Ανάμεσα στις πολλές και σημαντικές απώλειες που έζησε ολόκληρος ο κόσμος την περίοδο του lockdown ήταν και αυτή της φυσικής επαφής. Είναι πολλές, άλλωστε, οι επιστημονικές μελέτες που επιβεβαιώνουν ότι η αγκαλιά και το άγγιγμα είναι καταλυτικοί παράγοντες για τη συνολική καλή μας υγεία. Αυτό που συνέβη την περίοδο του κορωνοϊού, και πολλοί φοβούνται τη μακρόχρονη διάρκειά του, έχει όνομα και ονομάζεται «πείνα του δέρματος».

«Δεν μπορώ να κάνω τη δουλειά μου χωρίς να αγγίξω κάποιον. Είναι μέρος του επαγγέλματός μου», δηλώνει στο BBC η Τζο Αντενούγκα, μακιγιέρ με έδρα το Λονδίνο. Από τα τέλη Μαρτίου, οπότε και επιβλήθηκε lockdown στη Βρετανία, οι επαγγελματίες της ομορφιάς έπρεπε να σταματήσουν να εργάζονται, και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει σχέδιο επαναφοράς τους. «Μου αρέσει να μιλάω με τους πελάτες. Και το να είμαι κοντά τους είναι πολύ σημαντικό», συνεχίζει η ίδια εξηγώντας ότι η απώλεια εισοδήματος δεν ήταν ο μοναδικός λόγος της ψυχολογικής της κατάπτωσης. Για την ίδια, εξίσου σημαντική είναι και η έλλειψη επαφής.

Όπως εξηγεί ο Κόρι Φλόιντ, καθηγητής Επικοινωνίας στο Πανεπιστήμιο της Αριζόνα και ειδικός στην Στέρηση Αγάπης, αισθανόμαστε την «πείνα του δέρματος» όταν δεν λαμβάνουμε την ανθρώπινη επαφή που επιθυμούμε, η οποία, μάλιστα, και έχει σήματα παρόμοια με αυτά της κανονικής πείνας. «Οι άνθρωποι χάνουν την επαφή συχνά, χωρίς να το συνειδητοποιούν», λέει ο Φλόιντ. «Και αισθάνονται περίεργα,  επειδή για παράδειγμα δεν είχαν αγκαλιαστεί τρεις εβδομάδες, δεν έχουν αγγίξει τα εγγόνια τους ή δεν βρίσκονται κοντά στους γονείς ή τους συντρόφους τους». Σαφώς ορισμένα άτομα έχουν μεγαλύτερες ανάγκες από άλλα, γι’ αυτό και λέμε ότι το άγγιγμα που επιθυμούμε είναι προσωπικό, συμπληρώνει ο ίδιος, τονίζοντας, ωστόσο, ότι ελάχιστοι άνθρωποι δε θα το χρειαστούν ποτέ στη ζωή τους.

Αυτό, ακριβώς, είναι που στερήθηκαν πολλοί την περίοδο του κορωνοϊού, γι’ αυτό, άλλωστε, και δεν είναι τυχαία η αύξηση υιοθέτησης κατοικίδιων ζώων που παρατηρήθηκε σε παγκόσμιο επίπεδο, αυτό φοβούνται όλοι: μην τραβήξει χρονικά σε μάκρος.