Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Δημήτρης Θ. Αλεξόπουλος

Σημειολογικά κάποιοι διέμειναν, για κάποιο διάστημα, μετά τον θάνατο του Χριστόδουλου στο… Θεολογικό Οικοτροφείο της Αποστολικής Διακονίας στην Αγία Βαρβάρα. Σήμερα, περίπου δέκα χρόνια μετά την εκδημία του μακαριστού, όλοι τους, χωρίς εξαιρέσεις, βρίσκονται σε κομβικές θέσεις της Εκκλησίας, κάποιοι, δε, εξ αυτών φιλοδοξούν να διεκδικήσουν στο εγγύς μέλλον για τον εαυτό τους ένα καλύτερο αύριο, είτε αυτό σημαίνει είσοδο στην Ιεραρχία είτε ένα κεντρικό πόστο στην καρδιά του διοικητικού μηχανισμού της Εκκλησίας στη Μονή Πετράκη. Διαβάστε Περισσότερα

Με την έναρξη του Ραμαζανιού, αρχές Μαΐου, θα ακουστεί ο πρώτος μουεζίνης στην Αθήνα στο νέο τζαμί στο Βοτανικό. Τρόπος του λέγειν βέβαια το «θα ακουστεί», αφού δεν προβλέπεται μιναρές. Ωστόσο, όλες οι εργασίες έχουν μπει στην τελική ευθεία και το υπουργείο Παιδείας ευελπιστεί ότι το τζαμί θα είναι έτοιμο έως τα τέλη του μηνός. Λόγω του Πάσχα όμως, η λειτουργία του μεταφέρεται για αρχές Μαΐου. Διαβάστε Περισσότερα

Ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος -αν και από την αρχή δεν φάνηκε αρνητικά διακείμενος προς τον πρωθυπουργό πλέον δε μοιάζει διατεθειμένος να συζητήσει με την παρούσα κυβέρνηση. Χαρακτηριστικό είναι ότι η Εκκλησία επιμένει πως «χωρίς τη συγκατάθεση των κληρικών δεν θα γίνει τίποτα». Διαβάστε Περισσότερα

«Τίτλοι τέλους» για τους αμφισβητίες του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου εντός των κόλπων της Εκκλησίας της Ελλάδος μετά την ανάδειξη των εκλεκτών του στις Μητροπόλεις Σισανίου, Περιστερίου και Γλυφάδας, αλλά και την ανάληψη από τον ίδιον –μία ημέρα νωρίτερα- της ευθύνης συνέχειας ενός σκληρού διαλόγου με την Πολιτεία για Μισθολογικό και Περιουσιολόγιο. Διαβάστε Περισσότερα

Ηφετινή επέτειος εορτασμού της Εθνικής Παλιγγενεσίας της 25ης Μαρτίου 1821 συμπίπτει με τις προκλητικές απαιτήσεις του Ταγίπ Ερντογάν για την επαναλειτουργία του Φετχιγιέ Τζαμί στη Ρωμαϊκή Αγορά, στους πρόποδες της Ακροπόλεως, στην καρδιά της Αθήνας, σε αντιστάθμισμα της ενδεχόμενης επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης! Διαβάστε Περισσότερα

Η νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, που ξεκινά την προσεχή Καθαρή Δευτέρα και λήγει τα μεσάνυχτα του Μεγάλου Σαββάτου, στις 27 Απριλίου, είναι για την Εκκλησία η σημαντικότερη περίοδος εκούσιας πνευματικής, σωματικής και διατροφικής αποχής. Διαρκεί ουσιαστικά, ως νηστεία δηλαδή (Σαρακοστή + Μεγάλη Εβδομάδα), 48 και όχι 40 ημέρες! Διαβάστε Περισσότερα

Ηομιλία του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου, την προσεχή εβδομάδα, στην Ιερά Σύνοδο, θα σημάνει την έναρξη της κούρσας των «μνηστήρων» για τις δύο χηρεύουσες Μητροπόλεις: α) Σισανίου και Σιατίστης, και β) Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης, Βάρης και Βαρκίζης. Οι οποίες, λίαν ενδεχομένως, να γίνουν τρεις, αφού, σύμφωνα με πληροφορίες, ο κ. Ιερώνυμος στη συνάντηση που είχε με τον βαρέως ασθενούντα 83χρονο μητροπολίτη Περιστερίου Χρυσόστομο Ζαφείρη «ζήτησε» και έλαβε την παραίτηση του γέροντος ιεράρχη. Διαβάστε Περισσότερα

Τ ο μεγάλο «ΟΧΙ» που ακούγεται από μητροπολίτες, ιερείς και πολιτικό προσωπικό στο κείμενο των θέσεων της κυβέρνησης για το μισθολογικό του Κλήρου αναμένεται να πυροδοτήσει ένα νέο κύμα διαπραγματεύσεων από μεθαύριο. Η σύσταση ενός νέου φορέα, του Ταμείου Μισθοδοσίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, που αντικαθιστά το υπουργείο Παιδείας ως Αρχή καταβολής της μισθοδοσίας, δεν γίνεται δεκτό. Η διατήρηση του σημερινού status quo στο μισθολογικό είναι «κόκκινη γραμμή», πλέον, για την Εκκλησία. Διαβάστε Περισσότερα

Η Ιερά Θεολογική Σχολή της Χάλκης υπήρξε και είναι πάντα για το ελληνόφωνο Οικουμενικό Πατριαρχείο η κύρια θεολογική σχολή του, πριν την κλείσουν οι τουρκικές Αρχές, το 1971. Η Σχολή στεγαζόταν αρχικά στη σταυροπηγιακή Μονή της Αγίας Τριάδος, στη Χάλκη, η οποία είχε ιδρυθεί από τον Πατριάρχη Φώτιο Α΄ της Κωνσταντινούπολης τον 9ο αιώνα. Διαβάστε Περισσότερα

