Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Όλγα Βενέτη: «Τα καλά τραγούδια είναι το «καύσιμο» της ψυχής μου»

Είναι μια ωραία και νέα γυναίκα , ήρεμη, με θετική αύρα, και θαυμάσια βελούδινη φωνή. Παρά τις σπουδές στη Γαλλική Φιλολογία στο πανεπιστήμιο –δίδαξε μάλιστα- και αν και η μητέρα της είναι οδοντίατρος και ο πατέρας της δικηγόρος, εκείνη ακολούθησε τα μουσικά μονοπάτια σπουδάζοντας στο Σύγχρονο Ωδείο Αθήνας και παρακολουθώντας σεμινάρια Φωνητικής στο Μιλάνο. Σαν χορωδός της Εθνικής Λυρικής Σκηνής έχει συμμετάσχει σε παραστάσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στο Ηρώδειο, έχει δώσει επιτυχημένες συναυλίες στον «Ιανό», στον «Παρνασσό», στην Πάρο, στο Ίδρυμα Θεοχαράκη, για το Γηροκομείο Πειραιά στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, στο Μεγάρο Μουσικής, στη Νάξο. Μεγάλη της αδυναμία ο γιόκας της που την παρακολουθεί σ΄ όλες τις εμφανίσεις της. Στις 29 Οκτωβρίου, στην Αίθουσα Παρνασσός, σε ένα πρόγραμμα με τίτλο «Τραγουδώντας το χθες σαν σήμερα», με τη μελωδική, αισθαντική φωνή της, ερμηνεύει τραγούδια της ψυχής, που μέχρι σήμερα αγγίζουν την καρδιά μας. Μαζί της θα είναι και ο Δάκης. Καλλιτεχνική επιμέλεια και ενορχηστρωση Χάρης Ανδρεάδης. Κοντά μας η σπουδαία Όλγα Βενέτη.

Κυρία Βενέτη, εκτός από τις μουσικές σπουδές σας έχετε τελειώσει Γαλλική Φιλολογία και διδάξατε κιόλας, αλλά τα εγκαταλείψατε όλα για να αφιερωθείτε στο τραγούδι. Μιλήστε μας γι’ αυτό το μουσικό ταξίδι σας. Τι σημαίνει για εσάς;

«Τέλειωσα βέβαια τη Γαλλική Φιλολογία, κάτι για το οποίο είμαι ευτυχής για πολλούς λόγους. Μου έδωσε την ευκαιρία να διδάξω σε σχολείο, κάτι που αγαπώ πολύ, να μάθω μια μελωδική γλώσσα και να μπορέσω να γνωρίσω, μέχρι ένα σημείο, μια άλλη σημαντική κουλτούρα. Όμως, το τραγούδι ήταν πάντα το οξυγόνο μου. Αρχικά έκανα κλασικό τραγούδι, πήρα δίπλωμα Μονωδίας και συμμετείχα ως έκτακτη χορωδός της ΕΛΣ σε παραγωγές του Φεστιβάλ Αθηνών που έλαβαν χώρα τα καλοκαίρια της χρυσής δεκαετίας για μένα, 1996-2006. Μετά έκανα μία παύση για να ασχοληθώ αργότερα –όχι πια με το κλασικό τραγούδι, το οποίο πάντα αγαπώαλλά με τραγούδια ψυχής όπως τα αποκαλώ…».

Μικρή τι τραγούδια ακούγατε;

«Άκουγα, νομίζω, καλή και ποιοτική μουσική. Στη μητέρα μου άρεσε και αρέσει πολύ η μουσική. Μου έβαζε δισκάκια των 45 στροφών από όπερες, από Έλληνες και ξένους συνθέτες, μελωδίες που ακόμα μιλούν στην ψυχή μου, όπως του Χατζηδάκι ή του Aznavour. Μετά άρχισα να παρακολουθώ musicals, pop μουσική, κυρίως ξένα, αλλά και ελληνικά τραγούδια, χωρίς όμως να κατηγοριοποιώ κάποια από αυτά!».

