Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Χάρρυ Κλυνν – Σατιρικός και παθιασμένος

Ο «Γκαούτσο Κώτσο», ο Αντρίκο ντελ Πάσο και ο «Τραμπάκουλας» άφησαν εποχή στα τέλη της δεκαετίας του ’70 σε μια κοινωνία που διψούσε για σάτιρα. Έγινε ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο», το 1978. Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση, του χάρισαν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας, σύμφωνα με την AGB, και οι παραστάσεις του στα θέατρα κατέρριψαν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ. Ακόμη, είχε ασχοληθεί με τη Ζωγραφική και την Ποίηση, ενώ δραστηριοποιήθηκε στον Αθλητισμό, και ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο.

Δύο χρόνια μετά το θάνατο του αγαπημένου του γιου Νίκου, ο Χάρρυ Κλυνν, κατά κόσμον Βασίλης Τριανταφυλλίδης, άφησε την τελευταία του πνοή. Όσοι τον γνώριζαν, λένε ότι αυτά τα δύο χρόνια προσπάθησε να διαχειριστεί την απώλεια του γιου του. Σε συνέντευξή του είχε εκμυστηρευτεί ότι έφτιαχνε μνημείο για το παιδί του. «Μας λείπει το παιδί μας. Μας λείπει όσο τίποτα σε αυτόν τον κόσμο», είχε δηλώσει, στην πρώτη μετά το θάνατο του παιδιού του, δήλωση.
Ο Χάρρυ Κλυνν πέθανε σε ηλικία 78 ετών. Ήταν ο πρώτος αγαπημένος σατιρικός ηθοποιός και entertainment (περφόρμερ) μετά τη δικτατορία. Στα τέλη της δεκαετίας του ΄70 και αρχές του ΄80 σατίρισε πρώτος, με απλό, λαϊκό και εύπεπτο τρόπο, τη στιβαρή πολιτική παρουσία του Κωνσταντίνου Καραμανλή και του μεγάλου του αντιπάλου, του Ανδρέα Παπανδρέου. Στο ραδιόφωνο, σε δίσκους και κασέτες, στην τηλεόραση, και τον κινηματογράφο σε μικρές ταινίες, οι ήρωές του, ο «Γκαούτσο Κώτσο» (Καραμανλής) και ο Αντρίκο ντελ Πάσο (Παπανδρέου) άφησαν εποχή με τους σκηνογραφικούς τσακωμούς τους. Η χώρα έκανε τα πρώτα βήματά της στην τότε 9μελή ευρωπαϊκή οικογένεια (ΕΟΚ), και ο Χάρρυ Κλυνν εφηύρε τον έτερο ήρωά του, τον άξεστο επαρχιώτη «Τραμπάκουλα», που προσπαθούσε να προσαρμοστεί στη νέα πραγματικότητα μέσα από κωμικοτραγικές καταστάσεις. Το τραγούδι που «έγραψε ιστορία» μετά το τη νίκη του ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1981, ήταν το «Ελλάδα, η χώρα του πράσινου ήλιου, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ, της Καλαμαριάς»!

Λάτρης του ποδοσφαίρου

Αυτό που δεν γνωρίζουν οι νεώτεροι ποδοσφαιρόφιλοι είναι ότι λάτρευε την μπάλα και το άθλημα. Έγινε πρόεδρος του Απόλλωνα Καλαμαριάς (τότε Α’ Εθνική) και ήταν από εκείνους που δούλεψαν για την ανασύσταση του ελληνικού ποδοσφαίρου μετά τη συγκρότησή του το ΄79 ως επαγγελματικό. Ήταν καθαρός και τίμιος στο χώρο του ποδοσφαίρου. Είχε προτείνει επαναστατικές αλλαγές σε σχέση με την ΕΠΟ και την ΕΠΑΕ (σημερινή Σούπερ Λίγκα). Συγκεκριμένα, είχε συμβάλει καθοριστικά στην αναδιανομή ρόλων και ευθυνών στο ποδόσφαιρο. Έχαιρε τέτοιας εμπιστοσύνης που είχε χρισθεί άτυπα εκπρόσωπος όλων των ποδοσφαιρικών ομάδων. Η ρομαντική του, όμως, προσέγγιση ήρθε αντιμέτωπη με τη σκληρή πραγματικότητα που άρχισε να αναδύεται από τότε στο χώρο του ποδοσφαίρου.

Η πορεία προς την κορυφή

Ο Βασίλης Τριανταφυλλίδης είχε γεννηθεί στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης στις 7 Μαΐου του 1940, από φτωχή οικογένεια Πόντιων προσφύγων. Εξαιτίας δυσμενών οικονομικών συνθηκών, ωθήθηκε στην εργασία από την ηλικία των 5 χρόνων. Παράλληλα, φοιτούσε στο Δημοτικό Σχολείο και στο Γυμνάσιο Kαλαμαριάς, και αργότερα στο 5ο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Η συμμετοχή του σε μια βραδιά ταλέντων του Γιώργου Οικονομίδη αλλάζει τη ζωή του, καθώς, εκτός από το πρώτο βραβείο, «κερδίζει» την πρόταση του Οικονομίδη να τον ακολουθήσει στην Αθήνα.
Για τρία χρόνια ο Οικονομίδης υπήρξε δάσκαλος και οδηγός του. Παράλληλα με τις δραματικές του σπουδές στη σχολή του Π. Kατσέλη, εμφανίζεται περιστασιακά σε κοσμικά κέντρα, όπως το «Kάστρο», ο «Bράχος», το «Tροκαντερό», το «Άλσος», και το «Γκρην Παρκ». Στη συνέχεια, άρχισε να δουλεύει σε διάφορες ταβέρνες, αναψυκτήρια και καμπαρέ, που ανθούσαν εκείνη την εποχή, για μια τριετία ως πρώτος νουμερίστας και παρουσιαστής προγράμματος. Μετά τη συμμετοχή του σε δύο ταινίες («Γάμος αλά Ελληνικά» και «Τα 201 Καναρίνια»), στις αρχές της δεκαετίας του 1960, και τις πρώτες του θεατρικές εμφανίσεις στα θέατρα «Ακροπόλ» και «Χατζηχρήστου», άρχισε να γίνεται πιο γνωστός.
Από το 1964 έως το 1974 έζησε και εργάστηκε στη Βόρεια Αμερική, ως συγγραφέας σατιρικών κειμένων και stand up comedian. Συνεργάστηκε για πολλά χρόνια με το περιοδικό «Playboy», την εφημερίδα «Daily Worker», το «Village» και το «On the double». Επέστρεψε στην Ελλάδα το 1974, πρωτοεμφανίστηκε στις μπουάτ της Πλάκας, στον «Aιγόκερω», και μετά στο «Zυγό» και τη «Διαγώνιο». Ύστερα δούλεψε στα νυχτερινά κέντρα «Διογένης», «Δειλινά» και «Στορκ».
Άρχισε να γίνεται ευρύτερα γνωστός με την κυκλοφορία του πρώτου του δίσκου «Για δέσιμο», που κυκλοφόρησε από τη δισκογραφική εταιρία Columbia το φθινόπωρο του 1978. Ακολούθησε η κυκλοφορία σειράς δίσκων σατιρικού περιεχομένου. Οι εμφανίσεις του στην τηλεόραση του χάρισαν τον τίτλο του εμπορικότερου καλλιτέχνη της χιλιετίας, σύμφωνα με την AGB, και οι παραστάσεις του στα θέατρα «Ορφέας», «Άλσος», «Δελφινάριο» και «Μινώα», κ.ά., κατέρριψαν κάθε προηγούμενο εισπρακτικό ρεκόρ. Ακόμη, είχε ασχοληθεί με τη Ζωγραφική και την Ποίηση.

Αγαπούσε και την πολιτική

Ο Χάρρυ Κλυνν ήταν ανήσυχο πνεύμα. Αγαπούσε την Καλαμαριά και θέλησε να ασχοληθεί με τα κοινά και την Αυτοδιοίκηση. Υπήρξε πολιτικά ενεργός ακόμη και κατά τις περιόδους που δεν συμμετείχε σε κάποιον επίσημο θεσμό. Χαρακτηριστική είναι η εμπλοκή του στο θέμα της ποντιακής ομογένειας, στης οποίας το επίσημο κίνημα προέδρευε. Διεκδίκησε δύο φορές το δήμο, χωρίς να καταφέρει να εκλεγεί δήμαρχος. Ως δημοτικός σύμβουλος έδωσε τις μάχες του και βρέθηκε στην πρώτη γραμμή.
Ειδικότερα, το 2006 ο Χάρρυ Κλυνν ήταν υποψήφιος δήμαρχος Καλαμαριάς, αλλά δεν εξελέγη. Τότε τον στήριξε η Ν.Δ. παρότι προερχόταν από τον ευρύτερο χώρο της Αριστεράς. Στις εκλογές πήρε 38%, αλλά έχασε από τον Χριστόδουλο Οικονομίδη που προερχόταν από το ΠΑΣΟΚ και κέρδισε τη μάχη με 45% από τον πρώτο γύρο. Επακολούθησε μια νέα υποψηφιότητα του Χάρρυ Κλυνν, το 2010, την οποία, ωστόσο, δεν στήριξε επίσημα η Ν.Δ. και τα αποτελέσματα δεν ήταν καλά. Έλαβε 22% και ήταν και πάλι δεύτερος. Στη συνέχεια ήρθε το «φλερτ» με τον ΣΥΡΙΖΑ, που δεν οδήγησε πουθενά. Ο Τσίπρας, στο πλαίσιο των πολιτικών ανοιγμάτων του, ήθελε να τον κατεβάσει τόσο το 2012 όσο και το 2015 ως υποψήφιο βουλευτή, όμως υπήρξαν εσωκομματικές αντιδράσεις και η υποψηφιότητα δεν προχώρησε.

Μελανές σελίδες…

Η ροπή προς το λαϊκό έχει δυσδιάκριτα όρια με το λαϊκισμό. Και, δυστυχώς, ο Χάρρυ Κλυνν δεν αποτέλεσε εξαίρεση στη δύσκολη περίοδο των Μνημονίων και των Αγανακτισμένων. Μίλησε με βαρείς και προσωπικούς χαρακτηρισμούς για τους Κώστα Σημίτη, Ευάγγελο Βενιζέλο, Νίκο Χριστοδουλάκη, Γκίκα Χαρδούβελη κ.ά. «Σέρφαρε» και αυτός πάνω στην αγανάκτηση του κόσμου. Το 2012, με αφορμή την πρόταση του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη προς το δημοτικό συμβούλιο για την αναγραφή στις πινακίδες των κεντρικών δρόμων της Θεσσαλονίκης και των παλαιών τουρκικών ονομασιών κάτω από τις σημερινές τους, έκανε τις δικές του… αντιπροτάσεις προς τον δήμαρχο: «Και αν μου επιτρέπετε, θα σας πρότεινα να αλλάζατε και το όνομά σας από Γιάννης Μπουτάρης σε Σιχτίρ Χαϊβάν Πασά. Σα δεν ντρεπόμαστε λέω εγώ…».

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα