Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Όλες μαζί οι κάλπες θα τους σώσουν; – του Αντώνη Κατσαρού

Δεν είναι ακριβώς αυτή η ώρα που έχει τόση σημασία να υπερηφανεύεται κανείς για οτιδήποτε σχετικά με αποκαλύψεις που αφορούν πολιτικά ζητήματα. Πρέπει να υπογραμμιστεί, ωστόσο, πως από αυτήν εδώ τη στήλη διαβάσατε, πριν από δύο εβδομάδες, ότι η 26η Μαΐου εκτιμάται ως η πιθανότερη ημερομηνία των εθνικών εκλογών, μαζί με τις ευρωεκλογές και τις δημοτικές – περιφερειακές. Εδώ διαβάσατε επίσης, νωρίτερα από τα άλλα έντυπα, τον κυβερνητικό σχεδιασμό, σύμφωνα με τον οποίο οι ταυτόχρονες κάλπες θα δώσουν την ευκαιρία σε απογοητευμένους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ να εκτονώσουν το θυμό τους στη μία (κάλπη), αλλά να ψηφίσουν τελικά (αφού θα έχουν εκτονωθεί, «λέει» αυτή η συμπαθητική ιστορία) ΣΥΡΙΖΑ στις εθνικές εκλογές! Ύστερα ήρθαν οι μέλισσες, που λέει και ο Γιάννης Ξανθούλης… Σ την εσωτερική διεργασία του Μαξίμου πάντως, το κυβερνητικό επιτελείο έχει προ πολλού διαπιστώσει τα προβλήματα που καταλήγουν σε αδιέξοδα και απαγορεύουν τις ασφαλείς υπέρ τους εκτιμήσεις, όποτε και αν γίνουν οι εκλογές. Οι σοβαροί συνεργάτες του πρωθυπουργού (υπάρχουν τέτοιοι) ακούνε «βερεσέ» τις εντός και εκτός συσκέψεων κολακευτικές ατάκες, ότι η κυβέρνηση χάρη στα φιλολαϊκά μέτρα έχει τη δυνατότητα να ανατρέψει το εις βάρος της κλίμα, και στη συνέχεια προχωρούν στην επεξεργασία των ζητημάτων που εκκρεμούν, προκειμένου να επιτευχθεί, εάν μπορεί ποτέ να επιτευχθεί, η μεγάλη ανατροπή. Ας δούμε, απλώς, τα πρώτα τρία που μου έρχονται στο μυαλό, χωρίς σειρά αξιολόγησης: Νο1: η ρύθμιση των «κόκκινων» δανείων είναι αδιέξοδο, απ’ όποια πλευρά και αν το δει κανείς. Διότι εάν η κυβέρνηση προχωρήσει σε άμεση ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών αυτοκτονεί εκλογικά. Εάν, από την άλλη, δώσει μεγαλύτερη παράταση ανακουφίζει τους πολίτες, «σκοτώνει» όμως τις τράπεζες. Νο 2: ο ψηφοφόρος στην απερχόμενη κυβέρνηση συμπεριφέρεται με τη δοκιμασμένη λογική: «δώσε μου τώρα που με έχεις ανάγκη και πάρε τα μπογαλάκια σου και φύγε! Έτσι κι αλλιώς, θα σε μαυρίσω…». Ο ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, δίνει διότι δεν έχει κάτι άλλο να επιλέξει ως τακτική και δεν σκοπεύει κάποια στιγμή να σταματήσει. Νο3: η ιδεολογική «επένδυση». Την επιλέγουν, άλλωστε, από την πρώτη μέρα που εκλέχθηκαν. Οι πρόσφατες ανεξάντλητες αναφορές του Τσίπρα στους υποτιθέμενους «λαϊκιστές» του συλλαλητηρίου, μονίμως συνοδεύονται από τον προσδιορισμό: «ακροδεξιοί». Πολύ σωστά, βέβαια, πράττει ο πρωθυπουργός και προχωράει σε μία τέτοια διευκρίνιση, διότι, κατά τα άλλα, γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα ότι στον δικό του χώρο, αυτόν της υποτιθέμενης αριστερής πολιτικής, οι λαϊκιστές (χωρίς εισαγωγικά εδώ) είναι περισσότεροι, έως και αυτοδύναμοι! «Δηλαδή το παραδέχεται -έστω έμμεσα- δημόσια;», θα αναρωτηθεί κανείς. «Γλώσσα λανθάνουσα», είναι η απάντηση που του ταιριάζει… Καθώς την ώρα που μετράει αντίστροφα, όταν αντιδρά χάνει πιο εύκολα την ψυχραιμία που τον διέκρινε. Σ ύμφωνα, λοιπόν, με τον αριστερής προέλευσης αλλά αμερικανικής φιλοσοφίας Έλληνα πρωθυπουργό, απέναντι από τη Συμφωνία με τα Σκόπια βρίσκονται -πάμε ξανά για να το εμπεδώσουμε- «ακροδεξιοί λαϊκιστές». Τέλεια, υπέροχα Αλέξη. Αλήθεια, τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων (που απαξιώνεις καθημερινά, όμως στο εσωτερικό της κυβέρνησης υπολογίζεις μέχρι κεραίας…), τα οποία αποκαλύπτουν ότι σχεδόν το 70% των Ελλήνων (και όχι απαραίτητα του εκλογικού σώματος, αλλά των κατοίκων της χώρας συνολικά) θεωρούν ότι η Συμφωνία των Πρεσπών «δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Ελλάδας» είναι «ακροδεξιοί λαϊκιστές»;

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα