Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ελπιδοφόρο… κλίμα στην Αμερική

Με την εκλογή του 52χρονου μητροπολίτη Προύσσης Ελπιδοφόρου Λαμπρυνιάδη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο της Αμερικής κλείνει ένα πολυτάραχο κεφάλαιο στην πέραν του Ατλαντικού Eλληνορθόδοξη Eκκλησία και ανοίγει διάπλατα ένα παράθυρο ελπίδας και αισιοδοξίας. Η αρχιεπισκοπία του ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς και δεν είναι λίγοι εκείνοι που τον παραλληλίζουν με σεβάσμιες και ιστορικές προσωπικότητες της Ορθοδοξίας.

Oσοι γνωρίζουν καλά τον δραστήριο πρώην μητροπολίτη Προύσσης και νυν Αρχιεπίσκοπο Αμερικής, συμφωνούν σε ένα σημείο: πρόκειται για ένα χαρισματικό και οξυδερκή ιεράρχη με σύγχρονο τρόπο αντίληψης των πραγμάτων, καθώς και ιδιαίτερα ευφυή στον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να χειρίζεται ζητήματα που άπτονται τόσο του θρησκευτικού όσο και του κοσμικού φάσματος.     Σύμφωνα με πληροφορίες της «ΒτΚ», ο κ. Ελπιδοφόρος κομίζει μαζί του μια μικρή ατζέντα προτεραιοτήτων όπως αυτή έχει προσυμφωνηθεί με τον Γέροντά του Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Τέσσερις προτεραιότητες Πρώτον, να αναθερμάνει αλλά και να ενισχύσει τους δεσμούς της ιστορικής και ισχυρής Αρχιεπισκοπής με το Φανάρι. Δεύτερον, να συσπειρώσει γύρω από το πρόσωπό του όλη την Ομογένεια και να σιγήσει όχι συγκρουσιακά αλλά σε πνεύμα καταλαγής τους ψιθύρους περί αυτοκεφαλίας της ταλαιπωρημένης Αρχιεπισκοπής. Τρίτον, να ανασυγκροτήσει τη Θεολογική Σχολή του Τιμίου Σταυρού της Βοστώνης, η οποία διανύει περίοδο παρακμής, και, τέταρτον, να επαναφέρει την εμπιστοσύνη του πληρώματος της Εκκλησίας μέσω της αποκατάστασης της οικονομικής διαφάνειας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που στις πρώτες κινήσεις του εκτιμάται ότι θα είναι η άμεση επανεκκίνηση των εργασιών κατασκευής του ελληνορθόδοξου Ναού του Αγίου Νικολάου στο Σημείο Μηδέν των Διδύμων Πύργων.   Άλλωστε και η Ομογένεια προσδοκά με την ενθρόνισή του όχι μόνο να ανοίξει μια νέα σελίδα στην πορεία της ιστορικής ισχυρής Αρχιεπισκοπής και της σχέση της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο, αλλά και να εμπνεύσει την εμπιστοσύνη των Ελληνοαμερικανών που πάντα προσδοκούν σε μια πνευματική καθοδήγηση που θα συσπειρώσει τις κοινότητες γύρω από τη Μητέρα Εκκλησία. Το παρασκήνιο της εκλογής Η ανάρρηση στον αρχιεπισκοπικό θρόνο δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ο Ελπιδοφόρος κατάφερε να δημιουργήσει μη αναστρέψιμη δυναμική, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η όλη πορεία υπήρξε ανέφελη.       Εν πρώτοις, χάθηκε πολύτιμος χρόνος με την καθυστέρηση να παραιτηθεί ο Γέροντας πρώην Αμερικής Δημήτριος. Εκμεταλλευόμενος την προσωπική γοητεία που ασκούσε ανέκαθεν ο «μύθος» του Βρεσθένης στον Βαρθολομαίο από τη νεότητά τους, ο Δημήτριος καθυστέρησε όσο μπορούσε την παραίτησή του επιτείνοντας παρά επιλύοντας τα προβλήματα. Η απώλεια της ισχύος της διαποίμανσης έφερε φυγόκεντρες δυνάμεις εντός της Ομογένειας, που αυτονομήθηκαν και έφτασαν στο σημείο να μιλάνε για αυτοκεφαλία! Τα κέντρα αυτά ήθελαν «Αμερικανό» αρχιεπίσκοπο και ακόμα και με fake news διέβαλαν την εκλογή Ελπιδοφόρου.     Κατά δεύτερον, λόγω της ισχύος της θέσης του αρχιεπισκόπου Αμερικής αρκετοί μητροπολίτες από την Ευρώπη ήθελαν την «προαγωγή» τους στην πέραν του Ατλαντικού Εκκλησία δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα βυζαντινού παρασκηνίου, που όμως κινήθηκε σε αξιοπρεπέστατο επίπεδο. Δύο εξ αυτών, ο Γαλλίας Εμμανουήλ και ο Σουηδίας Κλεόπας. Ο άγιος Γαλλίας αποχώρησε διακριτικά αντιλαμβανόμενος τη δυναμική στο πρόσωπο του Προύσσης, ενώ ο άγιος Σουηδίας υπήρξε συνυποψήφιος μέχρι το τριπρόσωπο (πρώτη ψηφοφορία).        Τρίτον, λόγω της διαμεσολάβησής του στο Ουκρανικό, ο νέος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής βρέθηκε από νωρίς στο στόχαστρο του Πατριαρχείου Μόσχας. Η ρωσική δυσαρέσκεια δεν άργησε να διαφανεί και δημόσια μετά την εκλογή. Μέσω προσωπικού λογαριασμού στα κοινωνικά δίκτυα ο πρόεδρος των Εκκλησιαστικών Σχέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, ανέφερε: «Ο μητροπολίτης Ελπιδοφόρος, που είναι ο πρώτος ιδεολόγος της νομιμοποιήσης του Ουκρανικού σχίσματος, και πρώτος μισητής της Εκκλησίας της Ρωσίας στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, έγινε επικεφαλής της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Αυτό λοιπόν είναι το μονοπάτι προς το Πατριαρχικό αξίωμα! Φαίνεται πως η αποκατάσταση της ενότητας αναβάλλεται για μεγάλο χρονικό διάστημα». Εθνικός Κήρυκας: «Φέρνει την ελπίδα» Εντυπωσιάζει το πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της μεγάλης και ιστορικής ομογενειακής εφημερίδας, του «Εθνικού Κήρυκα» της Νέας Υόρκης, που σε μια σπάνια περίπτωση υπογράφεται από τον εκδότη της και διευθυντή, Αντώνη Διαματάρη. Το δημοσίευμα αυτό εκφράζει στο ακέραιο τους πόθους και τις ελπίδες της ταλαιπωρημένης Ομογένειας και τις ελπίδες που έχουν εναποθέσει στο πρόσωπο του νέου εψηφισμένου Αρχιεπισκόπου Αμερικής. Αποτελεί δε μια μεγάλη αγκαλιά καλωσορίσματος στον ιεράρχη της Πόλης που θα διαπλεύσει σύντομα τον Ατλαντικό. «Όπως όλοι μας γνωρίζουμε, τα προβλήματα στην Εκκλησία μας έχουν γιγαντωθεί. Πήραν πρωτοφανείς διαστάσεις», επισημαίνεται στον «Κήρυκα». «Θα χρειαστεί ο νέος Αρχιεπίσκοπός μας μεγάλη αγάπη και πίστη στις ψυχικές δυνάμεις του ποιμνίου του. Σωστή επιλογή συνεργατών. Δυναμισμό. Και πολύ σκληρή εργασία. Ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος διαθέτει τα βασικά αυτά προσόντα. Γι’ αυτό και μας φέρνει την ελπίδα, όπως σημαίνει και το όνομά του, μετά από μια πολύ δύσκολη περίοδο. Επιλέγοντας τον κ. Ελπιδοφόρο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος έκανε την σωστότερη επιλογή που θα μπορούσε μεταξύ των υποψηφίων που είχε στην διάθεσή του. Και πιστεύουμε ότι ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος θα συμβάλλει, με την επιτυχή θητεία του, να δικαιώσει τον Πατριάρχη και να εξασφαλιστεί η υστεροφημία του. Καλωσορίζουμε τον νέο μας Αρχιεπίσκοπο, τον συγχαίρουμε και αναφωνούμε: ΑΞΙΟΣ».