Ηεπέτειος της συμπλήρωσης 11 ετών από την ανάρρηση στον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο βρίσκει τον 81χρονο Ιερώνυμο, στην πιο δύσκολη καμπή της ποιμαντορίας του. Στα τέλη του 2007, όταν πια η αιφνίδια ασθένεια του μακαριστού Χριστοδούλου Παρασκευαΐδη είχε προδιαγράψει το μοιραίο και συγκλονιστικό τέλος του, ο τότε μητροπολίτης Θηβών και αποτυχών να εκλεγεί Αρχιεπίσκοπος ήδη μία φορά, φάνταζε ως η συμβιβαστική λύση στη διαδοχή Χριστοδούλου μετά από μια συγκρουσιακή θητεία του προκατόχου του. Ανοικτός στα κοινωνικά προβλήματα, λόγιος και με κουλτούρα, χωρίς εμφανή στήριξη από τα ΜΜΕ, ούτε όμως και από παραεκκλησιαστικές οργανώσεις ή πολιτικά κόμματα, ο Ιερώνυμος Λιάπης εμφανίστηκε ως ο επίσκοπος των οραμάτων. Ο καλύτερος πρεσβευτής της Εκκλησίας, που διακριτικά και σιωπηλά στέκεται στο πλευρό των αδυνάτων. Για την ίδια τη διοικούσα Εκκλησία, το 2008 ο Ιερώνυμος ήταν ο θεωρητικός και πρακτικός υπερασπιστής του συνοδικού συστήματος, ο αναζητών τον διάλογο πριν από κάθε λήψη απόφασης στην Ιεραρχία. Ο Ιερώνυμος εξελέγη εκπροσωπών το σχετικά πιο προοδευτικό ρεύμα της ελληνικής Εκκλησίας, που είναι σε γενικές γραμμές φιλοευρωπαϊκό, μη σοβινιστικό και δεμένο με το φιλοευρωπαϊκό Φανάρι και τη σημερινή ηγεσία Βαρθολομαίου. Συνεργάστηκε με πέντε πρωθυπουργούς Με πέντε πρωθυπουργούς συνεργάστηκε ο Ιερώνυμος στη διάρκεια της ποιμαντορίας του μέχρι σήμερα. Οι σχέσεις του με τον Κώστα Καραμανλή (έως τον Οκτώβριο του 2009) υπήρξαν τυπικές και αδιάφορες. Η κυβέρνηση Καραμανλή ήδη βρισκόταν σε αποδρομή και ο νεοεκλεγείς τότε Αρχιεπίσκοπος αναθέρμανε συστηματικά και μεθοδικά τις σχέσεις του με τον τότε πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ και μετέπειτα πρωθυπουργό, Γιώργο Παπανδρέου (2009- 2011). Το σοκ των Μνημονίων και η κυβέρνηση τεχνοκρατών του Λουκά Παπαδήμου (2011-2012) δεν προσφέρονταν για δραστηριοποίηση του Αρχιεπισκόπου. Επί Αντώνη Σαμαρά (2012-2015) ο Ιερώνυμος προχώρησε το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας και υπό την πίεση της πολιτικής της Τρόικας θεσπίστηκε το Υπερταμείο Αξιοποίησης της Εκκλησιαστικής Περιουσίας με ισότιμη συμμετοχή Πολιτείας και Εκκλησίας. Η ρύθμιση δεν προχώρησε, έμεινε στα χαρτιά, αλλά αποτελεί στην ουσία της τη βάση της συμφωνίας που έκανε ο Αρχιεπίσκοπος τρία χρόνια αργότερα, με τον Τσίπρα. Η μόνη διαφορά είναι ότι επί Τσίπρα προστέθηκε και η αμφισβητούμενη περιουσία στην περιουσία υπό εκποίηση. Το προσύμφωνο άλλαξε τα πάντα… Το προσύμφωνο Τσίπρα – Ιερωνύμου της 6ης Νοεμβρίου 2018 υπήρξε ο καταλύτης στην αποδόμηση της εικόνας του. Για τους επικριτές του οι μυστικές συζητήσεις για τα καυτά ζητήματα στις σχέσεις Εκκλησίας – Κράτους, η ακόλουθη προσπάθεια να επιβάλει την άποψή του στην Ιεραρχία αφαιρώντας τον λόγο από μητροπολίτες «βαριά-ονόματα», αλλά και η διαφαινόμενη εμμονή του παρά τα όσα έχουν έκτοτε συμβεί, δυσκολεύουν την παρουσία του. Τη δυσκολεύουν, χωρίς όμως να την αμφισβητούν… Στα 11 χρόνια ποιμαντορίας του ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος κατηγορήθηκε και για την… «ανοικτή ματιά» του. Τόσο από τους προοδευτικούς ιεράρχες όσο και από τους λεγόμενους σκληροπυρηνικούς. Για παράδειγμα παρά το γεγονός ότι στις περιπτώσεις του Συμφώνου Συμβίωσης, ακόμα και στις περιπτώσεις των ομόφυλων ζευγαριών, περιορίστηκε σε μια χαμηλών τόνων δήλωση αποδοκιμασίας που επέτρεψε αμαχητί την ψήφισή της από τη Βουλή, οι μεν φιλοπροοδευτικοί τον «κατηγορούν» ότι δεν είχε το σθένος να πει κάτι θετικό ή έστω καταδεκτικό, οι δε σκληροπυρηνικοί τον μέμφονται ότι δεν «ξεσήκωσε το σύμπαν» επιτρέποντας την αλλοίωση των ιερών και οσίων της Εκκλησίας μας, του θεσμού της οικογένειας και του γονικού προτύπου. Το «ειδύλλιο» με τον Τσίπρα Για όλους, φίλους ή σύμμαχους, πολύ δε περισσότερο τους εχθρούς του, όλα ξεκινούν από την ιδιότυπη σχέση του με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα. Σχέση που σφυρηλατήθηκε από τότε που ο σημερινός πρωθυπουργός ήταν αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πέθανε ο πατέρας του. Τότε, τον Οκτώβριο του 2012, ο Αρχιεπίσκοπος ζήτησε και χοροστάτησε με δική του πρωτοβουλία, καθώς διείδε στο πρόσωπο του νεαρού πολιτικού τη λεγόμενη «άγραφη σελίδα». Την προσωπικότητα δηλαδή ενός νέου ανθρώπου που επιτίθετο κατά της Εκκλησίας με έωλα επιχειρήματα και για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους. Πίστεψε, όπως λένε οι επικριτές του, ότι θα μπορούσε να τον διαμορφώσει, να τον καθοδηγήσει, να τον νουθετήσει και, ίσως με την ιδιοτελή σκέψη, να τον αφοπλίσει από το να μπορέσει να βλάψει κάποια στιγμή την Εκκλησία. Φίλοι και εχθροί αναγνωρίζουν, τόσα χρόνια μετά, πως από αυτή την ιδιότυπη συγκατοίκηση μόνον ο Τσίπρας έχει βγει κερδισμένος και ότι ο Ιερώνυμος πληρώνει δυσανάλογο κόστος και τίμημα, με αβέβαιη την έκβαση… Η σύγκρουση με το Φανάρι Ακόμα και στη σχέση του με το Φανάρι άλλη ήταν η αρχή και άλλο το σήμερα. Το 2008 και μετά τη σφοδρή σύγκρουση Χριστόδουλου – Βαρθολομαίου, ο Ιερώνυμος ήρθε ως ο «υποστηρικτής» του Πατριαρχείου του Γένους. Το «καμπανάκι» στις σχέσεις του με τον Πατριάρχη χτύπησε αμέσως, καθώς, όπως υποστηρίζει το περιβάλλον του Αρχιεπισκόπου, «με το καλημέρα» ο Βαρθολομαίος τον πρόσβαλε. Στην πρώτη μετάβασή του στο Φανάρι, στη διάρκεια των προσφωνήσεων ο κ.κ. Βαρθολομαίος αποκάλεσε τον επικεφαλής της Εκκλησίας «μητροπολίτα του κλεινού άστεως της πόλεως των Αθηνών»! Χρόνια μετά, και ενώ οι σχέσεις των δύο ανδρών υπήρξαν ομαλές, χωρίς εξάρσεις, δημιουργήθηκε το ζήτημα του Κτήματος Προμπονά. Το Πατριαρχείο αναζητώντας μια βάση που θα λειτουργούσε ως εξαρχία στην Ελλάδα, αποδέχθηκε τη δωρεά του Κτήματος, ενώ ο Ιερώνυμος ως επιχώριος μητροπολίτης προσέφυγε στα δικαστήρια, χάνοντας μέχρι στιγμής τις πρώτες δίκες. Η ψυχρότητα στις σχέσεις των δύο ανδρών είναι τέτοια, που όταν προ, μηνών, ο Βαρθολομαίος βρέθηκε στην Αθήνα, ο Ιερώνυμος ακύρωσε προγραμματισμένη συνάντησή τους δια του διακόνου…

Οι «Χριστοδουλικοί» έγειραν την πλάστιγγα

Είναι οξύμωρο αλλά ο μεγάλος αντίπαλος του Χριστοδούλου το 1998 στη κούρσα διαδοχής του Σεραφείμ, ο «διωχθείς» κατά τους ισχυρισμούς του περιβάλλοντός του στη διάρκεια της δεκαετίας του Χριστοδούλου, ο φερόμενος ως ο κύριος εμπλεκόμενος στο δήθεν οικονομικό σκάνδαλο που του στοίχισε την αρχιεπισκοπία το ‘98, ο από Θηβών και Λεβαδείας Ιερώνυμος, είναι αυτός που εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος με τις ψήφους των… Χριστοδουλικών! Αυτό καταδεικνύει ότι στους κόλπους της διοικούσας Εκκλησίας πρυτανεύουν διαφορετικά κριτήρια ανά πάσα στιγμή, οι ισορροπίες ανατρέπονται και νέες συμμαχίες διαμορφώνονται. Αποτέλεσμα αυτού του κανόνα ήταν και η εκλογή Ιερωνύμου στις 7 Φεβρουαρίου του 2008. Λίγο πριν τη μία το μεσημέρι εκείνης της ημέρας, και ενώ πλήθη πιστών είχαν συρρεύσει έξω από τον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών, άναψαν οι δύο φανοί, δεξιά και αριστερά της κεντρικής εισόδου του Ναού. Ο επί 28 έτη, 70χρονος τότε, μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας Ιερώνυμος Λιάπης εξελέγη από τη 2η ψηφοφορία (δεν χρειάστηκε και τρίτη όπως στις 28 Απριλίου 1998 για τον Χριστόδουλο) με 45 ψήφους (33 στην 1η ψηφοφορία) επί 74 ψηφισάντων. Εκτιμάται ότι τον ψήφισε το μπλοκ των εναπομεινάντων «Σεραφειμικών» μητροπολιτών αλλά την πλάστιγγα έγειραν οι… «Χριστοδουλικοί» μητροπολίτες.