Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Όλα του… Brexit δύσκολα

Από τότε που η Τερέζα Μέι ανέλαβε την πρωθυπουργία της Βρετανίας καταπατάει τη μία μετά την άλλη τις υποσχέσεις που δίνει, την ώρα που οι βουλευτές της χώρας αδυνατούν να συμμορφωθούν και ο λαός της να συμφιλιωθεί με την έξοδο που αποφάσισε η πλειοψηφία του προ 2ετίας. «Ψηφίστε υπέρ μιας συμφωνίας που δεν θέλετε, για να διώξετε μια πρωθυπουργό που δεν σας αρέσει», ήταν το δίλημμα που έθεσε τελευταία στιγμή στη Βουλή των Κοινοτήτων η Βρετανίδα πρωθυπουργός σε μια απέλπιδα προσπάθεια να ολοκληρώσει το διαζύγιο με την Ε.Ε. Αλλά δεν τα κατάφερε. Η 17η κοινοβουλευτική ήττα της Βρετανίδας πρωθυπουργού ήταν και η φαρμακερή. Όπως, σχολίαζε αυτές τις ημέρες άρθρο της εφημερίδας, η Βρετανία πλέον έχει βυθιστεί σε μια βαθιά κρίση ταυτότητας που δεν έχει να κάνει με την αποχώρησή της από την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά με το ξερό της το κεφάλι. Πρόκειται δηλαδή για μια χώρα που προτιμά να αποκεφαλιστεί από το να παραδεχτεί τα λάθη της πριν, στη διάρκεια και μετά το δημοψήφισμα της καταστροφής για το Brexit. Συνοψίζοντας τις εξελίξεις η πρόταση της Μέι για το Brexit απορρίφθηκε από τη Βουλή των Κοινοτήτων για τρίτη φορά, παρότι η Βρετανίδα πρωθυπουργός την είχε σπάσει σε δύο κομμάτια για να πετύχει την έγκρισή της, αφήνοντας πλέον όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά για το μεγάλο νησί της Ευρώπης. Η Βρετανία θα πρέπει τώρα να αιτηθεί μιας πολύ μακρύτερης παράτασης, οι όροι της οποίας θα πρέπει να συμφωνηθούν με την Ευρωπαϊκή Ένωση ή να εγκαταλείψει τους κόλπους της στις 12 Απριλίου χωρίς συμφωνία. Τη Δευτέρα 1 Απριλίου οι βουλευτές θα αποφασίσουν τι μέλλει γενέσθαι, χωρίς να αποκλείονται ούτε ένα δεύτερο δημοψήφισμα ούτε η προκήρυξη εκλογών. Είτε έτσι είτε αλλιώς, οι μέρες της Μέι στην εξουσία είναι μετρημένες. Τι κι αν οι αναλυτές προειδοποιούν ότι όποιος τη διαδεχτεί θα πρέπει να νομιμοποιήσει την εξουσία του με εκλογές που είναι αδύνατον να γίνουν πριν ολοκληρωθεί το Brexit, καθώς σε διαφορετική περίπτωση θα απαιτηθεί μεγαλύτερη παράταση χρόνου που δεν θέλουν δικαίως οι Ευρωπαίοι, λόγω των ευρωεκλογών, τα ονόματα έχουν αρχίσει να πέφτουν στο τραπέζι. Πρώτος και καλύτερος υποψήφιος για την ηγεσία των Τόρις και ολόκληρης της Βρετανίας ο αιώνιος αντίπαλος της Μέι, ο Μπόρις Τζόνσον. Ο πρώην δήμαρχος του Λονδίνου, από τους πρωτεργάτες της νίκης του «ναι» στην αποχώρηση από την Ε.Ε., είναι εξαιρετικά δημοφιλής, γι’ αυτό και είναι το φαβορί των bookmakers για τη θέση. Οι πολλοί εχθροί του, όμως, εντός του Συντηρητικού Κόμματος από την πρόσφατη θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών και οι απίστευτες γκάφες του, μετρούν εναντίον της υποψηφιότητάς του. Ο Μάικλ Γκόουβ, ο υπουργός Περιβάλλοντος και υπαρχηγός του Τζόνσον στο δημοψήφισμα του 2016, μπορεί να είναι δηλωμένος ευρωσκεπτικιστής, η πορεία του όμως έχει δείξει ότι είναι ευέλικτος, άρα μπορεί να θεωρηθεί ένας συναινετικός υποψήφιος. Τρίτη και ελκυστική υποψηφιότητα θεωρείται αυτή του Τζέρεμι Χαντ, του σημερινού υπουργού Εξωτερικών της χώρας, που είχε στηρίξει αρχικά την παραμονή της Βρετανίας στην Ε.Ε., για να αλλάξει στη συνέχεια γνώμη εξαιτίας της «αλαζονικής» στάση των Βρυξελλών στις διαπραγματεύσεις. Στα ατού του προσμετράται ότι ως πολιτικός έχει αποδείξει ότι δεν φοβάται τις προκλήσεις. Ο Ντόμινικ Ράαμπ διορίστηκε υπουργός αρμόδιος για το Brexit τον περασμένο Ιούλιο, αλλά παρέμεινε σε αυτή τη θέση μόνο για τέσσερις μήνες. Παραιτήθηκε διαφωνώντας με τη Μέι για τη συμφωνία αποχώρησης, χαρακτηρίζοντάς την «κακή για την Οικονομία και τη δημοκρατία μας», αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να μετακομίσει στην Ντάουνινγκ Στριτ αφού θεωρείται μια από τις κορυφαίες μορφές της νέας γενιάς των Συντηρητικών. Ο πρώην τραπεζίτης, σήμερα υπουργός Εσωτερικών, Σατζίντ Τζαβίντ είχε ταχθεί κατά του Brexit, ωστόσο έχει μεγάλες συμπάθειες εντός του Συντηρητικού Κόμματος λόγω του τρόπου που χειρίστηκε το σκάνδαλο «Γουίντμπρας» που αφορά την αντιμετώπιση που επιφύλαξε το Λονδίνο στους μετανάστες από την Καραϊβική οι οποίοι εγκαταστάθηκαν στη χώρα μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημαντική θεωρείται, τέλος, και η υποψηφιότητα της Άμπερ Ραντ, η οποία στήριξε τη Μέι όταν διεκδικούσε την πρωθυπουργία και ανταμείφθηκε με τα υπουργεία Εσωτερικών και Εργασίας. Στα αρνητικά της η φήμη της ως «φιλο-Ευρωπαία»…

Συντάκτης

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα