Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Ποιος
υπονομεύει τη
Δημοκρατία,
σύντροφε Αλέξη; – του Γ. Λοβέρδου

Με βαθιά θλίψη και έντονο προβληματισμό, ακόμα και με έναν αδιόρατο φόβο, διάβασα αυτή την ανάρτηση στο twitter του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα: «Η Δημοκρατία δεν πρέπει να είναι θεσμός που εξισορροπεί συμφέροντα και αποκοιμίζει συνειδήσεις, αλλά εργαλείο επιβολής της θέλησης των πολλών. Είναι ένας διαρκής αγώνας να κερδίσουμε συνειδήσεις και να ξαναβάλουμε τις μάζες στο πεδίο της πολιτικής πάλης».
Κατανοώ ότι ο κ. Τσίπρας δεν είναι ένας μορφωμένος άνθρωπος και δεν γνωρίζει τι είναι Δημοκρατία. Κατανοώ ότι ο κ. Τσίπρας, ως επί σειράν ετών στέλεχος αρχικά της ΚΝΕ και αργότερα του σημερινού ΣΥΡΙΖΑ, διακατέχεται από μια (απλοϊκή) ιδεοληπτική εκδοχή του μαρξισμού – λενινισμού. Αλλά, τότε, πώς είναι δυνατόν να υπηρετεί και να προστατεύει τη συνταγματική, Κοινοβουλευτική Δημοκρατία, όπως είναι το καθήκον του ως πρωθυπουργού της Ελλάδας;
Κατ’ αρχάς, η Δημοκρατία δεν είναι θεσμός. Είναι πολίτευμα. Το δημοκρατικό πολίτευμα πράγματι έχει πολλούς θεσμούς για να το θωρακίζουν, όπως είναι το Σύνταγμα, η Βουλή, η διάκριση των εξουσιών, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, ο έλεγχος της μειοψηφίας στην πλειοψηφία, ο σεβασμός και η κατοχύρωση των ατομικών δικαιωμάτων.
Και σίγουρα δεν είναι εργαλείο επιβολής της θέλησης των πολλών. Στη Δημοκρατία, η πλειοψηφία κυβερνά μέσω της κυβέρνησης που εκλέγει. Αλλά η διακυβέρνηση πραγματοποιείται σύμφωνα με τους νόμους και το Σύνταγμα, σύμφωνα με τις αξίες και τις αρχές του σεβασμού της μειοψηφίας και του ατόμου, υπό τον έλεγχο της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης, της Βουλής και της ελεύθερης έκφρασης των πολιτών. Άλλωστε, οι πλειοψηφίες δεν είναι μόνιμες, αλλά εφήμερες. Κάτι που πολύ φοβάμαι ότι οι αριστεροί μαρξιστές του ΣΥΡΙΖΑ δεν το καταλαβαίνουν, καθώς ζουν στο δικό τους, σοβιετικό, Παράλληλο Σύμπαν!

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση