Αυτό που ζούμε είναι πρωτοφανές. Καθε ημέρα έχουμε περίπου 100 νεκρούς. Αριθμός τρομακτικός. Ούτε σε συνθήκες πολέμου δεν είχαμε τόσους νεκρούς καθημερινά. Ανείπωτη τραγωδία. Δυστυχώς, η χώρα βρίσκεται για 6 εβδομάδες σε καθεστώς lockdown. Η κόπωση των πολιτών είναι αναμφίβολα δεδομένη. Η ζημιά στις επιχειρήσεις, ιδίως τις μικρομεσαίες, και στους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, τεράστια. Πολύ φοβάμαι, όμως, ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αλίμονο, πρέπει όλοι να επιδείξουμε τη δέουσα υπευθυνότητα στις δύσκολες αυτές ημέρες.

Πολύ δύσκολες, λοιπόν, θα είναι οι ημέρες απο δω και πέρα. Το επόμενο εξάμηνο θα είναι τρομερό και για τη Δημόσια Υγεία και για την Οικονομία. Κατανοώ την αγωνία και το φόβο όλων μας. Προηγείται η σωτηρία της ζωής και της υγείας μας. Αλλά δεν μπορούμε να παραγνωρίσουμε τις επιπτώσεις στην επιβίωση των επιχειρήσεων και των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα. Πρέπει να υπάρξουν ισχυρές παρεμβάσεις για την ενίσχυση και τη σωτηρία τους. Και αυτό προσπαθεί να κάνει η κυβέρνηση στο πλαίσιο των δημοσιονομικών δυνατοτήτων της χώρας. Υπομονή, δύναμη και ελπίδα ότι σύντομα, εντός του 2021, θα ξεπεράσουμε την πρωτοφανή αυτή κατάσταση!

Τα λέω αυτά γιατί στις δικές μας γενιές, όσοι γεννηθήκαμε μετά το 1950, είχαμε την μεγάλη τύχη να μη γνωρίσουμε ποτέ πόλεμο στην Ελλάδα.

Οι διηγήσεις των γονιών μας και των παππούδων μας από την Κατοχή, τον πόλεμο, τον Εμφύλιο, όλα αυτά που συγκλόνισαν την Ελλάδα στη δεκαετία του ‘40, ήτανε σα μια μακρινή ιστορία που δεν μας αγγίζει ουσιαστικά. Μόνον θεωρητικά αντιλαμβάνεσαι συμφορές που δεν τις έχεις βιώσει.

Αντίθετα, στη δική μας εποχή βιώσαμε μία πρωτοφανή 35ετία πολιτικής ελευθερίας και οικονομικής ευημερίας, από το 1974-2009, που όμοιά της δεν υπήρξε ποτέ άλλοτε στην ιστορία του ελληνικού κράτους. 

Κάθε γενιά, όμως, έχει και τη δική της μεγάλη δοκιμασία. Αυτή είναι η μοίρα των ανθρώπων διαχρονικά, όπως η Ιστορία διδάσκει. Οι δικές μας γενιές γνώρισαν την πρώτη μεγάλη δοκιμασία το 2010, με τη χρεοκοπία. Τώρα ήρθε η νέα μεγάλη δοκιμασία, με την πανδημία του κορωνοϊού Covid-19. Για τα δεδομένα μας, αυτός είναι ο πόλεμος της γενιάς μας. Ένας πόλεμος διαφορετικός. Δεν έχουμε βομβαρδισμούς από αεροπλάνα. Δεν έχουμε ελεύθερους σκοπευτές έξω από τα παράθυρά μας.

Αλλά έχουμε έναν εχθρό ανηλεή, ύπουλο, αδίστακτο, χωρίς συναισθήματα, χωρίς τρόπο να τον αντιμετωπίσουμε ή να διαπραγματευθούμε μαζί του, παρά μόνο με το να τον απομονώσουμε από το να μολύνει τους άλλους συμπολίτες μας. Διότι είναι αόρατος. Και συνεπώς, πολύ πιο επικίνδυνος. 

Τελικά, η νέα καραντίνα στην οποία βρισκόμαστε ήδη, όλοι μας είναι η δική μας άμυνα, η δική μας εθνική αντίσταση, σ’ αυτόν τον αόρατο, αλλά πολύ καταστροφικό, εχθρό, που μόνον ενωμένοι και αποφασισμένοι να θυσιάσουμε τη βολή μας θα μπορέσουμε να τον αντιμετωπίσουμε και να τον νικήσουμε.

Όπως στο έπος του ‘40 οι Έλληνες ενωμένοι νίκησαν ένα πανίσχυρο εχθρό, αποφασισμένοι να κάνουμε ως κοινωνία τις μεγαλύτερες θυσίες για την πατρίδα, έτσι και τώρα ήρθε η ώρα να κάνουμε τις δικές μας θυσίες για να σώσουμε την πατρίδα μας από την πανδημία του Covid-19. Αυτός είναι ο δικός μας πόλεμος.

Ας γίνει και το δικό μας έπος! Χωρίς γκρίνιες και μεμψιμοιρία. Όταν νικήσουμε, θα έχουμε όλο το χρόνο να τσακωθούμε μεταξύ μας, όπως συνηθίζουμε, άλλωστε, εμείς οι Έλληνες. Μέχρι τότε όμως, ας αφήσουμε στην άκρη τις ιδεοληψίες, τη συνωμοσιολογία, τις κομματικές μας ταυτότητες. Τώρα είναι η ώρα της μάχης. Τώρα είναι η ώρα του αγώνα και της νίκης!