμη του «είναι για να αποτρέψει και να αποκρούσει μία απειλή. Με απλά λόγια ο Κιμ Γιονγκ Ουν δεν πρόκειται να καθίσει απλά εκεί όπως ο Σαντάμ ή ο Καντάφι και να μας κοιτάει να ερχόμαστε. Σχεδιάζουν να χρησιμοποιήσουν πυρηνικά για να μας σταματήσουν να τοποθετούμε δυνάμεις στην περιοχή. Θα χτυπήσουν τα λιμάνια όπου τα στρατεύματά μας συγκεντρώνονται, νομίζοντας ότι θα συγκλονιστούμε και θα σταματήσουμε», κατέληξε ο ίδιος, ενώ η βρετανική εφημερίδα υπογράμμισε στο σχετικό άρθρο της ότι μπορεί μέχρι δύο χρόνια πριν, οι περισσότεροι να αντιλαμβάνονταν το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας ως ένα πολιτικό σύμβολο της ισχύος της χώρας και ως ένα διαπραγματευτικό ατού για διπλωματικά και οικονομικά οφέλη, ωστόσο, από το 2014 ο αριθμός των πυραυλικών και πυρηνικών δοκιμών έχει αυξηθεί, οδηγώντας τους ειδικούς στο συμπέρασμα ότι οι επιστήμονες του καθεστώτος κατάφεραν να αναπτύξουν μία πυρηνική κεφαλή αρκετά μικρή ώστε να τοποθετηθεί σε ένα πύραυλο.

Η τελευταία αυτή πυρηνική δοκιμή της Βορείου Κορέας απέδειξε ότι το διεθνές διπλωματικό εμπάργκο δεν επιφέρει τα αποτελέσματα που επιδιώκει η διεθνής κοινότητα, η οποία φαίνεται και αυτή τη φορά να καταφεύγει στην ίδια ατελέσφορη λύση αν ληφθούν κατά γράμμα οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Μπαράκ Ομπάμα. Ο εκφοβισμός είτε εντός των σχολικών αιθουσών, είτε σε επίπεδο κρατών δεν έχει δρομολογήσει ποτέ την προσδοκώμενη αλλαγή, εκτιμά σε άλλο κείμενο της Guardian ο Σάιμον Τζένκινς υπενθυμίζοντας ότι οι κυρώσεις εναντίον της Βορείου Κορέας με σκοπό να πληγώσουν την οικονομία της ώστε να λειτουργήσουν ως κίνητρο για πολιτική αλλαγή επιβλήθηκαν για πρώτη φορά το 1992. Από τότε μέχρι σήμερα οδήγησαν στο αντίθετο αποτέλεσμα, αφού στρατιωτικοποίησαν τη κοινωνία της, εξασθένισαν τους φτωχούς της και παρέλυσαν τη μεσαία τάξη από την οποία θα μπορούσε να γεννηθεί η αντίσταση επιφέροντας μοιραία την αύξηση του οπλοστασίου της. Εξίσου αναποτελεσματικές αποδείχτηκαν οι παγκόσμιες κυρώσεις όπου αλλού κι αν επιβλήθηκαν, από την Κούβα και το Ιράν μέχρι τη Λιβύη και τη Συρία, επιχειρηματολογεί ο γνωστός Βρετανός αρθρογράφος για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι μόνο μέσω των εμπορικών συναλλαγών και της συνεχούς πολιτιστικής ανταλλαγής ίσως και αυτός ο κίνδυνος να πάψει κάποια στιγμή να απειλεί την ανθρωπότητα. Έως τότε η επιθετικότητα του Κιμ Γιονκ Ουν δεν πρόκειται να μειωθεί, καθιστώντας ολοένα και πιο νευρικές τη Νότια Κορέα με την οποία τεχνικώς η Βόρεια Κορέα βρίσκεται ακόμα σε πόλεμο (1950-53) αλλά και την Ιαπωνία που ρίχνει το μπαλάκι και πάλι στην Κίνα, ως τη μόνη δύναμη που δεν έχει αποξενώσει εντελώς την Πιονγιάνγκ λόγω οικονομικών συμφερόντων, για να βρει τον τρόπο να ισορροπήσει τις πυρηνικές φιλοδοξίες του βορά με την επιθυμία της να μην αποσταθεροποιήσει τον ευμετάβολο γείτονα της.

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα