Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Όπου φτωχός και η μοίρα του – του Ιορδάνη Χασαπόπουλου

Πόσο εύκολο είναι, άραγε, για έναν δικαστή να εξαντλεί όλη την αυστηρότητα των νόμων επάνω σε έναν φτωχό άνθρωπο ο οποίος υπέπεσε σε παράπτωμα για να βρει μια θέση καθαρίστριας; Το δράμα της γυναίκας από τον Βόλο, που μεγάλωσε σε ορφανοτροφείο στον Πειραιά, και για 20 χρόνια καθάριζε ένα σχολείο για να συντηρήσει την οικογένειά της, δυστυχώς δεν τέλειωσε όταν ανακάλυψε η Πολιτεία ότι παραποίησε το απολυτήριο Δημοτικού. Τότε άρχισε. Είχε την ατυχία να πέσει σε έναν δικαστή που της φόρτωσε όλο τον Ποινικό Κώδικα, και πρωτόδικα την καταδίκασε σε 15 χρόνια φυλάκιση για εξαπάτηση του Δημοσίου κατ’ εξακολούθηση. Σε δεύτερο βαθμό η ποινή μειώθηκε σε δέκα χρόνια και η γυναίκα οδηγήθηκε στις φυλακές. Περιπτώσεις σαν και αυτή του Βόλου υπάρχουν δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες, σε όλη την Ελλάδα, πολλά χρόνια τώρα. Μάλιστα, ανώτατοι δικαστικοί όταν άκουσαν την υπόθεση θυμήθηκαν πως στη διάρκεια της καριέρας τους είχαν και αυτοί ασχοληθεί με παρόμοιες περιπτώσεις, τις οποίες, απλά, απάλλαξαν με βουλεύματα. Oπως εξηγούσαν, σε τέτοιες περιπτώσεις αυτό που προέχει είναι το κοινωνικό κριτήριο. Ποια είναι η οικονομική και η οικογενειακή κατάσταση του κατηγορουμένου και ο πρότερος βίος του. Στην περίπτωση της κατηγορουμένης από τον Βόλο η παραποίηση των στοιχείων αφορούσε μια τάξη του Δημοτικού. Είχε τελειώσει την Ε’ Δημοτικού και έγραψε ότι τέλειωσε την ΣΤ’. Αυτό δεν επηρέασε, όμως, τα προσόντα της ως καθαρίστρια. Την ίδια δουλειά θα έκανε είτε είχε τελειώσει το Δημοτικό είτε αν δεν το είχε τελειώσει. Άρα, ζημιά του Δημοσίου, ουσιαστικά δεν υπάρχει, αφού η εν λόγω καθαρίστρια ήταν πολύ καλή στη δουλειά της καθόλη τη διάρκεια του επαγγελματικού της βίου. Αν είχε προσληφθεί ως τοπογράφος ή ως γιατρός ή ως μηχανικός, σε μια εξειδικευμένη θέση δηλαδή, χωρίς να έχει πτυχίο ή με πλαστογραφημένο έγγραφο, τότε πραγματικά θα υπήρχε απάτη σε βάρος του Δημοσίου. Και αυτό, γιατί θα είχε προσληφθεί για μια δουλειά για την οποία δεν θα είχε το κατάλληλο πτυχίο. Ε φόσον το επάγγελμα της καθαρίστριας δεν προϋποθέτει κάποιο πτυχίο ή αξιόλογες σπουδές, μπορεί κάποιος να το ασκήσει είτε έχει τελειώσει Δημοτικό είτε Πανεπιστήμιο. Επίσης ένα άλλο θέμα που απασχόλησε τους νομικούς κύκλους ήταν το σημείο εκείνο της απόφασης που έλεγε ότι η εν λόγω γυναίκα πρέπει να επιστρέψει πίσω τα χρήματα που πήρε από το Δημόσιο όλα αυτά τα χρόνια που απασχολήθηκε στο δημόσιο σχολείο. Ανώτατοι δικαστικοί κύκλοι έλεγαν πως η καθαρίστρια εργάστηκε κανονικά στη θέση στην οποία προσλήφθηκε, και άρα προσέφερε στο κράτος τις υπηρεσίες της. Γι’ αυτό και δεν στέκει το επιχείρημα ότι πρέπει να επιστρέψει πίσω τα χρήματα των μισθών της. Από όπου και αν πιάσει κάνεις το σκεπτικό του δικαστή θα δει πως για έναν ανεξήγητο λόγο ο λειτουργός έψαξε όλο τον Ποινικό Κώδικα για να βρει κατηγορίες εναντίον μιας γυναίκας που σχεδόν ανυπεράσπιστη στεκόταν μπροστά του. Δεν μπόρεσε να δει τον αγώνα επιβίωσης που έκανε αυτή η γυναίκα, και, πολύ περισσότερο, φαίνεται ότι ο δικαστής προσπάθησε με την απόφασή του να ξεπεράσει σε αυστηρότητα την ίδια τη ζωή και τ

Η βιογραφία του Κ. Μήτση