Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα



Όχι στο άσυλο της εγκληματικότητας! – του Γιάννη Λοβέρδου

Κομβικής σημασίας για την πορεία της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη, και εντέλει της ίδιας της χώρας, είναι η προσπάθειά της να καταργήσει στην πράξη το άσυλο της ανομίας, της παραβατικότητας και της εγκληματικότητας, που οργανωμένες συμμορίες τραμπούκων έχουν δημιουργήσει επί σειράν ετών στα περισσότερα πανεπιστήμια της Ελλάδας. Ο σχετικός νόμος μπορεί να υπερψηφίστηκε από τη Βουλή των Ελλήνων, αλλά τώρα αυτό που προέχει είναι η εφαρμογή του και η επιβολή του στην πράξη. Γιατί δεν μιλάμε για κατάργηση του ασύλου των ιδεών, όπως ψευδώς ισχυρίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά, αλλά για την πραγματική ενίσχυση του ασύλου για τη διακίνηση των ιδεών μέσα στα πανεπιστήμια, που σήμερα καταστρατηγείται από τις συμμορίες που το λυμαίνονται. Είμαι πολύ χαρούμενος που συμπορεύομαι με τον Κυριάκο, που ήταν ο μόνος αρχηγός μεγάλου πολιτικού κόμματος, που με παρρησία δεσμεύθηκε ότι θα καταργήσει το άσυλο της ανομίας προεκλογικά και το πραγματοποίησε μετεκλογικά. Θυμάμαι πολύ έντονα όταν τα παιδιά μου, ο Πέτρος και η Ελισάβετ, ήταν πολύ μικρά να τα πηγαίνω στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο επί της οδού Πατησίων, και βλέποντας τον καραγκιόζ μπερντέ που έχει μετατραπεί, με τα γκράφιτι, τους πάγκους των παράνομων μικροπωλητών, τη ρύπανση, τη βρομιά και τη δυσωδία, να αναρωτιούνται: «Μα, καλά πατέρα, αυτό μπορεί να είναι πανεπιστήμιο, που είναι πάνω και πιο σημαντικό από το σχολείο, που πηγαίνουμε;». Αυτή η εικόνα, που προκάλεσε άπωση στα παιδιά μου και στα παιδιά κάθε νοικοκύρη Έλληνα, αποτελεί μεγάλη ντροπή για την Ελλάδα και την κοινωνία μας. Ποιος σοβαρός πολίτης μπορεί σήμερα να υποστηρίξει ότι είναι περήφανος για την άκρως θλιβερή εικόνα των πανεπιστημίων μας, ποιος συνεπής φοιτητής, που θέλει πράγματι να σπουδάσει και να διαπρέψει, δεν φοβάται; Ποιος καθηγητής που τολμά να κάνει το καθήκον του ανεμπόδιστα, δεν κινδυνεύει να διασυρθεί, ακόμα και να κακοποιηθεί από συμμορίες αναρχοαλητών (που στην πραγματικότητα ουδεμία πραγματική σχέση με τον αναρχισμό έχουν, αλλά το προφασίζονται για να δικαιολογούν την παράνομη, εγκληματική τους δράση). Αυτό πρέπει να αλλάξει. Και θα αλλάξει. Το άσυλο ιδεών πρέπει να προστατευθεί. Όλοι οι παράγοντες της πανεπιστημιακής κοινότητας, πρωτίστως καθηγητές και φοιτητές, πρέπει να αισθάνονται ελεύθεροι και ασφαλείς στους πανεπιστημιακούς χώρους, και όχι φυσικά να ζουν υπό τη διαρκή απειλή κακοποιών στοιχείων. Γι’ αυτό και είμαι περήφανος που με την ψήφο μου στη Βουλή, συνέβαλα στην κατάργηση του ασύλου της ανομίας και της παραβατικότητας και στην ενίσχυση του ασύλου των ιδεών και της ακαδημαϊκής ελευθερίας. Φοβάμαι, βεβαίως, ότι στην εφαρμογή του νέου νόμου θα υπάρξουν αντιδράσεις. Φοβάμαι ότι οι συμμορίες των τραμπούκων, με την ανοχή ιδεοληπτικών πολιτικών και κομμάτων, θα επιχειρήσουν στην πράξη να ακυρώσουν το νέο νόμο και να συνεχίσουν να θεωρούν τα πανεπιστήμια προπύργιά τους για την ανομία και την ασυδοσία. Γι’ αυτό η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη πρέπει να δράσει με αποφασιστικότητα. Να μην επιτρέψει την συνέχιση του ασύλου ανομίας στα πανεπιστήμιά μας. Έστω κι αν στην πράξη αυτό δεν είναι εύκολο. Αλλά πρέπει εξίσου και η αξιωματική αντιπολίτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλ. Τσίπρας, επιτέλους να επιδείξουν την ανάλογη σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Αν, όντως, θέλουν να μετατραπούν σε κόμμα εξουσίας της Κεντροαριστεράς δεν μπορούν να παρέχουν άσυλο σε ακραίες και παραβατικές συμπεριφορές μέσω της ανοχής τους ή της ιδεοληψίας τους.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα