Ελλάδα

Πολιτική

Οικονομία

Επιχειρήσεις

Εκκλησία

Υγεία

Αυτοκίνητο

Το άρθρο της ημέρας

Άρθρογραφία

Συνεντεύξεις

Social Life με την Τίνα

Ταμίλα Κουλίεβα: «Αναζητώ ενδιαφέρουσες προτάσεις για έργα»

Η σημερινή καλεσμένης μας γεννήθηκε στη Μόσχα, σπούδασε Σκηνοθεσία στο Πανεπιστήμιο Πολιτισμού της Μόσχας και Υποκριτική στο Kρατικό Πανεπιστήμιο Κινηματογράφου της Μόσχας (VGIK), όπου έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο στις Καλές Τέχνες. Δίδασκε τεχνικές αυτοσχεδιασμού στο ίδιο Πανεπιστήμιο, ήταν ενεργό μέλος της θεατρικής ομάδας «Ουζάτσοφκα» στη Μόσχα, και συμμετείχε σε τέσσερις ρωσικές ταινίες. Από το 1992 διδάσκει, σύμφωνα με τις μεθόδους του «Μιχαήλ Τσέχωφ», Υποκριτική και Αυτοσχεδιασμό σε πολλές δραματικές σχολές, ήταν μέλος της κριτικής επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Θεσσαλονίκης και στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας «Νύχτες πρεμιέρας». Έχει λάβει το χρυσό μετάλλιο της UNESCO για τις Τέχνες, το Λόγο και τις Επιστήμες. Είναι επίτιμο μέλος του Σλαβικού Πανεπιστημίου του Μπακού, έχει τιμηθεί ως ευεργέτης, για τη συνεχή προσφορά της, από το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας. Έχει συμμετάσχει με επιτυχία σε τηλεταινίες, κινηματογράφο, τηλεοπτικές σειρές, και φυσικά έχει παίξει σε πάρα πολλούς και πολύ διαφορετικούς ρόλους στο θέατρο, από αρχαία τραγωδία στην Επίδαυρο, κλασικά έργα, σύγχρονα, μέχρι και παιδικά. Από το καλοκαίρι, και τώρα από τις 12 Οκτωβρίου, πρωταγωνιστεί στον υπέροχο «Αλέξη Ζορμπά» του Καζαντζάκη, που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή και τον Γρηγόρη Βαλτινό στον ομώνυμο ρόλο, στο Θέατρο Βέμπο. Μαζί μας η Ταμίλα Κουλίεβα.

Κυρία Κουλίεβα, μιλήστε μας για τα παιδικά σας χρόνια στη Μόσχα, πώς ήσασταν σαν κοριτσάκι;

«Όπως όλα τα παιδιά του κόσμου, παιχνίδι, διάβασμα, προπόνηση στο καλλιτεχνικό πατινάζ, πιάνο… και πολλά όνειρα! Ευτυχισμένα χρόνια!».

Η αγάπη σας για το Θέατρο πώς άρχισε;

«Διάβασα στις τελευταίες τάξεις του σχολείου, ένα έργο του Γκόγκολ, που ήταν στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, μου άρεσε πολύ και αποφάσισα ότι θέλω να το σκηνοθετήσω. Έτσι κατέληξα να σπουδάζω στο Πανεπιστήμιο Πολιτισμού της Μόσχας στο Τμήμα Σκηνοθεσίας, το ένα έφερε το άλλο, τελείωσα από εκεί, και ύστερα πέρασα στο Πανεπιστήμιο Κινηματογράφου (VGIK) στο Τμήμα της Υποκριτικής, μετά ήρθαν και οι πρώτες μου ταινίες στη Ρωσία, όπως και οι πρώτες μου παραστάσεις. Φυσικά, θέατρο πήγαινα από παιδί, γιατί το αγαπούσαν πολύ οι γονείς μου!»

Πώς πήρατε τη μεγάλη απόφαση να έρθετε στην Ελλάδα; Έρωτας ήταν η αιτία;

«Ο Έρωτας… “Δεινόν τούτο γε έρωτας”».

Υπήρχε τίποτα κοινό μεταξύ Μόσχας και Αθήνας, εκτός από τον καιρό, δυσκολευτήκατε να προσαρμοστείτε;

«Δεν υπήρχαν τότε και πολλά κοινά. Τότε υπήρχε ακόμα η Σοβιετική Ένωση, ήταν η εποχή φυσικά της Περεστρόικα, αλλά ήταν ένα διαφορετικό σύμπαν. Ο καιρός ίσα-ίσα δεν με απασχόλησε καθόλου, όλοι όσοι ζούνε στο κρύο και στο χιόνι, ονειρεύονται τη θάλασσα και τον ήλιο!».

Γνωρίσατε το σύζυγό σας όταν σπουδάζατε ακόμη. Είπατε μόλις τον είδατε, «αυτός θα είναι ο σύντροφος της ζωής μου»;

«Φυσικά και ναι!»

Είστε στην ίδια δουλειά με τον άνδρα σας. Πόσο θετικά ή αρνητικά επηρεάζει τη σχέση του ζευγαριού αυτό;

«Και θετικά και αρνητικά, διαφωνούμε σε πολλά, συμφωνούμε σε άλλα τόσα, τον συμβουλεύομαι και με συμβουλεύεται».

Πιστεύετε ότι αν μένατε στην πατρίδα σας θα κάνατε μεγαλύτερη καριέρα;

«Δεν με ενδιέφερε ποτέ η καριέρα, ούτε στην Ρωσία αλλά ούτε και στην Ελλάδα. Αυτό που αναζητούσα και αναζητώ ήταν οι ενδιαφέρουσες προτάσεις σε έργα και ρόλους, και οι ενδιαφέρουσες καλλιτεχνικές συνεργασίες, είτε με ηθοποιούς είτε με σκηνοθέτες. Αν δεν υπάρχουν αυτά, δεν μπορώ να υποστηρίξω αυτό που κάνω, δεν έχει ενδιαφέρον».

Μικρομάνα και εργαζόμενη. Πώς τα καταφέρατε;

«Ούτε καν που το σκέφτηκα. Όλα ήρθαν φυσιολογικά, δεν υπήρχε ποτέ κάποια δεύτερη σκέψη επ’ αυτού. Αν και για να είμαι ειλικρινής, πολλές φορές αισθανόμουν πως “κλέβω” χρόνο από τον Στέφανο υπέρ της τέχνης μου, και αυτό γιατί η Υποκριτική σού “επιβάλλει” άλλη συνθήκη ζωής. Την Υποκριτική δεν την αφήνεις στον εργασιακό σου χώρο, το θέατρο ή το πλατό και συνεχίζεις την υπόλοιπη μέρα σου. Ο ρόλος σε ακολουθεί παντού. Αλλά πολλές φορές ο Στέφανος με βοηθούσε να χαλαρώσω και να δω καλύτερα τα πράγματα!».

Τι «συμβουλέψατε» το γιο σας;

«Να κάνει πολλά όνειρα, να τα κυνηγήσει και να είναι ο εαυτός του!».

Σκέφτεται καθόλου να φύγει στο εξωτερικό; Σπούδασε μηχανολόγος μηχανικός και έχει κάμψη η δουλειά σ’ αυτή την ειδικότητα…

«Σπούδασε ηλεκτρολόγος μηχανικός, Τεχνολογίας Υπολογιστών, δεν ανησυχώ για τον Στέφανο, γιατί του αρέσει αυτό που κάνει, έχει στόχους, σκέφτεται διάφορα, έχει υπομονή. Άρα, είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό, θα βρει το δρόμο του!».

Το πιο παράτολμο που έχετε κάνει;

«Να κάνω θέατρο στην Ελλάδα, σε μια γλώσσα που δεν ήταν η μητρική μου, και να πρωταγωνιστήσω στην Επίδαυρο!».

Τηλεόραση, Θέατρο, ή Κινηματογράφος;

«Όλα φυσικά. Διαφοροποιείται η τεχνική, και αυτές οι εναλλαγές και η αναζήτηση είναι που κάνει ενδιαφέρον το ταξίδι».

Κοκκινομάλλα, ξανθιά ή μελαχρινή;

«Οι ρόλοι είναι η αφορμή για τις εξωτερικές μου αλλαγές!».

Αισιόδοξη, απαισιόδοξη ή ψύχραιμη;

«Αισιόδοξη θα έλεγα… και λίγο ψύχραιμη…».

Ο χρόνος φίλος ή εχθρός σας;

«Ο χρόνος δεν είναι ούτε φίλος μου ούτε εχθρός μου. Είναι μια πραγματικότητα που δεν σταματάει. Εκτός από την Τέχνη. Είναι το μοναδικό πεδίο της ανθρώπινης δραστηριότητας που διεκδικεί την αιωνιότητα».

Με τη λογική ή την καρδιά πράττετε;

«Ανάλογα το κόστος! Αλλά βασικά πιστεύω πως με την καρδιά πράττω και το ένστικτό που είναι κάτι ανάμεσα στα δύο».

«Ασχολούμαι καιρό τώρα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ζούμε σε μια εποχή που καταπατούνται με πολλούς και διάφορους τρόπους και πιστεύω πως είναι ένας χώρος που έχει την ανάγκη και την υποστήριξη όλων μας!».

Έχετε υποδυθεί πάρα πολλούς και διαφορετικούς ρόλους. Πόση κατάθεση ψυχής; Και όταν σβήσουν τα φώτα η Ταμίλα φεύγει μόνη και αφήνει την ηρωίδα της στο καμαρίνι;

«Όπως προανέφερα, για μένα ο ρόλος είναι ένα ταξίδι που αρχίζει από τη στιγμή που μου τον προτείνουν, και δεν τελειώνει ποτέ. Διότι πάντα, με κάποιο μαγικό τρόπο, ο ένας ρόλος ενυπάρχει μέσα στον άλλο, και όλοι μαζί μέσα μου!».

Τι σας ξεκουράζει;

«Η θάλασσα!».

Το μότο με το οποίο πορεύεστε στη ζωή;

««Σπεύδε βραδέως» και «Συν Αθηνά και χείρα κίνει»».

Υποδύεστε φέτος στην υπερπαραγωγή του «Ζορμπά» τη μαντάμ Ορτάνς. ρόλο με τον οποίο η Λίλα Κέντροβα πήρε το Όσκαρ. Μελετήσατε καθόλου την υποκριτική της, ή την αποδίδετε σύμφωνα με τις υποδείξεις του σκηνοθέτη;

«Πάντα σύμφωνα με τις υποδείξεις του σκηνοθέτη, ιδίως όταν είναι ο Σταμάτης Φασουλής. Οποιοδήποτε υλικό και προτάσεις που γίνονται εντάσσονται σε ένα ενιαίο σύμπαν, που είναι η παράσταση, της οποίας υπόλογος είναι ο σκηνοθέτης».

Και προσεχώς; Το ενδιαφέρον ντοκιμαντέρ στην ΕΡΤ συνεχίζεται; Σχέδια για την πολιτική;

«Ελπίζω, εύχομαι και θέλω να συνεχιστεί. Είναι κομμάτι της ζωντανής μου σχέσης με τις δύο μητρικές μου, πια χώρες. Η Ελλάδα και η Ρωσία ή η Ρωσία και η Ελλάδα, είναι το σύμπαν αυτής της σειράς ντοκιμαντέρ (ΑΘΗΝΑ ΚΑΛΕΙ ΜΟΣΧΑ), αλλά και το δικό μου. Ασχολούμαι καιρό τώρα με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ζούμε σε μια εποχή που καταπατούνται με πολλούς και διάφορους τρόπους, και πιστεύω πως είναι ένας χώρος που έχει την ανάγκη και την υποστήριξη όλων μας!».

Έρωτας ήταν η αιτία!

 

Η Ταμίλα Κουλίεβα ήρθε στην Ελλάδα, ακολουθώντας τον έρωτα της ζωής της, τωρινό της σύζυγο και πατέρα του παιδιού της σκηνοθέτη Γρηγόρη Καραντινάκη, στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Γνωρίστηκαν όταν εκείνος σπούδαζε Σκηνοθεσία και εκείνη Υποκριτική. Και το γάμο τους κράτησε ζωντανό, όπως είπε, η ανεξαρτησία και η απόσταση. Στις εκλογές είχε την τελευταία –τιμητική– θέση στο ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, όχι να βγει βουλευτής, αλλά για να δηλώσει τη στήριξή της στο κόμμα και στα κοινά.

 

Η βιογραφία του Κ. Μήτση

Social life με την Τίνα