  • Το who is who

    Ο Ελπιδοφόρος Β. Λαμπρυνιάδης ήταν μητροπολίτης Προύσσης μέχρι την 11η Μαΐου. Την ημέρα εκείνη, η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος του Οικουμενικού Θρόνου τον εξέλεξε ομόφωνα και παμψηφεί, Θεία Χάριτι, Αρχιεπίσκοπο Αμερικής. Γεννήθηκε στην Πόλη, το 1967. Σπούδασε Θεολογία στη Θεσσαλονίκη, και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Βυζαντινολογία στη Γερμανία. Αφού αναγορεύτηκε διδάκτωρ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης, εξελέγη αναπληρωτής καθηγητής της Θεολογικής Σχολής στο ίδιο Πανεπιστήμιο. Στην Κωνσταντινούπολη επέστρεψε το 1994, όπου χειροτονήθηκε διάκονος και το 2005 πρεσβύτερος. Υπηρέτησε ως κωδικογράφος, υπογραμματέας και αρχιγραμματέας της Ιεράς Συνόδου. Το 2011 εξελέγη μητροπολίτης Προύσσης και διορίστηκε ως ηγούμενος της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Για την αναγόρευσή του σε τακτικό καθηγητή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπέβαλε προς κρίση και το γνωστό του πόνημα με τίτλο «Πρώτος άνευ ίσων», όπου υποστηρίζει ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν είναι ίσος στην πράξη με τους άλλους Προκαθημένους, αφού έχει έκτακτες διοικητικές ευθύνες ως πρόεδρος των Πανορθόδοξων Σωμάτων.

Επικοινωνιακός και ισορροπιστής στην πολιτική ζωή

Αν κάτι χαρακτηρίζει το νέο Αρχιεπίσκοπο Αμερικής αυτό είναι ο επικοινωνιακός του χαρακτήρας. Είναι ένα από τα «τάλαντα» του ανδρός, το οποίο διείδε από νωρίς ο Πατριάρχης, γι’ αυτό και τον έχει χρησιμοποιήσει ως διαμεσολαβητή και εκπρόσωπό του σε δύσκολες αποστολές. Μια από αυτές πρόσφατα ήταν και το Ουκρανικό. Επίσης, ο Ελπιδοφόρος σήκωσε όλο το βάρος της επικοινωνίας και επαφής με την κυβέρνηση του κ. Τσίπρα στις δύσκολες στιγμές του διαλόγου για τον διαχωρισμό κράτους – Εκκλησίας όταν διαφάνηκε ότι το Φανάρι δεν είχε καν ενημερωθεί για τα τεκταινόμενα στην Αθήνα… Ο Προύσσης λειτούργησε εξισορροπητικά φτάνοντας στην Αθήνα, μιλώντας με κυβερνητικούς, και μετά από λίγες ημέρες υποδεχόμενος τον Έλληνα πρωθυπουργό στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Η επίσκεψη εκείνη που έφερε πάλι κοντά Βαρθολομαίο και Τσίπρα, του πιστώνεται.

Χάλκη: το στοίχηµα

Ο Ελπιδοφόρος ανέλαβε ηγούµενος της Μονής της Αγίας Τριάδας και διευθυντής της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης το 2011. Στο πρόσωπό του ο Οικουµενικός Πατριάρχης διείδε τον ιεράρχη εκείνο που λόγω σπουδών αλλά και συναντίληψης της σπουδαιότητας του ρόλου της Σχολής στον απανταχού Ορθόδοξο Ελληνισµό θα έδινε µια νέα πνοή στην προσπάθεια µεταπείσεως του τουρκικού κατεστηµένου και επαναλειτουργίας της Σχολής. Ο µητροπολίτης Προύσσης από την πρώτη στιγµή επικεντρώθηκε στη «διεθνοποίηση» του προβλήµατος. Η επαναλειτουργία της Σχολής δε θα µπορούσε να είναι µόνον ένα διµερές ζήτηµα Ελλάδος – Τουρκίας αλλά όφειλε να αναδειχθεί σε µια διεθνή εκκρεµότητα της Τουρκίας. Σηµαντικό ρόλο προς αυτή τη κατεύθυνση διαδραµάτισε η ένταξη της επαναλειτουργίας της Σχολής της Χάλκης στην ατζέντα των ζητηµάτων που όφειλε να ικανοποιήσει η τουρκική κεντρική διοίκηση στον τοµέα των ανθρωπίνων δικαιωµάτων για να προχωρήσουν οµαλά οι σχέσεις της τόσο στο ευαίσθητο αυτό διεθνές φόρουµ  όσο και στη διαδικασία ένταξής της στην Ε.Ε. Αµέσως µετά από αυτή την επιτυχή ανάδειξη της επαναλειτουργίας της Σχολής στα διεθνή φόρα, ακολούθησαν οι διπλωµατικές εκκλήσεις τόσο από το Στέιτ Ντιπάρτµεντ όσο και από την Κοµισιόν αλλά και το ∆ιεθνές ∆ικαστήριο Προστασίας Ανθρωπίνων ∆ικαιωµάτων. Η επιτυχία του Ελπιδοφόρου έγκειται στο ό,τι έχει µεταβάλει κατά πολύ και την τουρκική κοινή γνώµη, πείθοντας φορείς και Οργανισµούς πως η επαναλειτουργία δεν είναι ένα αντεκδικητικό στοίχηµα της ολιγοµελούς ρωµαίικης κοινότητας της Πόλης αλλά µια διοικητική πράξη που θα ωφελήσει τη διεθνή εικόνα της σύγχρονης Τουρκικής ∆ηµοκρατίας και θα ενδυναµώσει την τοπική Οικονοµία στην Κωνσταντινούπολη…   Ως διευθυντής της Σχολής συγκρότησε Μοναστική Αδελφότητα µε µοναχούς από την Κωνσταντινούπολη, την Ελλάδα, τη Φινλανδία και το Μεξικό. Για πρώτη φορά στην ιστορία της Σχολής ξεκίνησε εκδόσεις βιβλίων ως «Εκδόσεις Ιεράς Θεολογικής Σχολής της Χάλκης». Ξεκίνησε και ολοκληρώθηκε η ηλεκτρονική καταλογογράφηση της Βιβλιοθήκης της Σχολής. Σήµερα είναι σε εξέλιξη η πλήρης ψηφιοποίηση της Βιβλιοθήκης σε συνεργασία µε τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων. Ξεκίνησε συνεργασία µε πανεπιστήµια της Ελλάδος, της Γερµανίας και της Κύπρου, ώστε να µπορούν να έρχονται φοιτητές και φοιτήτριες να εργάζονται στη Σχολή της Χάλκης, µε χρηµατοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης (προγράµµατα Erasmus). Έγιναν έργα εντός της Μονής για να τονιστεί ο µοναστικός χαρακτήρας: α) δύο νέα ξυλόγλυπτα και επίχρυσα προσκυνητάρια, β) νέο ξυλόγλυπτο παγκάρι από το Άγιο Όρος, γ) αγιογράφηση της Τράπεζας της Μονής, και δ) ψηφιδωτό της Προθέσεως του Ναού. Αλλα έργα: α) η εκ βάθρων ανακαίνιση του µαγειρείου της Μονής, και β) η δηµιουργία της νέας Συνοδικής Αίθουσας για τις θερινές συνεδριάσεις της Ιεράς Συνόδου.

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα