Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα


Η αβάσταχτη ελαφρότητα του ψηφοφόρου – του Γιάννη Λοβέρδου

Καθώς πλησιάζουν οι εκλογές της 7ης Ιουλίου, καλό είναι και οι ψηφοφόροι να προβληματιστούν και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Η ανείπωτη, μεγάλη τραγωδία που σημειώθηκε και που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της στην πολιτική και κοινωνική ζωή του τόπου, στο Μάτι, έφερε στο προσκήνιο μια πραγματικότητα που συχνά τείνουμε να ξεχνάμε. Πολλοί Ελληνες διαμαρτύρονται, και δικαίως, ότι οι πολιτικοί που ασκούν τη διακυβέρνηση, από το Δήμο μέχρι την Περιφέρεια και μέχρι την Κεντρική Κυβέρνηση, είναι κατώτεροι των περιστάσεων. Αυτό, όμως, που αποφεύγουν να επισημάνουν είναι ότι δεν υπάρχει ούτε ένας εξ αυτών που να μην έχει εκλεγεί με την ψήφο των ίδιων των πολιτών, που διαμαρτύρονται εκ των υστέρων και φωνάζουν για την ανεπάρκειά τους. Όπως σωστά επεσήμαινε ο Αβραάμ Λίνκολν, η ψήφος είναι πιο επικίνδυνη από τη σφαίρα. Γιατί με τη σφαίρα μπορείς να σκοτώσεις έναν μόνο άνθρωπο, ενώ με την ψήφο έναν ολόκληρο λαό. Δυστυχώς, η επισήμανση αυτή επιβεβαιώθηκε σκληρά, φριχτά, στο Μάτι, το απόγευμα της 23ης Ιουλίου. Εκεί, οι αρμόδιοι διοικητές για την περίσταση, που οδήγησε στον τραγικό θάνατο τουλάχιστον 93 ανθρώπων, ήταν, πέραν της Κεντρικής Κυβέρνησης, η περιφερειάρχης Ρένα Δούρου και ο δήμαρχος Μαραθώνος Ηλίας Ψινάκης. Και οι δύο τους είχαν εκλεγεί θριαμβευτικά το 2014, ως προϊόν του lifestyle και του σταρ σύστεμ. Ο κ. Ψινάκης έλεγε χαριτωμενιές στην τηλεόραση («Σκάσε μωρή κουλή»), και ήταν ο εκλεκτός του σταρ σύστεμ. Η κ. Δούρου ήταν το ανερχόμενο ταλέντο του ανερχόμενου, τότε, ΣΥΡΙΖΑ. Ο μέσος ψηφοφόρος γνώριζε ότι ήταν νέοι στην πολιτική, αλλά δεν γνώριζε απολύτως τίποτα για τις διαχειριστικές και διοικητικές τους ικανότητες, που ήταν προδήλως ανύπαρκτες, και αποδείχτηκε, δυστυχώς με τεράστιες και τραγικές επιπτώσεις, στη διάρκεια της αποτυχημένης θητείας τους. Αυτή η πραγματικότητα, ίσως μας κάνει να συνέλθουμε. Και να καταλάβουμε ότι τα κριτήρια με τα οποία ψηφίζουμε συστηματικά, βουλευτές, δημάρχους, περιφερειάρχες κ.ο.κ., είναι συνήθως λανθασμένα. Το να ψηφίζεις κάποιον επειδή είναι ωραίος ή νέος, δεν αρκεί. Οι νέοι και ωραίοι δεν μπορούν απαραίτητα να ασκήσουν διοίκηση. Το να ψηφίζεις κάποιον επειδή είναι καλός ποδοσφαιριστής, μπασκετμπολίστας, τραγουδιστής, ηθοποιός, τηλεοπτικός παρουσιαστής, συνήθως δεν σημαίνει ότι μπορεί να ασκήσει διοίκηση. Το να είναι κάποιος γιος ή ανιψιός ή εγγονός κάποιου γνωστού πολιτικού δεν σημαίνει απαραίτητα ότι γνωρίζει πώς ο ίδιος να είναι αποτελεσματικός και ικανός διαχειριστής μιας δύσκολης κατάστασης, που συνήθως πηγαίνει μαζί με το δημόσιο αξίωμα. Ιδίως τώρα, που η χώρα βρίσκεται σε πολύ δύσκολη κατάσταση και η διακυβέρνησή της απαιτεί από τους πολιτικούς, που ασκούν δημόσια αξιώματα, ιδιαίτερες ικανότητες και εμπειρίες. Πρέπει, επιτέλους, να αντιληφθούμε πως όταν ψηφίζουμε προϊόντα του σταρ σύστεμ, παιδιά των μπαμπάδων τους, ντενεκέδες, λαμόγια, άσχετους, ανίκανους, αυτοί θα μας κυβερνήσουν. Δεν πρόκειται να αλλάξουν και να γίνουν ικανοί επειδή κατέλαβαν δημόσιο αξίωμα. Το πιθανότερο είναι να γίνουν χειρότεροι, γιατί θα αποκτήσουν την αλαζονεία ότι τους ψήφισε ο κόσμος, μολονότι δεν τον εκτιμούν ιδιαίτερα. Η πολιτική, και ιδιαίτερα η ανάληψη δημόσιου αξιώματος, είναι μια πάρα πολύ δύσκολη υπόθεση, που δεν μπορούν όλοι να τη φέρουν εις πέρας. Θα πηγαίνατε σε κάποιο σπουδαίο ποδοσφαιριστή ή σε κάποιον τηλεοπτικό παρουσιαστή να κάνει εγχείριση στο παιδί σας; Ασφαλώς και όχι. Τότε γιατί τους αναθέτετε τη διακυβέρνηση, δηλαδή τις τύχες και το μέλλον, της χώρας, που είναι μια απείρως δυσκολότερη εργασία και ευθύνη; Όταν, λοιπόν, οι πολίτες αποφασίσουμε να ψηφίζουμε με μεγαλύτερη περίσκεψη, υπευθυνότητα και σοβαρότητα, τότε ίσως να καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε την κατάντια της χώρας από άσχετους και επικίνδυνους πολιτικούς. Και η τραγωδία στο Μάτι να μην επαναληφθεί!

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα