Σηκώστε και κανένα τηλέφωνο!

Όταν ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη έστειλε τον φάκελο με τα 500 ονόματα μελών των συμμοριών που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα, πολλοί ήταν εκείνοι οι δικαστικοί και οι αστυνομικοί που έλεγαν ότι όλες αυτές οι κινήσεις γίνονται για λόγους επικοινωνιακούς. Πως είναι μία «τρύπα στο νερό» και πως δεν πρόκειται να αποδώσουν.

Κανείς από όλους αυτούς δεν είχε πιστέψει στην έρευνα που έχει γίνει στο παρασκήνιο για να συγκεντρωθούν στοιχεία από τις φυλακές για τα πρόσωπα που εμπλέκονται. Και βέβαια, δεν πίστευαν ότι μπορεί να συνδέονται οι υποθέσεις μεταξύ τους.

Μέχρι τώρα, τόσο η Αστυνομία όσο και η Δικαιοσύνη αυτό που δεν μπορούσαν να κάνουν, ήταν να βρουν στοιχεία που να «δένουν» τις υποθέσεις, ώστε να τις οδηγήσουν στην ακροαματική διαδικασία. 

Είναι επίσης βέβαιο ότι στις μεγάλες υποθέσεις που αφορούν συμμορίες και εγκληματικές οργανώσεις εμπλέκονται, εκτός από σεσημασμένοι κακοποιοί, και επίορκοι αστυνομικοί.

Ένα ολόκληρο κύκλωμα που αλληλοκαλύπτεται και έχει βαθιές ρίζες εδώ και πολλά χρόνια.

Γι’ αυτό και πολύ δύσκολα θα υπάρξουν αποτελέσματα εναντίον αυτών των συμμοριών.

Θα χρειαστεί να δουλέψουν για αρκετό καιρό ξεχωριστές ομάδες αστυνομικών από όλες τις Υπηρεσίες για να καταφέρουν ένα σημαντικό χτύπημα σε αυτό που ονομάζεται «GREEK MAFIA».

Το θετικό σε όλη αυτή την υπόθεση είναι πως ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη έχει ξαναβρεθεί μπροστά σε παρόμοιες καταστάσεις και έχει αποδείξει πως η Ελληνική Αστυνομία με συστηματική δουλειά έχει φέρει αποτελέσματα.

Ας θυμηθούμε τι γινόταν στην Ελλάδα από το 1974 έως το 2002 με την υπόθεση της τρομοκρατίας.

Πόσες οργανώσεις και τα παρακλάδια τους είχαν αναπτύξει δράση και πόσες βομβιστικές επιθέσεις γίνονταν  σχεδόν κάθε βράδυ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη.

Η κατάσταση είχε φτάσει στο απροχώρητο. Και τότε υπουργός Δημόσιας Τάξης ήταν ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης.

Πρώτα έφτιαξε μία ομάδα που αποδείχθηκε ότι λειτούργησε υποδειγματικά. Την λεγομένη Αντιτρομοκρατική. 

Συγκεκριμένοι αξιωματικοί και χαμηλόβαθμα στελέχη δούλεψαν για χρόνια με τις πιο σύγχρονες μεθόδους, αλλά κυρίως χρησιμοποίησαν τον ψυχολογικό πόλεμο απέναντι  στα μέλη των τρομοκρατικών οργανώσεων.

Όλοι θυμούνται πως και τότε ο Χρυσοχοΐδης δεχόταν έντονη κριτική κάθε φορά που οι τρομοκράτες χτυπούσαν και η Αστυνομία δεν μπορούσε να κάνει συλλήψεις.

Και το 2002 ήρθε η απόλυτη δικαίωση με την εξάρθρωση της πιο σκληρής και κλειστής ομάδας, που ήταν η «17 Νοέμβρη» και τα παρακλάδια της.

Η συστηματική δουλειά είχε φέρει αποτελέσματα.  

Μπορεί, όμως, τώρα η ιστορία να επαναληφθεί; Και να γίνει κάτι ανάλογο με το οργανωμένο έγκλημα και τις συμμορίες του;

Όλα είναι θέμα πολιτικής βούλησης. Αν η κυβέρνηση το πιστέψει και αν δώσει χρόνο στην Αστυνομία και τον αρμόδιο υπουργό, τότε σύντομα θα αρχίσουν να φαίνονται τα πρώτα αποτελέσματα από τον πόλεμο με τις συμμορίες της νύχτας.

Σε διαφορετική περίπτωση το οργανωμένο έγκλημα θα συνεχίσει ανενόχλητο να ξεκαθαρίζει τις υποθέσεις του με τον τρόπο που ξέρει. Τα συμβόλαια θανάτου.