Και τώρα τι σας αρέσει να τραγουδάτε;

«Ό,τι με κινητοποιεί και με δονεί: τραγούδια που έχουν συνδεθεί με πολύ σημαντικές τραγουδίστριες όπως η Edith Piaf, η Barbara Streisand, η Γαλάνη.

Υπήρχε συγγενής στην οικογένεια με το ταλέντο σας;

«Όλη η οικογένεια της μητέρας μου είχαν καταπληκτικές φωνές: soprano, mezzo, tenor alto (εξαιρετικοί όλοι τους)».

Σας βοήθησε κάποιος στο ξεκίνημά σας που θα θέλατε να ευχαριστήσετε;

«Στο ξεκίνημά μου αλλά και μέχρι τώρα σ’ όλη μου την πορεία, δύο ανθρώπους ευχαριστώ πάντα και πραγματικά χαίρομαι που μου δίνετε την ευκαιρία ν’ αναφερθώ σ’ αυτούς. Είναι η Φανή Παλαμίδη, η οποία διετέλεσε μαέστρος της χορωδίας της ΕΛΣ για 40 και πλέον χρόνια. Το ήθος, οι γνώσεις και η δυναμικότητά της με βοήθησαν και μου έδωσαν κίνητρο και εμπιστοσύνη στον εαυτό μου δείχνοντας προς το πρόσωπό μου εκτίμηση και σιγουριά ότι μπορώ να πετύχω! Ο δεύτερος άνθρωπος είναι ο δάσκαλός μου, ο τενόρος της ΕΛΣ Σταμάτης Μπερρής. Δάσκαλός μου και αγαπημένος μου φίλος πλέον, είναι ο άνθρωπος που μ’ εμπιστεύτηκε, με καθοδήγησε, με έμαθε και με ενέπνευσε μουσικά».

Στις 29 Οκτωβρίου θα δώσετε μια από τις εξαιρετικές σας συναυλίες –που μας έχετε συνηθίσει-, στην Αίθουσα «Φιλολογικός Παρνασσός». Θα έχετε και τον αγαπημένο μας Δάκη μαζί. Ο τίτλος της συναυλίας είναι «Τραγουδώντας το χθες σαν σήμερα», δηλαδή τι θα ακούσουμε εκεί;

«Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Η αίθουσα «Παρνασσός» είναι ένας χώρος που αγαπώ, στον οποίον μ’ αρέσει να επιστρέφω και που νομίζω ότι είναι ιδανικός για να ακουστούν κομμάτια αξέχαστα όπως το «Les parapluies de Charbourg», «Les hommes qui passent», «La boheme», «Θα σ’ αγαπώ» και άλλα πολλά».

Κάνετε επιλεκτικές εμφανίσεις. Δεν θα θέλατε να τραγουδήσετε και σε κάποια σκηνή της νύχτας;

«Το να μιλάμε για νυχτερινή σκηνή είναι κάπως αφηρημένο. Εξαρτάται από τα δεδομένα, τις συνθήκες, το σχήμα και τους ανθρώπους».

Για να «ανέβει» κάποιος στο χώρο σας πρέπει να ανήκει σε κάποιο κύκλωμα;

«Η ρομαντική μου πλευρά δε θέλει να δεχθεί ότι μέσω «κυκλώματος» ανεβαίνεις, αλλά ότι αναγνωρίζουν κάποιοι το ταλέντο και την αξία σου και σε βοηθούν».

Πόσες ώρες κάνετε πρόβες;

«Μάθημα με τον δάσκαλό μου προσπαθώ να κάνω 2 με 3 φορές την εβδομάδα. Η ενασχόληση με το τραγούδι όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, θέλει υπευθυνότητα, εξάσκηση, ωριμότητα, για να έχεις αξιοπρεπές αποτέλεσμα. Συγκεκριμένα, πρόβες κάνω κάθε φορά, όσες χρειάζομαι, πάντα με την καθοδήγηση του μαέστρου».

