Είκοσι τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται από τον θάνατο των Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού στην Κύπρο και με αφορμή την επέτειο, το Δημοκρατικό Κόμμα, η ΕΔΕΚ, η Αλληλεγγύη και η Συμμαχία Πολιτών εξέδωσαν ανακοινώσεις.

«Οι ηρωομάρτυρες Τάσος Ισαάκ και Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκαν άνανδρα και βίαια τον Αύγουστο του 1996, επειδή θέλησαν να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην τουρκική κατοχή.

Επειδή θέλησαν να στείλουν το μήνυμα του αγώνα για απελευθέρωση της πατρίδας μας. Δεν ξεχνούμε τη θυσία τους.

Τιμούμε τη μνήμη τους, συνεχίζοντας τον αγώνα για δικαίωση και απελευθέρωση. Με τις πληγές της κατοχής να παραμένουν ανοιχτές, δεν ξεχνούμε την τουρκική θηριωδία και βαρβαρότητα», τονίζει σε ανακοίνωσή του το ΔΗΚΟ, προσθέτοντας ότι «όλα αυτά δεν αφήνουν περιθώρια για διχασμό. Με συλλογικότητα, διεκδικητικότητα και δια μέσου της προάσπισης της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορούμε να αντιμετωπίσουμε την κλιμακούμενη τουρκική επιθετικότητα, προκλητικότητα και επεκτατικότητα».

Η ΕΔΕΚ κάνει λόγο για μαυροφορεμένο Αύγουστο που έμελλε να μείνει χαραγμένος στη μνήμη του κάθε Κύπριου. «Ο Τάσος Ισαάκ δολοφονήθηκε στις 11 Αυγούστου 1996 από τους Τούρκους εθνικιστές γκρίζους λύκους και αστυνομικούς του ψευδοκράτους. Δολοφονήθηκε βίαια και άνανδρα επειδή διαδήλωνε υπέρ της ελευθερίας και κατά του Τούρκου εισβολέα.

Η θηριωδία των Τούρκων εκδηλώθηκε το ίδιο βάναυσα και το ίδιο άνανδρα λίγα εικοσιτετράωρα αργότερα. Ανήμερα της κηδείας του Ισαάκ, κατά τη διάρκειας διαμαρτυρίας για τη δολοφονία του, εκτελέστηκε εν ψυχρώ ο Σολωμός Σολωμού. Με το χαμόγελο και ένα τσιγάρο στα χείλη, περιφρονώντας τα τουρκικά στρατεύματα, ο Σολωμού, συνεχίζοντας την παράδοση των ηρώων ολόκληρου του ελληνισμού, ανέβηκε στον ιστό για να κατεβάσει από τα ελληνικά χώματα της Δερύνειας την τουρκική σημαία».

«Με βαθύτατο συγκλονισμό τιμούμε τη θυσία των ηρωομαρτύρων Ισαάκ και Σολωμού», αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Αλληλεγγύη, ενώ η Συμμαχία Πολιτών τονίζει ότι δεν ξεχνά τη θυσία των δύο ηρωομαρτύρων, Τάσου Ισαάκ και Σολωμού Σολωμού και τιμά τη μνήμη τους.

Το χρονικό

Στις 2 Αυγούστου 1996, περίπου 200 μοτοσυκλετιστές από 12 ευρωπαϊκές χώρες ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Κυπριακής Ομοσπονδίας Μοτοσυκλετιστών και οργάνωσαν μοτοπορεία από το Βερολίνο (τελευταία διηρημένη πόλη της Ευρώπης, εξαιρουμένης της Λευκωσίας) ως την κατεχόμενη Κερύνεια, με αφορμή την 22η επέτειο από την τουρκική εισβολή στη μεγαλόνησο.

Στις 10 Αυγούστου έφτασαν στην Κύπρο κι ενώθηκαν με τους ντόπιους συναδέλφους τους. Κατόπιν, όμως, διεθνών και εσωτερικών πιέσεων, η Κυπριακή Ομοσπονδία Μοτοσυκλετιστών ακύρωσε το σκέλος της διαμαρτυρίας εντός της Κύπρου και διοργάνωσε την κεντρική της εκδήλωση στο Μακάριο Στάδιο το πρωί της Κυριακής 11 Αυγούστου.

Μία ομάδα μοτοσυκλετιστών διαφώνησε με την απόφαση και αποφάσισε να συνεχίσει τη μοτοπορεία προς τα κατεχόμενα. Ένας από αυτούς ήταν και ο 24χρονος Τάσος Ισαάκ. Από ένα αφύλακτο στρατιωτικό φυλάκιο εισήλθαν στη νεκρή ζώνη του ΟΗΕ, τη λεγόμενη «Πράσινη Γραμμή», καθώς η Κυπριακή Αστυνομία απέτυχε να τους αναχαιτίσει. Την ίδια ώρα, στη λεγόμενη «γραμμή Αττίλα», είχαν συγκεντρωθεί τουλάχιστον 1.000 Τουρκοκύπριοι, ανάμεσά τους και πολλοί οπαδοί των «Γρίζων Λύκων», που είχαν καταφθάσει από την Τουρκία.

Από τη στιγμή που οι ελληνοκύπριοι διαδηλωτές βρέθηκαν μέσα στη νεκρή ζώνη, η κατάσταση άρχισε να εκτραχύνεται. Στις 4 το απόγευμα, μία ομάδα Τουρκοκυπρίων εισήλθε με τη σειρά της στη νεκρή ζώνη και κραδαίνοντας ρόπαλα και σιδερολοστούς επιτέθηκαν στους ελληνοκύπριους διαδηλωτές.

Καταζητούμενος για την δολοφονία του Τάσου Ισαάκ έγινε «βουλευτής» στο ψευδοκράτος

Ο Τάσος Ισαάκ, στην προσπάθειά του να βοηθήσει ένα καταδιωκόμενο φίλο του, εγκλωβίστηκε και ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου από πολίτες και αστυνομικούς τους ψευδοκράτους. Δύο ιρλανδοί αστυνομικοί, μέλη της διεθνούς ειρηνευτικής δύναμης του ΟΗΕ (UNFICYP), δεν κατάφεραν να τον αποσπάσουν από τα χέρια των μαινόμενων Τουρκοκυπρίων.

Ο Τάσος Ισαάκ άφησε την τελευταία του πνοή 95 μέτρα από την την ελληνοκυπριακή πλευρά και 32 από την τουρκοκυπριακή, σύμφωνα με την έκθεση του OHE. Από τη γενικευμένη συμπλοκή στη νεκρή ζώνη τραυματίστηκαν συνολικά 54 Ελληνοκύπριοι, 17 Τουρκοκύπριοι και 12 μέλη της ειρηνευτικής δύναμης.

Η κηδεία του Τάσου Ισαάκ έγινε με πάνδημο τρόπο στις 14 Αυγούστου. Τραγική φιγούρα η σύζυγός του, που ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Μετά την κηδεία, ο οργισμένος εξάδελφός του Σολωμός Σολωμού, 26 ετών, προσπάθησε να αφαιρέσει τουρκική σημαία από φυλάκιο της «Πράσινης Γραμμής», για να πέσει νεκρός από πυρά που προήλθαν από τα Κατεχόμενα.

Στις 22 Νοεμβρίου 1996, η Κυπριακή Αστυνομία εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ εναντίων των:

Χασίμ Γιλμάζ, εποίκου και πρώην στελέχους της ΜΙΤ (τουρκική ΚΥΠ)

Νεϊφέλ Μουσταφά Εργκούν, εποίκου από την Τουρκία και αστυνομικού του ψευδοκράτους

Πολάτ Φικρέτ Κορελί, Τουρκοκύπριου από την Αμμόχωστο

Μεχμέτ Μουσταφά Αρσλάν, τούρκου εποίκου και επικεφαλής των «Γκρίζων Λύκων» στα Κατεχόμενα

Ερχάν Αρικλί, τούρκου εποίκου από την πρώην Σοβιετική Ένωση. Ο Αρικλί συνελήφθη τον Σεπτέμβριο του 2012 στο Κιργιστάν, αλλά αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν πιέσεων του Τουρκίας.

Στις 28 Απριλίου 1997, ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Θεόδωρος Πάγκαλος, βάπτισε στο Παραλίμνι, μέσα σε συγκινητική ατμόσφαιρα, την κόρη του Τάσου Ισαάκ, στην οποία δόθηκε το όνομα Αναστασία. Η Χάρις Αλεξίου της αφιέρωσε το «Τραγούδι του Χελιδονιού», που έγραψε ειδικά γι’ αυτήν.

Η δολοφονία  του Σολωμού Σολωμού

Τρις ημέρες αργότερα δολοφονήθηκε ο Σολωμός Σολωμού από τις κατοχικές δυνάμεις της Κύπρου και η 14η Αυγούστου έχει μείνει στην ιστορία ως «δεύτερη εισβολή του Αττίλα».

Ήταν η κηδεία του ξαδέλφου του, Τάσου Ισαάκ, όταν ομάδα Ελληνοκυπρίων διαδηλωτών κατευθύνθηκε προς το οδόφραγμα της Δερύνειας, για να εναποθέσει λουλούδια και στεφάνια στον τόπο του εγκλήματος.

Η συναισθηματική φόρτιση που υπήρχε και η επανεμφάνιση των Γκρίζων Λύκων ήταν αρκετές για να μετατρέψουν το σημείο σε νέο πεδίο μάχης.

Επεισόδια και πετροβολισμοί προκλήθηκαν στο σημείο, ενώ ο 26χρονος Σολωμός Σολωμού κατάφερε να ξεφύγει από τους Κυανόκρανους του ΟΗΕ και μπήκε στην Νεκρή Ζώνη. Οι διαδηλωτές πίσω του του φώναζαν όμως εκείνος κινήθηκε προς τον ιστό της τουρκικής σημαίας, αποφασισμένος να την κατεβάσει.

Ήταν σκαρφαλωμένος πάνω στο κοντάρι όταν οι Τούρκοι ελεύθεροι σκοπευτές τον πυροβόλησαν εν ψυχρώ από το απέναντι φυλάκιο. Η εικόνα του, με το τσιγάρο στο στόμα, να πέφτει στο έδαφος χαράκτηκε στις μνήμες όλων. Η σφαίρα τον είχε πετύχει στο λαιμό και ο θάνατός του ήταν ακαριαίος.

Οι Τούρκοι συνέχισαν να πυροβολούν προς το μέρος των διαδηλωτών, προκαλώντας τραυματισμούς στους ίδιους και σε κυανόκρανους.

Η κηδεία έγινε παρουσία πλήθους κόσμου, στις 16 Αυγούστου του 1996, στο Παραλίμνι, ενώ μνημόσυνα στη μνήμη του ίδιου και του Τάσου Ισαάκ, γίνονται κάθε χρόνο, με το ίδιο πλήθος να ακολουθεί και να αυξάνεται.

Οι δράστες της δολοφονίες εντοπίστηκαν και εκδόθηκαν διεθνή εντάλματα σύλληψης. Επρόκειτο για πέντε δράστες, τον λεγόμενο «Υπουργός Γεωργίας» του ψευδοκράτους Κενάν Ακίν, τον Αττίλα Σαβ «Αρχηγό Αστυνομία», τον Αντιστράτηγο Χασάν Κουντακσί, τον Διοικητής των Τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων/Διοικητή της 28ης Μεραρχίας, Υποστράτηγο Μεχμέτ Καρλί και τον Ανώτερο Υπαστυνόμο των Ειδικών Δυνάμεων Ερτάλ Εμανέτ. Και για τους πέντε εκδόθηκαν διεθνή εντάλματα σύλληψης και «καταζητούνται» από την Interpol.

Καμία σύλληψη και προκλητικές  συμπεριφορές

Σήμερα, 24 χρόνια μετά, δεν έχει γίνει καμία σύλληψη. Μάλιστα, ο Κενάν Ακίν, ο άνθρωπος που φαίνεται να πυροβολεί τον Σολωμού, εξακολουθεί να είναι παράγοντας της πολιτικής ζωής και εμφανίζεται σε δημόσιες εκδηλώσεις τόσο δίπλα στον Μουσταφά Ακιντζί, όσο και δίπλα στον Ταγίπ Ερντογάν.

Μάλιστα θέση στην «Βουλή» της παράνομης «Τουρκικής Δημοκρατίας Βορείου Κύπρου» εξασφάλισε ο Ερχάν Αρικλί, πρόεδρος του κόμματος των εποίκων «Αναγέννηση» και ένας από τους καταζητούμενους για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ, το καλοκαίρι του 1996.

Ο Ερχάν Αρικλί καταζητείται όχι μόνο από τις κυπριακές αρχές, αλλά και από την Ιντερπόλ. Ο Αρικλί,  εξελέγη στην Αμμόχωστο και είναι ανάμεσα στους 21 νέους «βουλευτές».

Παρά το γεγονός ότι είχαν εκδοθεί συνολικά 11 εντάλματα σύλληψής για τους δολοφόνους των Ισαάκ και Σολωμού, αυτοί κυκλοφορούν μέχρι σήμερα ελεύθεροι, καθώς η Τουρκία και κάποια κράτη «δορυφόροι» της, αρνούνται να εκτελέσουν τα εντάλματα.

Ο Αρικλί είχε συλληφθεί το 2012 στο Κιργιστάν, από το οποίο η Κύπρος ζήτησε άμεσα την έκδοσή του, χωρίς ωστόσο αυτό να γίνει κατορθωτό. Έκτοτε αφέθηκε ελεύθερος και επέστρεψε στα κατεχόμενα.