Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Δεν είναι γελοίοι, είναι αδίστακτοι…

Του Γιάννη Λοβέρδου

Για γέλια και για κλάματα είναι η απελπισμένη προσπάθεια των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να πείσουν την κοινή γνώμη ότι δήθεν πίσω από την ανεξαρτητοποίηση του βουλευτή Κ. Λαζαρίδη από το κόμμα του Πάνου Καμμένου κρύβεται μια «συνωμοσία» αποσταθεροποίησης της κυβέρνησης, αλλά και του πολιτεύματος, που ενορχηστρώνουν δήθεν ο Κυριάκος, η Ν.Δ., με την υποστήριξη γνωστών επιχειρηματικών συμφερόντων του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, φωτογραφίζοντας τον Βαγ. Μαρινάκη και τον Ιβάν Σαββίδη. Για τις μπούρδες αυτές, αν ήταν άλλες εποχές θα γελούσαμε μέχρι δακρύων αν τις ακούγαμε. Διότι δεν αντέχουν καν σε λογική κριτική. Όμως, στη συγκεκριμένη κοινωνικά και πολιτική συγκυρία, κατά την οποίαν τα δύο κυβερνητικά κόμματα, όπως καταδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις, καταρρέουν στη λαϊκή απήχηση, κυρίως λόγω της οδυνηρής συμφωνίας για την Μακεδονία μας, η συνωμοσιολογία αυτή, αποσκοπεί στην ενίσχυση του κλίματος πόλωσης και διχασμού της κοινωνίας μας, για εκλογικούς και μόνον λόγους.
Δεν είναι ασύνηθες για τους οπαδούς ακραίων και απολυταρχικών νοοτροπιών να επικαλούνται «συνωμοσίες» για να δικαιολογήσουν τη δική τους αδυναμία να δώσουν λύσεις στα προβλήματα της κοινωνίας. Ή, ακόμα χειρότερα, για να παγιώσουν, με σαφώς αντιδημοκρατικό και ολοκληρωτικό τρόπο, την εξουσία τους. Θυμίζω ότι την τραγική δεκαετία του 1930, λίγα μόλις χρόνια πριν από την έκρηξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, οι δύο μεγαλύτεροι δικτάτορες, ο Χίτλερ και ο Στάλιν, παγίωσαν την εξουσία τους στη Γερμανία και την ΕΣΣΔ αντίστοιχα, επικαλούμενοι συνωμοσίες. Να θυμίσω ότι η πυρκαγιά στο Ράιχσταγκ, τη γερμανική Βουλή, που έδωσε τη δυνατότητα στους ναζί να ξεφορτωθούν τους όποιους αντιπάλους τους και να επιβάλουν τη μονοκρατορία τους, αποδόθηκε στους Εβραίους, στους αριστερούς, στους σοσιαλιστές κ.ο.κ. Ενώ, όπως πληροφορηθήκαμε αργότερα, ο ίδιος ο Χίτλερ είχε δώσει την εντολή για την καταστροφική πυρκαγιά.
Ομοίως στη Ρωσία, ο Ιωσήφ Στάλιν είχε επιβάλει, μέσω της συνωμοσιολογίας που υποτίθεται εκπονούσαν «ιμπεριαλιστικοί» και «καπιταλιστικοί» κύκλοι, το πλήρες ξεκαθάρισμα των εσωκομματικών, και όχι μόνον, αντιπάλων του, όπως οι Ζηνόφιεφ και Κάμενεφ. Οι δίκες της Μόσχας, όπως έχουν μείνει στην Ιστορία, είναι το μεγαλύτερο και φονικότερο ξεκαθάρισμα λογαριασμών στην ιστορία της ανθρωπότητας, μέσα στο όρια ενός κράτους. Μετά τις συνωμοσίες αυτές, που στην πραγματικότητα είχαν οι ίδιοι εκπονήσει, ο Στάλιν και ο Χίτλερ είχαν κατορθώσει να επιβάλουν την απόλυτη και ολοκληρωτική εξουσία στις χώρες τους, που κυβέρνησαν με σιδηρά πυγμή και δολοφονική πυγμή.
Φυσικά, αυτό δεν μπορεί να γίνει στην Ελλάδα. Η χώρα μας, ακόμα και αν κάποιοι θα ήθελαν να έχουν απόλυτη εξουσία, παραμένει μια δυτική δημοκρατία παρά τα όποια προβλήματα λειτουργίας της. Το δυστύχημα είναι ότι η συνωμοσιολογία συμβάλλει τα μέγιστα στην αποδυνάμωση των δημοκρατικών θεσμών, που στη χώρα μας, που δεν έχει ισχυρή δημοκρατική παράδοση, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι. Πολύ φοβάμαι ότι ακριβώς αυτό επιδιώκουν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Όσο πιο ευάλωτοι είναι οι δημοκρατικοί θεσμοί, όσο περισσότερο παγιώνεται η αντίληψη «εμείς κι αυτοί», σε μια κοινωνία όπως η ελληνική, που είναι επιρρεπής στο διχασμό, τόσο ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να περισώσουν μεγαλύτερες εκλογικές δυνάμεις εν όψει των εκλογών, που μοιραία θα πραγματοποιηθούν το αργότερο μέσα στο επόμενο έτος. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην έρευνα της Pulse, την τελευταία που βλέπει το φως της δημοσιότητας, ο ΣΥΡΙΖΑ παρά τη μεγάλη του πτώση και τη μεγάλη του διαφορά από τη Ν.Δ. κατορθώνει να αυξάνει τη συσπείρωσή του και να διατηρεί ποσοστά άνω του 20%. Σε μεγάλο βαθμό αυτό οφείλεται στην πόλωση, την οποία συστηματικά επιδιώκει η κυβέρνηση. Μπορεί να χάσει τις εκλογές με μεγάλη διαφορά, αλλά δεν θα καταστραφεί. Και αυτό είναι το ζητούμενο για τους κυβερνώντες. Και για να το πετύχουν, είναι ικανοί να πουν και να κάνουν οτιδήποτε. Χωρίς κανένα δισταγμό, δυστυχώς…

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα