Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

To θάμβος της Αρχαιότητος

Η αρχαιολογική σκαπάνη φέρει στο φως, κάθε καλοκαίρι, θησαυρούς σε δύο εμβληματικούς τόπους των Κυκλάδων, τις ακατοίκητες και προστατευόμενες νήσους Κέρο και Δεσποτικό. Αλλοδαποί αρχαιολόγοι, μεταξύ τους ο θρύλος του Καίμπριτζ, λόρδος Κόλιν Ρένφριου, σε αγαστή συνεργασία με τους ημεδαπούς συναδέλφους του της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων και την αρωγή ξένων πανεπιστημίων και εγχωρίων ιδρυμάτων, αποκαλύπτουν χαμένους θησαυρούς που διεσώθησαν από τον παναδαμάτορα χρόνο και την λεηλατική δράση ποικίλων εισβολέων.

αρακολουθώ με ευαρέσκεια, όπως φαντάζομαι και οι περισσότεροι εξ ημών, τα ευρήματα που φέρει στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη στις ανασκαφές που πραγματοποιούνται κατά τους θερινούς μήνες στους αρχαιολογικούς τόπους της πατρίδος μας. Την προσοχή μου ελκύουν δύο ακατοίκητα νησιά, η Κέρος και το Δεσποτικό. Στο μεν πρώτο επιχειρεί ένας Άγγλος λόρδος, ο καθηγητής, από το 1963, του Πανεπιστημίου του Καίμπριτζ Κόλιν Ρένφριου, στο δε δεύτερο ένας δικός μας, ο αρχαιολόγος της Εφορείας Αρχαιοτήτων Κυκλάδων Γιάννης Κουράγιος. Πέραν της ισχνής κρατικής επιχορηγήσεως, αξίζει να υπομνησθεί ότι αρωγοί στο ανασκαφικό έργο εμφανίζονται πανεπιστήμια του εξωτερικού, καθώς και ελληνικά ιδρύματα, όπως το Α.Γ. Λεβέντη, Π & Α Κανελοπούλλου, Ι. Λάτση, Αθανασίου και Μαρίνας Μαρτίνου, Alpha Bank, σύλλογοι, όπως οι «Φίλοι της Πάρου», αλλά και εταιρείες, όπως η Cosmote. Για όσους είχαν την ευκαιρία να επισκεφθούν το Πάνω Κουφονήσι φέτος το καλοκαίρι, μία Έκθεση, με τίτλο «Απέναντι», διηγείται την ιστορία ενός πολιτισμού που ήκμασε πριν από 4.500 χρόνια στο συγκεκριμένο μέρος. Μαρμάρινα κυκλαδικά ειδώλια, αγγεία κεραμικά και κοσμήματα εκτίθενται στο Παλαιό Δημοτικό Σχολείο, προσκαλώντας μας να γνωρίσουμε το υψηλό επίπεδο πολιτισμού που είχαν αναπτύξει οι πρόγονοί μας την Πρώϊμη Εποχή του Χαλκού. Όσον αφορά στο Δεσποτικό, δύναται κανείς να θαυμάσει τα ευρήματα στο παρακείμενο νησί της Πάρου και στο εκεί Αρχαιολογικό Μουσείο. Οι υπεύθυνοι της ανασκαφής υπόσχονται ότι μόλις τελειώσουν οι ανασκαφικές και αναστηλωτικές εργασίες ο χώρος θα καταστεί επισκέψιμος, όπως είναι σήμερα η Δήλος, το αντίπαλον δέος, αφού οι Παριανοί οικοδόμησαν εκεί το Ιερόν του Απόλλωνος, τον 6 π.Χ. αιώνα, διά να υποδηλώσουν την επικυριαρχία τους στην περιοχή. Στην συνέχεια, υπεσκελίσθησαν από τους Αθηναίους, οι οποίοι εξαφάνισαν κάθε επιγραφή των υποδούλων τους.

Η επιδαψίλευσις των ξένων

Α ναγιγνώσκω τα αφιερώματα του γαλλικού Τύπου διά τα 100 χρόνια του εκδοτικού Οίκου «Les Belles Lettres». Πρόκειται διά έναν Οίκο που εντός αυτού του χρονικού διαστήματος κατόρθωσε να εκδώσει τον μεγαλύτερο αριθμό βιβλίων της αρχαίας ελληνικής Γραμματείας παγκοσμίως. Ομιλούμε διά μία συλλογή περίπου 500 τίτλων ελληνικών κειμένων, χωρίς να παραλείψουμε και τα περίπου 400 λατινικά, καθώς και τα 15 βυζαντινά. Παρ’ ότι ξεκίνησαν αργότερα από τους Γερμανούς και τους Άγγλους, οι Γάλλοι αρχαιόφιλοι κατάφεραν να φθάσουν, και αρκετές φορές να ξεπεράσουν, τους συναδέλφους τους ένθεν και ένθεν της Μάγχης και του Ρήνου. Εξερχόμενοι των χαρακωμάτων του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι φιλόλογοι και ακαδημαϊκοί, ως επί το πλείστον της Σορβόννης, ιδρυταί των «Les Belles Lettres» απεφάσισαν να καταστήσουν προσιτά στο ευρύ κοινό τα ελληνικά και τα λατινικά κείμενα. Το εγχείρημα παρουσίαζε αρκετές πρακτικές δυσκολίες αφού η πρόσβασις στα χειρόγραφα δεν ήταν πάντοτε δεδομένη. Τα «Les classiques», «Οι Κλασσικοί», είχαν αμέσως απήχηση, χρηματοδοτώντας με τα έσοδα των πωλήσεων και πληθώρα μελετητικών έργων περί την Αρχαιότητα. Στην χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας έχουν καταβληθεί κατά καιρούς φιλότιμες προσπάθειες από ιδιώτες εκδότες, όπως ο Ζαχαρόπουλος, ο Ζήτρος ή ο Κάκτος, με άνισα αποτελέσματα. Λαμπρές μεταφράσεις, όπως του Δημήτρη Μαρωνίτη, αποτελούν, φευ!, όαση εντός ενός ωκεανού μετρίων και ανέμπνευστων αποδόσεων στην νέα ελληνική.

Μία επέτειος, αυτή των 100 χρόνων από την ίδρυση του γαλλικού εκδοτικού Οίκου «Les Belles Lettres», με ειδίκευση στην αρχαιοελληνική και λατινική Γραμματεία, μας δίδει το έναυσμα να προβληματισθούμε ως προς την σημασία που αποδίδουμε στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά που αποτελούν τα έργα των αρχαίων ημών προγόνων.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα