Ο Βασίλης Κούκουρας γεννήθηκε στην Αθήνα στις 8 Μαΐου του 1961. Σπούδασε Υποκριτική στη Σχολή Μαίρης Βογιατζή-Τράγκα και έχει παίξει σε πολλά σίριαλ και θεατρικά. Δεν του αρέσει να βλέπει τον εαυτό του στα παλιά του σίριαλ στην τηλεόραση, γιατί θα αρχίσει να κριτικάρει το παίξιμό του και θα χαλάσει τη μαγεία που έχει πλάσει μέσα του.

Είναι άνθρωπος που δεν το βάζει κάτω, αφού έχει κάνει και το φορτηγατζή σε περιόδους δίχως ρόλους. Πιστεύει πως το ζητούμενο είναι στις δυσκολίες, που πάντα υπάρχουν, να αγωνίζεσαι, όπως και τώρα με την πανδημία, που πρέπει να είμαστε ενωμένοι και θα το ξεπεράσουμε όπως και τόσα άλλα. Τώρα παίζει στο θέατρο «Χυτήριο» το πολύ επιτυχημένο «Κι εγώ Σ΄ αγαπώ», κάθε Παρ. & Σάβ., 21.00. Έως 26/9.

«Κι εγώ Σ’ αγαπώ» το έργο που πρωταγωνιστείτε στο «Χυτήριο» και… θριαμβεύει, κ. Κούκουρα… Πείτε μας, αλήθεια, πώς και πότε άρχισε το ενδιαφέρον σας για την ηθοποιία;

«Όντως, θριαμβεύει και είμαι ευτυχής που το γνωρίζει ο κόσμος, γιατί περνάμε δύσκολα… Ναι, “Κι εγώ Σ’ αγαπώ” του πολυβραβευμένου Doug Lucie, σε εξαιρετική σκηνοθεσία του Γιάννη Αϊβάζη και μετάφραση – παραγωγή της Βάσιας Παναγοπούλου! Αποφάσισα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός πριν από χρόνια, όταν είδα μία παράσταση που με συγκλόνισε και είπα “αυτό θέλω να κάνω”. Μετά, όταν έγινα ηθοποιός, συνεργάστηκα με την Ξένια Καλογεροπούλου και εκεί συνειδητοποίησα ότι πραγματικά η απόφασή μου με δικαίωσε. Είναι σχολείο η κ. Ξένια Καλογεροπούλου. Τιμή μου που τη συνάντησα στην αρχή της πορείας μου, με έμαθε πολλά».

Η τεράστια προβολή και η αναγνωρισιμότητα από τα σίριαλ -ακόμη προβάλλεται το «Κωνσταντίνου & Ελένης»- σας άλλαξε το χαρακτήρα;

«Όχι, ευτυχώς. Βέβαια, σε αυτό έπαιξε ρόλο το ότι είχα συμμετάσχει πριν σε άλλα πολλά τηλεοπτικά και θεατρικά, οπότε όλο αυτό με βοήθησε στο να πατάω γερά στη γη, γιατί είχα πολύτιμα εφόδια από σπουδαίους δασκάλους. Κανείς μας δεν άλλαξε χαρακτήρα, ίδιοι είμαστε, απλά περνάνε τα χρόνια και οι συνθήκες μάς ωριμάζουν περισσότερο».

Η τηλεόραση πώς σας φαίνεται τώρα;

«Δεν είναι όπως τότε. Άλλες εποχές, άλλες συνθήκες. Υπάρχουν εμπνευσμένοι άνθρωποι που γράφουν δυνατά έργα και ταλαντούχοι συνάδελφοι, όμως έχει γίνει περισσότερο βιομηχανικό το πράγμα, όπως και στο θέατρο. Παλαιότερα δεν ήξερες τι να πρωτοδείς».

Έχετε ένα γιο 20 ετών. Οι σχέσεις σας;

«Προσπαθώ να είμαι όσο σωστότερος γίνεται, να τον αφήνω στην ελευθερία του και να του μαθαίνω να αγωνίζεται, γιατί μόνο με αγώνες επιβιώνεις».

Ποιες συμβουλές τού δίνετε;

«Δεν θα μπορούσα να του δώσω συμβουλές πέρα από το να είναι σωστός άνθρωπος, γιατί και εγώ ακόμα μαθαίνω. Αυτό είναι το ζητούμενο, να κάνουμε αξιοπρεπείς διαδρομές».

Το «Κι εγώ Σ’ αγαπώ» τι πραγματεύεται και έχει τόση απήχηση, που προβλέπω πως θα συνεχιστεί και το χειμώνα…

«Η αλήθεια είναι πως το συζητάμε με τη Βάσια Παναγοπούλου, γιατί πραγματικά πάει πολύ καλά, και υπάρχει η σκέψη να το συνεχίσουμε από Οκτώβριο και μετά, γιατί η προσέλευση του κόσμου είναι απίστευτη. Τηρουμένων πάντα των απαραίτητων μέτρων ασφάλειας και προφύλαξης όλων μας».

Το λέμε εύκολα το «σ’ αγαπώ», ειδικά στην εποχή μας και ιδιαίτερα οι νέοι;

«Δεν το λέμε, και όταν το λέμε, δεν το εννοούμε. Οι νέοι δικαιολογούνται περισσότερο, γιατί δεν έχουν τη γνώση, την εμπειρία. Αυτό πραγματεύεται η παράσταση, που είναι πιο καίρια από ποτέ. Είναι πολύ δυνατό το κείμενο του Doug Lucie, μιλάει για το Σ’ αγαπώ μας και το πού το “τοποθετούμε” μέσα μας. Εάν έχουμε κάνει σωστές επιλογές και το κατά πόσο μας καταστρέφουν τα ψέματα που λέμε στον ίδιο μας τον εαυτό».

Με ποιον απ’ όλους τους ρόλους που έχετε υποδυθεί, μοιάζετε;

«Με όλους, γιατί σε όλους έχω βάλει κομμάτι του εαυτού μου. Δεν μπορείς να διαλέξεις και να κάνεις συγκρίσεις, γιατί είναι σα να πρέπει να διαλέξεις ποιο κομμάτι του εαυτού σου προτιμάς περισσότερο. Δε γίνεται αυτό. Προτιμάς όλους, γιατί όλοι είσαι εσύ».

Το πολύ ωραίο παρουσιαστικό σας, σας βοήθησε στην καριέρα σας ή το ταλέντο σας ήταν αρκετό;

«Δεν ξέρω εάν με βοήθησε τελικά, γιατί για έναν ηθοποιό που του αρέσει να τσαλακώνεται δεν φτάνει ο ρόλος του ωραίου. Και εμένα μου αρέσει να τσαλακώνομαι. Μου έχει κρεμαστεί η ταμπέλα του ωραίου, εντάξει, ευχαριστώ πολύ, αλλά μπορώ να κάνω τόσα πολλά και διαφορετικά πράγματα. Ελάτε να με δείτε σε κάτι εντελώς διαφορετικό φέτος στο “Χυτήριο”, με το “Κι εγώ Σ’ αγαπώ”. Δεν προχωράς με το να μένεις στάσιμος στα ίδια και τα ίδια».

Ο Βασίλης τι εκτιμά, τι απεχθάνεται, τι θαυμάζει;

«Ο Βασίλης ακόμα μαθαίνει, θαυμάζει τους ταλαντούχους και δημιουργικούς ανθρώπους και εκτιμάει τις αλήθειες τους. Απεχθάνεται το ψέμα, και αυτό μαζί με τον Γιάννη Αϊβάζη, που ήθελα πολύ να συνεργαστούμε, γιατί είδα τη δουλειά του στο “Τζόρνταν” και είπα “ναι, θέλω να κάνουμε κάτι μαζί”…. Αυτοί είναι και ο λόγος που είμαι στο “Κι εγώ Σ’ αγαπώ”».

Ένα όνειρο που θέλετε να πραγματοποιήσετε;

«Ένα μεγάλο ταξίδι με τη μηχανή σε τόπους άγνωστους για εμένα».

Μετά το «Κι εγώ Σ αγαπώ»;

«Άγνωστο, λόγω ιού. Συζητάω διάφορα, που δε γνωρίζω αν θα υλοποιηθούν, αλλά είμαι πάντα αισιόδοξος. Προς το παρόν και μάλλον και προς το μέλλον, λόγω επιτυχίας, “Κι εγώ Σ’ αγαπώ”, στο Θέατρο Χυτήριο».