Είκοσι εκατομμύρια Αμερικανοί που βασίζονται στα 600 δολάρια του εβδομαδιαίου επιδόματος ανεργίας που δίδεται βάσει του νόμου CARES Act για τον κορωνοϊό θα μείνουν χωρίς έσοδα στα τέλη του μήνα, οπότε έχει προγραμματιστεί ο τερματισμός του.

Η απώλεια 1 εκατ. θέσεων εργασίας προκαλεί έμφραγμα στην οικονομία της μεγαλούπολης

Η πόλη που ποτέ δεν κοιμάται, τώρα κλείνει τα μάτια μπροστά στο μέγεθος της καταστροφής εξαιτίας του κορωνοϊού. Δίπλα στους περισσότερους από 22.500 νεκρούς της, ο ολοένα και αυξανόμενος αριθμός των ανέργων της αδυνατεί να πιστέψει ότι η Νέα Υόρκη επέζησε της τρομοκρατικής τραγωδίας του 2001, για να γονατίσει περίπου 20 χρόνια αργότερα, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης που πυροδότησε η πανδημία, την οποία η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ άργησε να πάρει στα σοβαρά.

Σήμερα, η αλλοτινή μεγαλούπολη των άπλετων ευκαιριών βυθίζεται στη χειρότερη οικονομική καταστροφή από τη μεγάλη αντίστοιχη κρίση του 1970, οπότε και παραλίγο να χρεοκοπήσει. Η Νέα Υόρκη, όπως καταγράφει σχετικό δημοσίευμα της έγκυρης εφημερίδας με το όνομά της, προσπαθεί να σταθεί στα πόδια της μετά το άνοιγμά που ακολούθησε το lockdown εξαιτίας του κορωνοϊού. Τα μαγαζιά στο Μεγάλο Μήλο μπορεί να άνοιξαν, όμως το ποσοστό της ανεργίας στην πόλη ανέρχεται στο 20%, ένα ποσοστό που έχει να σημειωθεί από την εποχή της Μεγάλης Ύφεσης.

Η αρχική αναστολή των διαφόρων θέσεων εργασίας και η υποχρεωτική άδεια, και τα δύο μέτρα για την αναχαίτιση της εξάπλωσης του νέου ιού, έχει οδηγήσει για πολλούς εργαζομένους στη μόνιμη απώλειά τους. Το ξαφνικό κλείσιμο της πόλης πριν από τέσσερις μήνες, έχει βγάλει στην ανεργία τουλάχιστον ένα εκατομμύριο ανθρώπους, ενώ κάθε άλλο παρά εξασφαλισμένη θεωρείται και η εργασία όσων έχουν επιστρέψει στα πόστα τους. Όπως αποκαλύπτουν τα σχετικά στοιχεία, οι απολύσεις στη μεγαλούπολη συνεχίστηκαν και τον Ιούνιο, καθώς πολλοί εργοδότες έχασαν κάθε ελπίδα για γοργή οικονομική ανάκαμψη ή απλά τους τελείωσαν τα χρήματα της ομοσπονδιακής βοήθειας που χρησιμοποιούσαν για να πληρώνουν τους μισθούς των εργαζομένων τους.

Ο Κέλβιν Ρόλινγκ, 48 ετών, παρκαδόρος των ταξί στο Διεθνές Αεροδρόμιο «Κένεντι» τα τελευταία πέντε χρόνια, πίστευε πως θα κρατούσε τη δουλειά του παρά την κατακόρυφη πτώση της κίνησης στο αεροδρόμιο. Μια μέρα του Ιουνίου όμως, τον ειδοποίησαν πως απολύεται, όπως λέει στους «New York Times». Η πανδημία επέφερε μια απότομη και σαρωτική αντιστροφή της πορείας των ανθρώπων, που η Νέα Υόρκη δεν έχει ξαναδεί. Όπως εξηγεί ο Φρανκ Μπρεϊκόνι, πρώην κορυφαίος οικονομολόγος στο Δήμο της Νέας Υόρκης, οι περισσότερες οικονομικές κρίσεις στο παρελθόν, ήταν «σαν μια παρατεταμένη ασθένεια. Η τωρινή είναι σαν έμφραγμα». Ολόκληρες βιομηχανίες, εστιατόρια, ξενοδοχεία, θέατρα, από εκεί που δούλευαν στο «φουλ», κατέληξαν να έχουν κατεβάσει ρολά. Ο φόβος των οικονομολόγων σήμερα, είναι ότι η κρίση σύντομα θα εξαπλωθεί και σε άλλους τομείς, όπως στην Εκπαίδευση, την Υγεία, και τις υπηρεσίες. Και αυτό, γιατί ενώ το ποσοστό της ανεργίας σε πανεθνικό επίπεδο έπεσε στο 11,1% τον Ιούνιο, στη Νέα Υόρκη τον Μάιο έφτασε το 18,3%, το υψηλότερο ποσοστό τα τελευταία 44 χρόνια!