Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Αλέξη καλημέρα! Αλέξη, μη χαρίζεις τα δικά μας παιχνίδια! – του Σωτήρη Πουλόπουλου

Δεν παίζεστε, κύριε πρωθυπουργέ.
Κάθε φορά φτάνω στο αμήν, και έρχεστε μ’ αυτό το αφοπλιστικό χαμόγελο του παιδιού που έκανε την αταξία, που είπε ψεματάκια, και με κάνετε να χαμογέλω κι εγώ… Από τα νεύρα μου!
Δεν γίνεται, λέω, κάποτε θα μεγαλώσει…
Εσείς εκεί, από ψεματάκι σε ψεματάκι.
Και πώς να σας μαλώσω, αφού… ποτέ δεν κάνατε τίποτα, αλλά όλες τις ζημιές τις προκάλεσαν τα ξένα παιδάκια, που δεν ξέρουν να παίζουν ανέμελα.
Και όταν σε μαλώνει η μαμά Μέρκελ και ο θείος Σόιμπλε, πάντα υπόσχεσαι πως θα ‘σαι το καλύτερο παιδί, και είσαι. Υπάκουος σε όλα. Με την υποσημείωση πως το παιδάκι από απέναντι, που θέλει να παίξει κι αυτό, θα τα κάνει χάλια, πιο άσχημα από σένα.
Κι έτσι, μ’ αυτά και μ’ αυτά το «παιχνιδάκι» συνεχίζεται, μία ολόκληρη χώρα βασανίζεται για να μη χάσει ο μικρός Αλέξης τα παιχνίδια του, το αμαξάκι, το σπιτάκι, την τηλεόραση, το αεροπλανάκι και όλα τα καλά του Jumbo ή του Μουστάκα, του Ζαχαριά. Δεν ξέρω πού ψωνίζει ο μικρός Αλέξης. Ένα μόνο άφησε στο άλλο παιδάκι να παίζει, το τρενάκι: ο Πανούλης πάντα είχε αδυναμία σε τέτοια, και τελευταία και σε στρατιωτάκια, άρματα, πυραυλάκια…
Όταν Αλέξη μου δεν βρίσκεις παιχνίδια, δεν είναι σωστό αυτό που κάνεις, να ρημάζεις τους παππούδες και τις γιαγιάδες. Όλοι τούς πήρανε, αλλά εσύ τους τρελαίνεις… Ούτε καραμελίτσα δεν τους άφησες!
Σου έδειξαν αδυναμία, αλλά το παράκανες, βρε αγοράκι μου.
Σ’ έφαγαν αυτά τα κοριτσάκια. Δεν είπαμε πως δεν κάνουμε ζαβολιές; Αυτή η ψηλή σε έχει τρελάνει… «Πανελευσινιακό» σε έχει κάνει, και τα γκολ πέφτουν βροχή.
Και το άλλο παιδάκι, ο Κυριάκος, ετοιμάζεται να βάλει γκολ, λέει, στην Μπαρτσελόνα, κι ας μην του κάνεις πάσα. Άσε Αλεξάκο μου, που συνεχώς διαμαρτύρεται πως πετυχαίνεις το ένα αυτογκόλ μετά το άλλο. Και φωνάζει γιατί «ομάδα είστε» και πρέπει να παίρνουνε και πάσες.
Και τώρα, πώς θα πεις στα άλλα παιδάκια στην αλάνα της Κουμουνδούρου, ότι πρέπει να «παίζετε» επικίνδυνα και οδυνηρά παιχνίδια με άλλα παιδάκια από το εξωτερικό…
Τώρα πώς θα σε ρωτήσω τι έκανες τα δικά τους παιχνίδια, όχι αυτά που λένε Lego, αλλά τα άλλα, τα ΔΕΚΟ, τι θα τους πεις Αλέξη μου;
Πως τα χάρισες για να παίξουν άλλα παιδάκια;
Και τα λεφτάκια που είχατε για παγωτά, πάνε κι αυτά, βρε άτακτο αγόρι…
Αλέξη, θα σταματήσουν να σε παίζουν, και τότε θα μου πάθεις κατάθλιψη, δεν θα ‘σαι ένα χαρούμενο και χαρισματικό στα παραθυράκια αγόρι. Θα ‘χουμε όλα τα παιδάκια μαζί και τον… ζαβολιάρη χώρια!
Καλό μου αγοράκι, μάζεψε όσο μπορείς τα παιχνιδάκια σου, σταμάτα να βάζεις το χέρι στην τσέπη του μπαμπά, μην ταλαιπωρείς άλλο τους παππούδες, δώσε καμιά καραμελίτσα και στ’ άλλα παιδάκια, και βάλε κανόνες…
Αρκετά έπαιξες μαζί μας, και αν ο θείος Σόιμπλε ή η μαμά Μέρκελ σε μαλώσουν, δεν χρειάζεται να είσαι τόσο καλός και υπάκουος. Με τα φιλαράκια σου θα συνεχίσεις την υπόλοιπη ζωή σου, κάνε τα ευτυχισμένα….
ΥΓΛ: Συνήθως οι… πολιτικές αναλύσεις θέλουν βαρύγδουπες εκφράσεις, ανάλυση, πειστικότητα, σχέδιο και γνώση.
Συγχωρέστε με, άλλαξα στιλ για έναν απλό λόγο, θυμήθηκα το τραγούδι του Σαββόπουλου «Πώς να κρυφτείτε απ’ τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα…». Στο αφιερώνω αγόρι μου, Αλέξη. Κάνε ό,τι πρέπει, θα σου πάρουμε και σοκολάτα.

Ο απόφοιτος του 10ου, ο συμμαθητής σου, και ας μην παίξαμε ποτέ μαζί, και για το γνήσιο της υπογραφής

Σ. Πουλόπουλος

Social life με την Τίνα

Η βιογραφία του Κ. Μήτση