«Ίσως οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις του φθινοπώρου αλλά και το δεύτερο κύμα της πανδημίας να υπερκεράσουν τους σχεδιασμούς μας», ακούγεται όλο και περισσότερο στην Κουμουνδούρου, κάτι που, όπως αφήνεται να εννοηθεί, αφορά ακόμη και τη ματαίωση διεξαγωγής του Συνεδρίου, που εκκρεμεί, λόγω και της πανδημίας, από το περασμένο Πάσχα. Και η αλήθεια είναι ότι ακόμη και τεχνικά τα πράγματα δυσκολεύουν τόσο για τις προσυνεδριακές διαδικασίες που θα έπρεπε ήδη να είχαν προγραμματισθεί όσο και για το ίδιο το Συνέδριο.

Βεβαίως, η φόρμουλα που θα βρεθεί για να υποκατασταθούν οι αποφάσεις των συνέδρων σε ό,τι, τουλάχιστον, αφορά την έγκριση και τυπικά της διεύρυνσης αλλά και των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ -Προοδευτική Συμμαχία είναι άγνωστη, σίγουρα πάντως θα είναι εκτός καταστατικών προδιαγραφών. Ίσως αυτό να εξηγεί την έντονη παρέμβαση Τσακαλώτου μέσα από πρόσφατη συνέντευξή του στην εφημερίδα «Εποχή».

Ο Ευκλείδης μίλησε

Νέος γύρος εσωστρέφειας έχει ανοίξει στο ΣΥΡΙΖΑ εν μέσω θέρους, και αφορμή αποτέλεσε η συνέντευξη του Ευκλείδη Τσακαλώτου στην εφημερίδα «Εποχή».

Μιλώντας στην εφημερίδα της Αριστεράς ο τέως υπουργός Οικονομικών αναφέρθηκε σε πολλά ζητήματα, όμως αίσθηση προκάλεσαν οι αιχμές κατά της ηγεσίας του κόμματος αλλά και η οπτική του για την έλλειψη συλλογικότητας και τήρησης των διαδικασιών στην Κουμουνδούρου.

Όπως ανέφερε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, μιλώντας για τις εσωκομματικές διαδικασίες, «η εσωκομματική δημοκρατία και τα πολιτικά δικαιώματα των μελών δεν πρέπει να εκχωρούνται στην ηγετική ομάδα, όσο φωτισμένη και αν είναι», επιμένοντας στην άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να είναι ή να γίνει αρχηγοκεντρικό κόμμα.

Επιπλέον, αναφέρθηκε και στο «πλεονέκτημα της Αριστεράς» λέγοντας πως «για την Αριστερά ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, τα μέσα είναι μέρος του σκοπού. Αλλιώς δεν θα καταφέρουμε ποτέ να αποδείξουμε στον κόσμο ότι δεν είμαστε μία από τα ίδια. Αλλά το θέμα δεν είναι επικοινωνιακό – δεν γίνεται να νικήσεις τον αντίπαλο χρησιμοποιώντας τα εργαλεία του, παίζοντας στο γήπεδό του», σημειώνει με νόημα, ενώ σε άλλο σημείο προειδοποιεί πως «από εδώ και πέρα δεν υπάρχει καμία δικαιολογία παράκαμψης των δημοκρατικών διαδικασιών, ότι ο σκοπός σε καμία περίπτωση δεν αγιάζει τα μέσα, ότι το ηθικό μας πλεονέκτημα είναι κάτι που πρέπει να αποδεικνύουμε κάθε μέρα».

Επίσης, ο κ. Τσακαλώτος είπε ότι «είναι αφελής όποιος πιστεύει ότι ο νεοφιλελεύθερος καπιταλισμός αντιμετωπίζεται με κατάληψη στους θεσμούς – να κάνουμε ό,τι κάνει δηλαδή το λεγόμενο επιτελικό κράτος του Κυριάκου Μητσοτάκη…», προσθέτοντας πως παρερμήνευσαν κάποιοι τα λόγια του προέδρου (σ.σ.: «περί αρμών της εξουσίας»).

Ο κ. Τσακαλώτος έχει κριτικάρει κατ’ επανάληψη τον τρόπο που μερίδα των στελεχών του κόμματος αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση –ιδίως μέσω των social media– ως «μη ουσιαστική».

Επιπλέον, ο τέως υπουργός Οικονομικών, πιστός στην αντίσταση κατά της μετατόπισης του ΣΥΡΙΖΑ στο Κέντρο, έβαλε κατά της προσπάθειας διεύρυνσης λέγοντας: «Ήταν και είναι ακατανόητη η επιχείρηση να μετατοπιστεί ιδεολογικά και προγραμματικά ο ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ. στην Κεντροαριστερά. Αδιάβαστη, εμμονική και αυτοκαταστροφική. Κανείς δεν μπορεί να την υπερασπιστεί ευθαρσώς, γίνεται με μισόλογα, με σημειολογικούς χρωματισμούς αγνοώντας τις μετατοπίσεις στο εκλογικό σώμα μετά το 2010» .

Ο Πολάκης ανέλαβε να σηκώσει το γάντι

Το πολύ ενδιαφέρον, όμως, είναι ο τρόπος που εξέλαβε τη συνέντευξη Τσακαλώτου ο Παύλος Πολάκης, που ανήκει στην ομάδα των Προεδρικών και τάσσεται αναφανδόν υπέρ της διεύρυνσης, και κυρίως το πώς επέλεξε να απαντήσει στα περί «ηθικού πλεονεκτήματος της Αριστεράς». Με σαφείς αιχμές για τους χειρισμούς του Τσακαλώτου επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ, ο Πολάκης επισημαίνει ότι δεν αρκεί το «πλεονέκτημα της Αριστεράς» αλλά και να «τους νικήσουμε».

Ταυτόχρονα, «φωτογραφίζει» τον πρώην υπουργό Οικονομικών ως μία από τις αιτίες που ο κόσμος γύρισε την πλάτη στον ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του ’19, αφού, όπως λέει, «γιατί μετά την έξοδο από τα μνημόνια τον Αύγουστο του ’18, έπρεπε η ανακούφισή της να είναι άμεση και όχι απλά να θωρακίζουμε τη χώρα με 37,5 δισ., έφταναν και τα 30…». Ο Κρητικός πολιτικός δεν παραλείπει να δηλώσει ευθαρσώς την υποστήριξή του στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα περιγράφοντάς τον ως τον μόνο ηγέτη «της Αριστεράς που την κρίσιμη στιγμή που έσπαγε το προηγούμενο κοινωνικό συμβόλαιο του δικομματισμού Ν.Δ -ΠΑΣΟΚ είπε το “πάμε να κυβερνήσουμε” και φτάσαμε στο 36,5% συσπειρώνοντας με το λόγο και την παρουσία του, και ταξικά και πολιτικά, τα κοινωνικά στρώματα των κάτω, της νεολαίας και σοβαρού κομματιού των μεσαίων».

Ο ιδιότυπος αυτός «εμφύλιος» πήρε μεγάλες διαστάσεις –κυρίως μέσω των social media–, με αρκετά επώνυμα και ανώνυμα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να χωρίζονται σε στρατόπεδα επιχειρηματολογώντας υπέρ της μίας ή της άλλης άποψης.

Γεγονός είναι πως το κόμμα, εδώ και ένα χρόνο, όχι μόνο δυσκολεύεται να αποκτήσει μία ενιαία φωνή και να ανταποκριθεί στο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αλλά ενίοτε παρουσιάζει και διαλυτικές τάσεις. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας επιλέγει να μην βγάλει τα «κάστανα από τη φωτιά» και δείχνει προς το Συνέδριο ως το μοναδικό χώρο στον οποίο θα επιλυθούν οι ιδεολογικές διαφορές και θα αποδοθούν οι ευθύνες όπως πρέπει.

Ταυτόχρονα, το κόμμα επιχειρεί να δείξει πως είναι έτοιμο για έναν εκλογικό αιφνιδιασμό από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και για τη διεκδίκηση της εξουσίας, ωστόσο η πραγματικότητα απέχει μακράν από την επιθυμία του ΣΥΡΙΖΑ να παρουσιάσει εικόνα της εκλογικής ετοιμότητας.