Ο γιόκας σας πώς αντιδρά όταν σας ακούει; Και ο σύζυγος σας συμπαραστέκεται, σας καμαρώνει;

«Το αγοράκι μου το γλυκό με ακούει από πάντα, γιατί ανέκαθεν, ακόμα και αγέννητο, του τραγουδούσα. Τώρα έχω την ανείπωτη χαρά να θέλει να έρχεται σε κάθε συναυλία μου. Τι να σας πω: συγκίνηση και ανακούφιση να τον βλέπω στην πρώτη σειρά. Του έχω τεράστια αδυναμία και δεν θέλω να του στερώ την παρουσία μου για να κάνω εγώ τ’ όνειρό μου πραγματικότητα. Από την άλλη, θέλω να του δείξω ότι δεν πρέπει να παραιτείται από τα όνειρά του. Όσο για τον Σπύρο, είναι πάντα δίπλα μου, μου συμπαραστέκεται και τον ευχαριστώ πολύ γι΄ αυτό».

Ερμηνεύετε καλύτερα ελληνικά ή ξένα τραγούδια;

«Μπορεί να επαναλαμβάνομαι, αλλά αυτό θα λέω πάντα, τραγουδώ καλύτερα τη μελωδία που με συγκινεί, με αντιπροσωπεύει και με διαπερνά. Έχω δοκιμάσει να ερμηνεύσω τραγούδια που δε με αγγίζουν αρχικά, αλλά δεν ήταν το ίδιο – τα καλά τραγούδια είναι το «καύσιμο» της ψυχής μου».

Τι σημαίνει για εσάς το τραγούδι; Χαρά ζωής; Πάνω στη σκηνή τα ξεχνάτε όλα;

«Το τραγούδι είναι το οξυγόνο μου, αυτό που μου δίνει ζωή. Τα ξεχνάω όλα στη σκηνή και μεταμορφώνομαι!».

Παίζει ρόλο και το ντύσιμο πάνω στη σκηνή;

«Τα πάντα παίζουν ρόλο. Είμαστε παρουσίες και όχι μόνο ερμηνευτές. Η αισθητική δεν είναι πολυτέλεια, αλλά επιβάλλεται να υπάρχει και να μας συνοδεύει. Πόσο μάλλον στη σκηνή».

Τι επιδιώκετε να αισθάνεται, να παίρνει μαζί του ο κόσμος φεύγοντας από μια συναυλία σας;

«Ένα μόνο πράγμα: συγκίνηση και ένα αίσθημα ανάτασης καρδιάς, έστω για δύο ώρες. Θέλω να βλέπω να πάλλομαι ταυτόχρονα με το κοινό μου, ν’ αφουγκράζομαι και ν’ αφουγκράζονται ακόμα και την ανάσα μου. Χωρίς να φανώ υπερβολική, επιτρέψτε μου να σας πω ότι το καταφέρνουμε… συνουσία μουσική!»

Ένα ελάττωμα και ένα προτέρημά σας;

«Ελάττωμα και προτέρημα μαζί… η ευαισθησία!»

Τι χαρακτηρίζει έναν διαχρονικό καλλιτέχνη;

«Το ήθος, το ύφος και το γενικότερο ανάστημά του».

Το εξωτερικό το σκέφτεστε καθόλου; Εμφανίσεις εκεί;.

«Ήταν πάντα στα όνειρά μου… αν αυτό σας καλύπτει».

Μια ευχή σας;

«Ευχή μου… Ψυχική, σωματική υγεία και να βλέπουμε τον συνάνθρωπό μας όπως θέλουμε να μας βλέπει και εκείνος»

Η βιογραφία του Κ. Μήτση