Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

«Φορολογικά» δεδομένα στις φορολογικές δηλώσεις των συζύγων – Σοφία Ν. Τσιπτσέ

Σε λίγο διάστημα, αρχές Απριλίου, αναμένεται να υποδεχτεί η ηλεκτρονική πλατφόρμα του Taxisnet εκατομμύρια φορολογικές δηλώσεις Ελλήνων πολιτών, και το Β’ Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ’ αριθμ 330/2018 απόφασή του έθεσε καινούρια δεδομένα για τις κοινές φορολογικές δηλώσεις των συζύγων.
Τι ίσχυε μέχρι σήμερα: οι σύζυγοι υποχρεώνονται μέχρι σήμερα στην υποβολή κοινής φορολογικής δήλωσης, με βάση το άρθρο 67 παρ.4 του ν. 4172/2013 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος – ΚΦΕ). Πιο συγκεκριμένα: οι σύζυγοι κατά τη διάρκεια του γάμου υποχρεούνται να υποβάλουν κοινή δήλωση για τα εισοδήματά τους στα οποία ο φόρος, τα τέλη και οι εισφορές που αναλογούν, υπολογίζονται χωριστά στο εισόδημα καθενός συζύγου. Κοινή δήλωση δύνανται να υποβάλουν και τα πρόσωπα που έχουν συνάψει σύμφωνο συμβίωσης. Στην περίπτωση αυτή έχουν την ίδια φορολογική αντιμετώπιση με τους έγγαμους.
Οι τυχόν ζημίες του εισοδήματος του ενός συζύγου ή μέρους συμφώνου συμβίωσης, δεν συμψηφίζονται με τα εισοδήματα του άλλου συζύγου ή του άλλου μέρους συμφώνου συμβίωσης.
Υπόχρεος υποβολής δήλωσης είναι ο σύζυγος ή το μέρος συμφώνου συμβίωσης, το οποίο δηλώνεται ως υπόχρεος, και για τα εισοδήματα της συζύγου του ή του άλλου μέρους συμφώνου συμβίωσης, αντίστοιχα. […]
Η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία δημοσιεύτηκε το Φεβρουάριο του τρέχοντος έτους, ήρθε να ερμηνεύσει το άρθρο 67 παρ. 4 του ΚΦΕ διασταλτικά και σε συσχετισμό με τα άρθρα 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 2, άρθρο 5 παρ. 1 και 25 παρ. 1 του Συντάγματος, καθώς και του άρθρου 8 σε συνδυασμό με το άρθρο 14 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), και να «εκσυγχρονίσει» τον τρόπο με τον οποίο θα κατατίθενται οι φορολογικές δηλώσεις των συζύγων.
Σύμφωνα, λοιπόν, με την εν λόγω ερμηνεία και την απόφαση του ΣτΕ 330/2018, ο υπόχρεος σύζυγος υποβάλλει κατ’ αρχήν κοινή δήλωση και για το εισόδημα της συζύγου, εφόσον όμως αμφότεροι οι σύζυγοι συναινούν. Σε αντίθετη περίπτωση, όταν δηλαδή δεν υπάρχει η προαπαιτούμενη συναίνεση, οι σύζυγοι διατηρούν το δικαίωμά τους να υποβάλουν αυτοτελώς δηλώσεις. Σύμφωνα, μάλιστα, με το σκεπτικό της εν λόγω απόφασης η υποβολή κοινής φορολογικής δήλωσης των συζύγων είχε διατυπωθεί από παλαιότερους νόμους για την αντιμετώπιση τεχνικών δυσκολιών, έτσι όπως αυτές αναλύονταν στην αιτιολογική έκθεση του ν. 1473/1984, ήτοι αύξηση αριθμού δηλώσεων, καθυστέρηση στην εκκαθάριση τους, και πολλές άλλες τεχνικές δυσκολίες που θα ανέκυπταν, λόγω του ότι η τεχνολογία της εποχής δεν ήταν σε θέση να καλύψει τα κενά αυτά. Με δεδομένο, όμως, ότι η τεχνολογία και τα μέσα της Διοίκησης εξελίσσονται, δεν υπάρχει νόημα και λόγος να μένουμε σε «κλειστές» και «παρωχημένες» αντιλήψεις, οι οποίες εν προκειμένω δεν εξυπηρετούν κανένα ουσιαστικό σκοπό, αντιθέτως, μάλιστα, έρχονται σε αντίθεση με τις αρχές της ισότητας, της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας, του δικαιώματος της περιουσίας και της αυτοτέλειας, έτσι όπως αυτές ορίζονται στο Σύνταγμα και στην ΕΣΔΑ.
Μια πιο πρακτική προσέγγιση και ένα παράδειγμα που μέχρι σήμερα ίσχυε με την υποχρεωτικώς κοινή υποβολή δήλωσης των συζύγων ήταν το εξής: ο ένας από τους δύο συζύγους είχε επιστροφή φόρου, όμως την έχανε γιατί συμψηφιζόταν με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές του άλλου συζύγου, γεγονός το οποίο έπληττε τα οικονομικά του ενός.
Η απόφαση του ΣτΕ αλλάζει στην ουσία του όλο το σκεπτικό των μέχρι σήμερα δεδομένων και θέτει ίσως την απαρχή για αλλαγή σελίδας και στον εκσυγχρονισμό των ισχυουσών διατάξεων του Νόμου. Ο γάμος «δένει ομήρους στη μοίρα», αλλά όχι στη φορο-λογική μοίρα.

Δικηγόρος παρ’ Εφέταις (ΑΜ ΔΣΘ 9872) Διαπιστ. Διαμεσολαβήτρια ΥΔΔΑΔ (αστική, εμπορική, ηλεκτρονική τραπεζική διαμεσολάβηση)

Η βιογραφία του Κ. Μήτση