Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Μαίρη Δούτση: «Η Mουσική γαληνεύει και γιατρεύει την ψυχή»

Η Μαίρη Δούτση γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Νάουσα Ημαθίας. Είναι πτυχιούχος του τμήματος Χημείας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών του Τμήματος Χημείας στον Τομέα Χημικής Τεχνολογίας και μέλος της Ομάδας Δυναμικών Πολυφασικών Συστημάτων. Έκανε τα πρώτα της βήματα στη Μουσική παρακολουθώντας μαθήματα πιάνου. Από το 1998 μέχρι το 2002, λαμβάνοντας μέρος σε μαθητικούς αγώνες παραδοσιακού τραγουδιού, απέσπασε έξι πρώτα βραβεία. Επαγγελματικά με το Tραγούδι ασχολείται από το 2004, το 2006 πήρε μέρος στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης με το τραγούδι «Νότες Μαγικές» σε μουσική και στίχους του Παναγιώτη Ανδρεάδη, πέρασε από τη Χορωδία Νάουσας, συνεργάστηκε με μεγάλους συνθέτες. Το 2012, ως επίσημη προσκεκλημένη ερμηνεύτρια, εμφανίστηκε στην ιδιαίτερη δεξίωση για την τελετή αφής της Ολυμπιακής Φλόγας, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου. Έχει πάρει μέρος σε πολλές συναυλίες.

Για να πω την αλήθεια, με μπερδέψατε Μαίρη… Πτυχιούχος Χημείας του ΑΠΘ, μάστερ από το Τμήμα Χημείας στον Τομέα Χημικής Τεχνολογίας και μέλος της Ομάδας Δυναμικών Πολυφασικών Συστημάτων (Multiphase Dynamics Group), βραβεία στη Mουσική… Τι «γάμος» είναι αυτός; Πώς παντρεύονται όλα αυτά; Για πείτε μας. «Παράξενος “γάμος”, πρόκειται, όμως, για δύο αντικείμενα που μου άρεσαν πολύ και με τα οποία ήθελα να ασχοληθώ. Από τη στιγμή που πέρασα στο πανεπιστήμιο ακολουθούσα και τα δύο παράλληλα, σπουδές το πρωί, πρόβες, και εμφανίσεις το βράδυ. Τελικά, επικράτησαν στη ζωή μου η Μουσική και το Τραγούδι».

Πώς ήταν τα παιδικά σας χρόνια στη Νάουσα; «Λατρεμένα! Υπήρχε πολλή αγάπη και δέσιμο στην οικογένεια και τον περίγυρό της, απ’ όπου δέχτηκα και τα πρώτα μου μουσικά ακούσματα. Όσον αφορά στην πόλη, στη Νάουσα υπήρχε και υπάρχει ακόμα η “γειτονιά”, το παιχνίδι, η ξεγνοιασιά και η ασφάλεια για ένα παιδί. Είναι ιδανική πόλη για οικογένεια».

Στο σχολείο ήσασταν άριστη μαθήτρια; «Ήμουν ναι, απλώς δε θεώρησα ότι θα πρέπει να ακολουθήσω έναν κλάδο που δε με αφορά (π.χ. Φαρμακευτική), απλώς επειδή βαθμολογικά μπορώ να περάσω σ’ αυτή τη σχολή. Πιστεύω πως δεν μπορεί να είναι ευτυχισμένος κάποιος που δεν αγαπά το αντικείμενο της δουλειάς του».

Οι σπουδές που κάνατε, ιδίως στο εξωτερικό, έχουν μεγάλη ζήτηση, μεγάλο μισθό, δεν μετανιώσατε που δεν ακολουθήσατε το δρόμο αυτό; «Καθόλου. Μου αρέσει το επάγγελμα του μουσικού. Είναι δύσκολο, απαιτητικό, ανταγωνιστικό και χρειάζεται μεγάλη συνέπεια, μπορεί όμως να δώσει και μεγάλες χαρές. Επίσης, η ίδια η Μουσική γαληνεύει και γιατρεύει την ψυχή».

Οι γονείς σας δεν παραξενεύτηκαν που στραφήκατε σε εντελώς διαφορετικούς ορίζοντες; «Δεν παραξενεύτηκαν, γιατί από πολύ μικρή ασχολούμαι με τη Μουσική αφενός, και αφετέρου δούλευα επαγγελματικά ως τραγουδίστρια παράλληλα με τις σπουδές μου. Θεωρώ, λοιπόν, πως είχαν το χρόνο να εξοικειωθούν με την ιδέα».

Μικρή τι μουσική σάς άρεσε να ακούτε; «Άκουγα τραγούδια Ελλήνων συνθετών που τα πρωτομάθαινα από το ραδιόφωνο (το οποίο δεν έκλεινα ακόμα και την ώρα που διάβαζα) ή από τα οικογενειακά τραπέζια. Όταν έμαθα να χειρίζομαι το πικάπ του μπαμπά μου, άκουγα συνεχώς το δίσκο “Χαμόγελο της Τζοκόντας” του Χατζιδάκι και ένα δίσκο του Τσιτσάνη που περιείχε το “Πάλιωσε το σακάκι μου” και το “Σερσέ λα φαμ”».

Μιλήστε μας για το σχήμα με το οπoίο εμφανίζεστε, το «Mary Doutsi & The Swingers»… «Πρόκειται για ένα σχήμα που μετρά δέκα χρόνια ζωής. Η βάση μας είναι η Θεσσαλονίκη και ο χώρος του “Garcon Brasserie”. Το πρόγραμμά μας αποτελείται από τραγούδια του διεθνούς ρεπερτορίου (αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, ιταλικά, ελληνικά) ενορχηστρωμένα σε ήχους και ρυθμούς της jazz».

Αν βάζατε έναν τίτλο από τα τραγούδια σας για τη ζωή σας, ποιος θα ήταν; Και με τι μότο πορεύεστε; «Δύσκολη ερώτηση… Στον ψυχισμό μου νομίζω θα ταίριαζε το “Ήτανε αέρας” των Καζαντζή και Χρονά. Στην καθημερινότητα όμως ταιριάζει το “Η μέρα μιας Μαίρης” του Κηλαηδόνη. Το μότο μου, το έλεγε η γιαγιά μου, είναι “μηδένα προ του τέλους μακάριζε”».

Έχετε συνεργαστεί με μεγάλα ονόματα της μουσικής σκηνής, τελευταία μάλιστα εμφανιστήκατε στο Ηρώδειο, δίπλα σε σπουδαίους καλλιτέχνες, στην εκδήλωση μνήμης για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Ελλήνων Ποντίων. Τα συναισθήματά σας πάνω στη σκηνή; «Τι άλλο παρά μεγάλη συγκίνηση, τόσο από τις μουσικές και τις αφηγήσεις όσο και από τις αντιδράσεις του κόσμου. Ήταν μια μοναδική εμπειρία και χαίρομαι πολύ που την έζησα!».

Το 2019 κυκλοφόρησε ο δίσκος του Κώστα Καλδάρα «Τα Θέλω Όλα», όπου συμμετέχετε σαν βασική ερμηνεύτρια μαζί με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, και τώρα κυκλοφορεί το «Κοίτα στα μάτια μου», σε μουσική Ελένης Τσαλιγοπούλου και Σπύρου Χατζηκωνσταντίνου και στίχους Κώστα Λειβαδά, από τη Feelgood Records. Είναι μια καλή χρονιά το ’19 για εσάς… «Είναι πράγματι πολύ δημιουργική χρονιά το ’19 και απολαμβάνω κάθε λεπτό της, ιδιαίτερα από τη στιγμή που βρίσκονται στο πλευρό μου τόσο σημαντικοί καλλιτέχνες! Τους ευχαριστώ όλους από καρδιάς για την εμπιστοσύνη που μου δείχνουν!».

Μελλοντικά σχέδια; «Θα ήθελα μέσα στο χειμώνα να παρουσιάσω στην Αθήνα ένα πρόγραμμα (και εργάζομαι πάνω σ’ αυτό) που θα περιλαμβάνει τραγούδια και μουσικές που αγαπώ και φυσικά το καινούριο μου τραγούδι, “Κοίτα στα μάτια μου”».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα