Η Ιωάννα Πηλιχού γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου και μεγάλωσε στο Αλιβέρι Ευβοίας. Αποφοίτησε από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και από το Πανεπιστημίου Μακεδονίας  τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών Σπουδών.

Εκτός από ελληνικά, μιλάει: αγγλικά, γερμανικά, ισπανικά, ρωσικά, τουρκικά και αραβικά. Πιο δύσκολες ήταν τα γερμανικά και τα αραβικά, αλλά τις αγαπά για το ηχόχρωμά τους, πιο εύκολη τα αγγλικά. 

Χόρευε ως Cheerleader για την ομάδα μπάσκετ του Παναθηναϊκού. Ψηλή με αθλητικό σώμα, κάνει αίσθηση εκτός από το ταλέντο της, και με την εμφάνισή της. Έχει παίξει σε σίριαλ, θεατρικά, και στον κινηματογράφο.

Το 20112012 συμμετείχε στο «Dancing On Ice» όπου πήρε την πρώτη θέση. Φέτος τέλειωσε μια ταινία, και το καλοκαίρι πρωταγωνιστεί από 15/7 στον «Συλλέκτη» στο θ. «Αθηνά», Παρ.-Σάβ.-Κυρ. 21.30.

Ιωάννα, πόσο εντυπωσιακό το βιογραφικό σας, έως σπάνιο! Εκτός των σπουδών σας, οι 6 γλώσσες που μιλάτε… τι να πω, από πόσων ετών ξεκινήσατε, δεν μπερδευόσασταν όταν τις μαθαίνατε; 

«Η μητέρα μου είχε πρόγραμμα για τα παιδιά της..! Τρίτη Δημοτικού η πρώτη ξένη γλώσσα, Πέμπτη Δημοτικού η δεύτερη! Οι υπόλοιπες ήρθαν στην πορεία, γιατί διαπίστωσα ότι είχα μια έφεση, αλλά και μεγάλη αγάπη να μάθω διαφορετικές γλώσσες! Ρωσικά, τουρκικά και αραβικά διδάχτηκα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας στη σχολή. Τις υπόλοιπες επέλεξα να τις διδαχτώ γενικότερα». 

Αποφοιτήσατε από το τμήμα Βαλκανικών, Σλαβικών και Ανατολικών σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Γιατί δεν ακολουθήσατε τις σπουδές σας;

«Οι σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο ήταν πραγματικά συγκλονιστικές, και απέκτησα απίστευτες και ενδιαφέρουσες γνώσεις που δεν είχα! Απλώς, κάποια στιγμή προέκυψε το μικρόβιο της Υποκριτικής, εντελώς ξαφνικά, και με κέρδισε». 

Μάθατε και τάε κβον ντο λόγω της επικινδυνότητας των καιρών; Είχατε και μια άσχημη εμπειρία με την κλοπή του αυτοκινήτου σας… 

«Τάε κβον ντο επέλεξα να ξεκινήσω σε πάρα πολύ μικρή ηλικία. Όχι λόγω της επικινδυνότητας λοιπόν, μάλλον λόγω ιδιοσυγκρασίας..! Ο πρωταθλητισμός με βοήθησε πολύ και σαν εκτόνωση, αλλά και σαν πειθαρχία. Την κλοπή του αυτοκινήτου μου δε θέλω να τη θυμάμαι. Oμολογώ, μου στοίχισε ψυχολογικά και με δυσκόλεψε πάρα πολύ». 

Έχετε παίξει σε θέατρο, κινηματογράφο, τηλεόραση, με ποια ηρωίδα από όσες έχετε υποδυθεί μοιάζατε και ποια αγαπήσατε; 

«Πάντα αναζητάς να βρεις στοιχεία που θα αγαπήσεις στον εκάστοτε ρόλο… Έτσι μπορείς να αποκτήσεις και κάποια ταύτιση μαζί του και να τον ενσαρκώσεις. Σίγουρα αγάπησα πολύ το ρόλο μου στο “Ευτυχισμένοι μαζί”. Είχα πολλά κοινά στοιχεία ως έφηβη, αλλά ήταν και ο ρόλος με τον οποίο ξεκίνησα, ουσιαστικά, την καριέρα μου». 

Σας επηρεάζει ο εκάστοτε χαρακτήρας που υποδύεστε την περίοδο που παίζετε;

«Ο ηθοποιός νομίζω πως δεν “αποτάσσεται” το ρόλο που υποδύεται. Είναι συλλέκτης στιγμών, παρατηρητής, “σφουγγάρι” κανονικό 24 ώρες το 24ωρο. Δεν είναι μια δουλειά με ωράριο, που την αφήνεις πίσω όταν τελειώσει π.χ. η παράσταση. Σε ακολουθεί πάντα και παντού». 

Σχολίασαν και τη σκοπιανή ταινία που πρωταγωνιστήσατε «Χλευάζοντας τον Χριστό . Πράγματι, άξιζε να γίνει τόσος λόγος ή ήταν υπερβολές του… κίτρινου Τύπου; 

«Ο τίτλος της ταινίας “Mocking of Christ” είναι ονομασία αγιογραφίας που υπάρχει σε πάρα πολλές χώρες. Κάνοντας γυρίσματα σε μοναστήρι λοιπόν, μπροστά από τη συγκεκριμένη αγιογραφία, αποφασίστηκε να ονομαστεί έτσι και η ταινία. Από εκεί ξεκινώντας, με το πόσο παρεξηγημένος είναι ο τίτλος και πόσο λανθασμένα συμπεράσματα έβγαλαν, καταλαβαίνουμε πόσο λανθασμένα ήταν και τα υπόλοιπα που ελέχθησαν. Η άγνοια γενικότερα δεν κάνει καλό. Και πόσο μάλλον να ασκούμε κριτική ενώ έχουμε άγνοια». 

Για το καλοκαίρι θα σας απολαύσουμε στο θρίλερ «Ο Συλλέκτης» του σπουδαίου Τζον Φόουλς, στο θέατρο «Αθηνά», σε σκηνοθεσία του πολύ ταλαντούχου Αλέξανδρου Κοέν, στο οποίο είχατε πρωταγωνιστήσει και το 2018. Θα μας μιλήσετε για το έργο και το ρόλο σας; 

«Το συγκεκριμένο έργο είναι συγκλονιστικό και το ίδιο είναι και οι συνεργάτες! Ο Αργύρης Αγγέλου και ο Αλέξανδρος Κοέν είναι απλώς υπέροχοι σε αυτό που κάνουν, κι εγώ ευλογημένη που δουλεύω μαζί τους ξανά! Ο ρόλος μου είναι δυναμικός και ταυτόχρονα ευαίσθητος. Η Μιράντα ξεπερνάει τα όριά της όταν φυλακίζεται σε ένα τσιμεντένιο υπόγειο και παλεύει να κερδίσει και πάλι την ελευθερία της. Τα στάδια που περνάνε οι ήρωες είναι τόσο αληθινά και ρεαλιστικά, αγγίζουν τη δική μου ψυχή, και από όσο μας λένε οι θεατές, και τη δική τους». 

Είναι ένας δυνατός ρόλος και θα χρειάζεστε χρόνο μέχρι να αποφορτιστείτε… 

«Σίγουρα. Το έργο ψυχολογικά είναι πολύ δυνατό και οι ηθοποιοί γενικότερα παίζουν με την ψυχή τους, τα αποθέματα και τις προσλαμβάνουσες που φυλάνε μέσα στην καρδιά τους. Δεν είναι εύκολο, ούτε γίνεται χωρίς προσωπική ανάμειξη». 

Τι θα μεταδώσετε στο θεατή για να πάρει μαζί του;

«Την αλήθεια μας. Την αγάπη μας γι’ αυτή τη δουλειά. Προβληματισμό για αυτό που είδαν επίσης. Είναι ένα άκρως ρεαλιστικό θέμα, που γεννάει σκέψεις, ερωτήματα, τι θα έκανε κάποιος αν συνέβαινε σε εκείνον». 

Εντελώς αντίθετος ρόλος από αυτόν που ερμηνεύσατε προ κορωνοϊού στο «Η εκδίκηση της ηλίθιας». Κωμωδία ή δράμα σάς ταιριάζει περισσότερο; 

«Ναι, τελείως διαφορετικός ρόλος, όντως! Με κερδίζει το δράμα και σαν ηθοποιό και σαν θεατή, ειδικά στο Θέατρο. Αγαπώ και την κωμωδία, αλλά γενικότερα λατρεύω τα έργα και τους ρόλους που “βασανίζουν” την ψυχή και το μυαλό μου»… 
 
Το μότο σας για να ξεπερνάτε τις δυσκολίες; 

«Ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός»…