Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Όπου φυσάει ο άνεμος των αυθαιρέτων – του Ι. Χασαπόπουλου

Αν κανείς καθίσει και παρατηρήσει προσεκτικά όλα αυτά που συμβαίνουν αυτές τις ημέρες με τις εξαγγελίες για τα αυθαίρετα, ίσως αποφασίσει να μην μετέχει ξανά σε εκλογική διαδικασία και να σταματήσει να ασχολείται με αυτό που λέγεται πολιτική.
Γιατί θα καταλάβει, για μία ακόμη φορά, τι σημαίνει μια κυβέρνηση να χρησιμοποιεί τους φορολογούμενους ανάλογα με τις πολιτικές επιδιώξεις της και τα μικροκομματικά συμφέροντα.
Θα αναρωτηθεί κάποιος, «μα, τόσα χρόνια τα ίδια δεν συμβαίνουν; Γιατί τώρα είναι χειρότερα τα πράγματα;».
Είναι χειρότερα, γιατί η βούληση της πολιτικής ηγεσίας της χώρας αυτή την περίοδο αλλάζει ανάλογα… με τη φορά του ανέμου.
Όσο διάστημα ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην αντιπολίτευση, συστηματικά στεκόταν στο πλευρό όσων είχαν ένα αυθαίρετο όταν η Πολιτεία τούς κυνηγούσε για να το γκρεμίσει.
«Είναι μεροκαματιάρηδες», «είναι τα θύματα και τους εκμεταλλεύονται οι επιτήδειοι», «τα μεγάλα ψάρια και τα αυθαίρετα των πλουσίων να πάτε να γκρεμίσετε», ήταν μερικά από τα συνθήματα και τα επιχειρήματα της Αριστεράς και της αντιπολίτευσης, διαχρονικά.
Το ίδιο έγινε και τα μνημονιακά χρόνια μετά το 2010.
Όταν ανέλαβε την εξουσία ο ΣΥΡΙΖΑ από τις πρώτες αποφάσεις που ακυρώθηκαν ήταν αυτές της κατεδάφισης αυθαιρέτων σε διάφορες περιοχές.
Τότε, ήταν μια πρώτη ένδειξη αυτού που λέμε «λαϊκή κυριαρχία», για να ικανοποιηθεί το αριστερό αίσθημα των λαϊκών στρωμάτων.
Μια αριστερή κυβέρνηση, άλλωστε, ήρθε στην εξουσία για να γκρεμίσει τα αυθαίρετα των πλουσίων και όχι των φτωχών.
Εδώ και τρία χρόνια, όμως, μαζί με τα σπίτια των φτωχών σώθηκαν και τα σπίτια των πλουσίων. Γιατί δεν προχώρησε καμία απόφαση κατεδάφισης αυθαίρετου, παρότι υπάρχουν εκατοντάδες τελεσίδικες αποφάσεις στα συρτάρια.
Μάλιστα, το καλοκαίρι του 2017, επειδή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ είχε μεγάλο πολιτικό κόστος από το Γ’ Μνημόνιο και από τα μέτρα για τα οποία είχε δεσμευτεί στους δανειστές (μειώσεις συντάξεων – αφορολογήτου και πλειστηριασμούς α’ κατοικίας), σκέφτηκε πως η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων θα έφερνε και ψήφους, αλλά και χρήματα στα ταμεία του κράτους.
Άρχισε, λοιπόν, από την άνοιξη του 2017 να επενδύει στους κατόχους αυθαιρέτων και να τους «κλείνει το μάτι» υποσχόμενη «ταχεία διευθέτηση του φακέλου τους».
Σε νομοσχέδιο-«σκούπα» τότε, μείωσε τα πρόστιμα για να είναι πιο ελκυστική η προσφορά, και άρχισε η νομιμοποίηση των αυθαιρέτων και το κλείσιμο των εκκρεμών υποθέσεων.
Ακολούθησε η είσπραξη και του αυξημένου ΕΝΦΙΑ, και όλα «κύλησαν ρολόι».
Γέμισαν και τα ταμεία του κράτους σε ευρώ, και του κόμματος σε ψήφους.
Ένα χρόνο μετά, τα πράγματα άλλαξαν και οι περσινοί καλοί πελάτες έγιναν φέτος «μπαταχτσήδες».
Η κυβέρνηση, για να ξεπεράσει αυτή τη φορά το πολιτικό κόστος από την εκατόμβη νεκρών στο Μάτι, εφηύρε το θέμα των αυθαιρέτων για να πείσει την κοινή γνώμη πως αυτά φταίνε για την καταστροφή και όχι η ανικανότητα των στελεχών της.
Δηλαδή, μέσα σε ένα χρόνο οι κυβερνώντες έκαναν στροφή 180 μοιρών. Πρώτα καλόπιασαν τους κατόχους αυθαιρέτων για τους πάρουν τους ψήφους και τα χρήματα, και όταν ήρθε η καταστροφή τούς «δαιμονοποίησε» και τους «έστησε στον τοίχο» προκείμενου να τους ενοχοποιήσει, μόνο και μόνο για να πετάξει από πάνω της τις ευθύνες για την τραγωδία.
Αν όλα αυτά κάποιος τα δει από μια απόσταση, τότε θα καταλάβει πως δεν πρόκειται να γίνει τίποτε.
Εκτός από το γκρέμισμα δύο – τριών μανδρών, για τα μάτια του κόσμου, το θέμα των αυθαιρέτων και η ομηρία των κατόχων τους θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.
Και ο λόγος είναι απλός. Γιατί μπήκαμε σε προεκλογική χρονιά και η επένδυση στην αυθαίρετη κατοικία φέρνει «ψηφαλάκια».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση