Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Μήπως δεν φταίνε για τα πάντα και μόνο οι δημοσιογράφοι;

Κακή εκτίμηση για ερώτηση δημοσιογράφου της ΕΡΤ έκανε το ΠΟΤΑΜΙ, και από κοντά η Ν.Δ. να σιγοντάρει στον καβγά.

Όταν οι πολιτικοί στερεύουν από επιχειρήματα, από ουσιαστικό λόγο, από στοιχεία που θα στηρίξουν τη δική τους γραμμή έναντι του αντιπάλου, όταν εν ολίγοις τα έχουν δοκιμάσει όλα, αλλά δεν προκύπτει ο απαιτούμενος ντόρος, τι μένει; Να τα βάλουν με δημοσιογράφους. Σίγουρη και αποτελεσματική μέθοδος. Το ίδιο συνέβη και με την περίπτωση της επίθεσης Ν.Δ. και ΠΟΤΑΜΙΟΥ σε δημοσιογράφο της ΕΡΤ. Άστοχη, κατά την άποψη πολλών, και απροετοίμαστη, κατά την άποψη άλλων.
Την επομένη των γαλλικών εκπομπών ο δημοσιογράφος Νίκος Αγγελίδης απευθύνει ερώτηση προς τους καλεσμένους του σχετικά με την εκλογή Μακρόν. Την ίδια ώρα, στελέχη του ΠΟΤΑΜΙΟΥ ενημερώνουν τον Σταύρο Θεοδωράκη ότι ειπώθηκε από τον δημοσιογράφο η φράση «μεταξύ δύο πολύ κακών υποψηφίων επικράτησε ο εκπρόσωπος των τραπεζών». Ακολούθησε επιθετικό tweet από τον επικεφαλής του ΠΟΤΑΜΙΟΥ, με το οποίο απηύθυνε ερώτηση προς τον διευθύνοντα σύμβουλο της ΕΡΤ για τον δημοσιογράφο: «Φασίστας ή ανόητος;».
Ακολούθησε στην ίδια λογική ανακοίνωση από το Γραφείο Τύπου της Ν.Δ., για να σχολιαστεί το γεγονός πως επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ δεν καλόβλεπε την εκλογή Μακρόν, δημοσιογράφοι της δημόσιας τηλεόρασης πήραν γραμμή να τον εξομοιώνουν με την ακροδεξιά Λεπέν. Μικρή λεπτομέρεια: κανείς από τα γραφεία Τύπου των δύο κομμάτων της αντιπολίτευσης δεν είχε ακούσει ολόκληρη τη φράση του δημοσιογράφου, που ξεκινούσε με το «πολλοί λένε…». Αυτό σημαίνει πως δεν ήταν δική του άποψη, αλλά μετέφερε το κλίμα πολλών δημοσιευμάτων και συζητήσεων από τη Γαλλία.
Ακολούθησε ένα απίστευτο σερί ανακοινώσεων από την ΕΡΤ, τους εργαζομένους της ΕΡΤ, τη διοίκηση, τον ίδιο τον δημοσιογράφο, το ΠΟΤΑΜΙ ανταπάντησε, κ.λπ. Δεν καταλήξαμε πουθενά. Έμεινε μόνο μια αγχώδης προσπάθεια να κατηγορηθούν δημοσιογράφοι (δεν έχει σημασία αν είναι της ΕΡΤ), αντί τα βέλη να πάνε κατευθείαν στο στόχο. Δηλαδή στο αντίπαλο κόμμα, εν προκειμένω το κυβερνών. Η κοινωνία δεν πιστεύει πως οι δημοσιογράφοι είναι εύκολοι στόχοι, αλλά δεν σημαίνει ότι μια επίθεση από πολιτικό σε δημοσιογράφο βγάζει τον έναν καλύτερο έναντι του άλλου

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση