Χώμα, νερό και αέρας. Η σύμπραξη τους γεννά τη ζωή, η αλληλουχία τους γράφει το τέλος της…

Σε όλους μας αρέσουν οι όμορφες ιστορίες. Με καλό ή κακό τέλος, αυτές που μας μένουν είναι όσες μας δημιούργησαν έντονα συναισθήματα. Η Άλυτη του Μίνωα Νικολακάκη είναι μια ιστορία που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Θυμίζει τα παραμύθια των γιαγιάδων στο χωριό, όπου το ανεξήγητο εντυπωσιάζει ακόμα και σήμερα τους ακροατές τους, χωρίς όμως να χάνει την επαφή της με την πραγματικότητα, για όσους επιθυμούν τα πάντα να έχουν εξήγηση, ακόμα και ο έρωτας ή ο τρόμος.

Ένας νεαρός γιατρός, ο Πάνος, που υποδύεται πιστά και δημιουργικά ο Προμηθέας Αλειφερόπουλος στέλνεται σε ένα απομακρυσμένο χωριό για να κάνει το αγροτικό του. Έξω από το χωριό, την Άλυτη, ζει μια παράξενη κοπέλα η Δανάη. Αυτό το αερικό με τον ποιητικό λόγο και την ευάλωτη έκφραση, την οποία ερμηνεύει η Αναστασία – Ραφαέλα Κονίδη, συναντά ο ήρωας τυχαία σε μια βόλτα στο δάσος. Η Δανάη ζει σε μια καλύβα με έναν πολύ μεγαλύτερό της άντρα, αποδιωγμένη από τους δεισιδαίμονες συγχωριανούς της, επειδή πάσχει από μια σπάνια ασθένεια που κάνει το δέρμα της να γίνεται σαν τον φλοιό του δέντρου. Ο γιατρός, αποφασίζει έστω και μόνος του να προσπαθήσει να την θεραπεύσει. Σύντομα όμως θα συνειδητοποιήσει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται, ιδιαίτερα όταν ανακαλύψει τον παράδοξο τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιτευχθεί η σωτηρία της…

Για τον σκηνοθέτη της η Άλυτη είναι «ένα γειωμένο παραμύθι», για τους θεατές της μια ιστορία που ευφραίνει την ψυχή και το μυαλό. Σε κάθε περίπτωση μια ταινία που αξίζει όλοι να δείτε και μια κινηματογραφική προσπάθεια που πρέπει να χειροκροτήσουμε. Το καστανοδάσος στην καρδιά του Πάρνωνα, στο οποίο και γυρίστηκε η ταινία του Μίνωα Νικολακάκη, προσφέρει ένα θαυμαστό φόντο στην εξέλιξη της πλοκής που τονίζει με τα χρώματα, το φως και τους ήχους του τα καταλυτικά σημεία της μέχρι τον απρόσμενο επίλογο της. Όπως έχει αναφέρει άλλωστε και ο διεθνής Τύπος, η Άλυτη φλερτάρει τόσο με τα γραπτά του Έντγκαρ Άλαν Πόε και το σινεμά του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο όσο και με κλασικές ταινίες όπως το Καϊντάν του Μασάκι Κομπάγιασι.

Η Άλυτη, μετά την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 44ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηµατογράφου του Τορόντο (TIFF), στο 35ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηµατογράφου της Βαρσοβίας και στο 60ο Φεστιβάλ Κινηµατογράφου Θεσσαλονίκης στο οποίο τιμήθηκε με το βραβείο Best Location, προβλήθηκε στο 50ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Γκόα (Ινδία), το 24ο Bucheon Φεστιβάλ Φανταστικού Κινηματογράφου (Κορέα), και το 39ο Διεθνές Φεστιβάλ Κωνσταντινούπολης (Τουρκία). Στα φετινά βραβεία Ίρις της Ελληνικής Ακαδημίας Κινηματογράφου ήταν υποψήφια για πρωτοεμφανιζόμενο σκηνοθέτη, μακιγιάζ και ειδικά εφέ.

Στις 28 Αυγούστου η Άλυτη βγήκε σε διανομή στις ΗΠΑ και από τις 10 Σεπτεμβρίου παίζεται στους αθηναϊκούς κινηματογράφους από τη ΝΕΟ FILMS.

Παραγωγή: Ελλάδα/Βρετανία – 2019
Διάρκεια: 89 λεπτά

Σκηνοθεσία: Μίνως Νικολακάκης
Πρωταγωνιστούν: Προµηθέας Αλειφερόπουλος, Αναστασία – Ραφαέλα Κονίδη, Κώστας Λάσκος, Μάνος Βακούσης, Αλέκα Τουµαζάτου, John de Holland, Μαρία Εγγλεζάκη.
Σενάριο: John de Holland, Μίνως Νικολακάκης

Διεύθυνση φωτογραφίας: Θεόδωρος Μιχόπουλος
Μοντάζ: Γιώργος Γεωργόπουλος
Σκηνικά – κοστούµια: Χρύσα Δαπόντε
Μουσική: Σωτήρης Δεµπόνος
Ήχος: Γιάννης Αντύπας
Επεξεργασία εικόνας: Άγγελος Μάντζιος (MetaPost)
Επεξεργασία ήχου: Power Media Productions
Μακιγιάζ: Ιωάννα Συµεωνίδη
Special makeup effects: Προκόπης Βλασερός
Visual effects: Melancholy Star, Kent

Παραγωγοί: Μίνως Νικολακάκης, Λιλέτ Μπόταση
σε συµπαραγωγή µε: Ελληνικό Κέντρο Κινηµατογράφου, EΡΤ, COSMOTE TV, Multivision, Authorwave, Melancholy Star
µε την υποστήριξη: Ελληνική Τεχνική

Εκτέλεση παραγωγής: Inkas Film Productions
Διεθνείς πωλήσεις: Stray Dogs