Ανάγκη άμεσης προστασίας των γυναικών εν κινδύνω

Οι δικηγόροι που ασχολούνται με τον χειρισμό των αντίστοιχων υποθέσεων, σχεδόν καθημερινά αντιμετωπίζουν στις δικαστικές αίθουσες, αλλά και κατά την προδικασία, αντίστοιχα αδικήματα που καταγγέλλονται

ενδοοικογενειακή βία

Η ενδοοικογενειακή βία ως κοινωνικό και ποινικό φαινόμενο που έχει λάβει ανησυχητικές διαστάσεις στην κοινωνία μας, χρήζει αντιμετωπίσεως, τόσο σε κοινωνικό – κρατικό επίπεδο στήριξης των προσώπων σε βάρος των οποίων διαπράττεται όσο και σε δικαστικό επίπεδο, της τιμώρησης των δραστών και αδρανοποίησης των ευκαιριών να επαναλάβουν τις προσβολές των εννόμων αγαθών της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των προσώπων που πλήττονται.

Οι δικηγόροι που ασχολούνται με τον χειρισμό των αντίστοιχων υποθέσεων, σχεδόν καθημερινά αντιμετωπίζουν στις δικαστικές αίθουσες, αλλά και κατά την προδικασία, αντίστοιχα αδικήματα που καταγγέλλονται.

Τα τελευταία χρόνια το νομικό οπλοστάσιο έχει εφοδιάσει τα θύματα με δυνατότητές που στο παρελθόν δεν υπήρχαν, αλλά και η Πολιτεία έχει τη δυνατότητα να παρέμβει δικαστικά τόσο τιμωρητικά προς το δράστη όσο και (κυρίως αυτό είναι που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον) αποτρεπτικά μελλοντικών προσβολών. Αυτό είναι αναγκαίο, αλλά δεν αρκεί. Η Πολιτεία θα πρέπει να διαθέσει τους αναγκαίους πόρους (έμψυχο δυναμικό και υποδομές) σε επίπεδο κοινωνικής αρωγής, για την κοινωνική και ψυχολογική στήριξη, αλλά και προστασία των θυμάτων, έμπρακτα. Τα περιστατικά δείχνουν αυξανόμενα τον τελευταίο καιρό.

Σε παλαιότερες εποχές οι κοινωνικές συνθήκες και ο φόβος του κοινωνικού στιγματισμού δημιουργούσαν δισταγμούς στα θύματα να προβούν στις δέουσες δικαστικές ενέργειες. Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν επί τα βελτίω, για τα θύματα ως προς την ευχέρειά τους να καταγγείλουν τα περιστατικά, όσο και να ζητούν τη ένδικη προστασία τους, και έχει ξεπεραστεί, εν πολλοίς, ο δισταγμός του θύματος στην καταγγελία. Η ανάγκη της έγκαιρης – άμεσης προστασίας των κινδυνευόντων προσώπων είναι αυτό που πρέπει να διασφαλίζεται από τα Όργανα της Πολιτείας στο πεδίο της καθημερινότητας.

Τα πρόσωπα των εισαγγελικών και δικαστικών Αρχών, αποφεύγοντας μεν μία άκριτη αποδοχή κάθε καταγγελίας (αφού κρίνουν ότι μία καταγγελία δεν υποβάλλεται μόνο και μόνο για να εργαλειοποιηθεί στα πλαίσια μίας δίκης οικογενειακών διαφορών επιμέλειας επικοινωνίας διατροφής), θα πρέπει να ενεργούν άμεσα και αποτελεσματικά για να σωθούν η ζωή και η σωματική ακεραιότητα των κινδυνευόντων προσώπων και θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας.

Καταλήγοντας: θα πρέπει να υπάρχει άμεση, να μην πω αστραπιαία, αντίδραση της Πολιτείας διά των διωκτικών και δικαστικών Οργάνων της στην προστασία των πραγματικών ευάλωτων προσώπων-θυμάτων ή κινδυνευόντων στα πλαίσια αδικημάτων ενδοοικογενειακής βίας, και αποτελεσματική αδρανοποίηση διά της ποινικής καταστολής των δραστών, με σεβασμό όμως των δικαιωμάτων του κατηγορούμενου, ώστε κάθε ξεχωριστή περίπτωση να κρίνεται έγκαιρα και ουσιαστικά, αλλά και κάθε καταγγελία να μην θεωρείται από μόνη της ως τεκμήριο ενοχής του καταγγελλόμενου, μόνο εκ της υπάρξεως της καταγγελίας. Και όλα αυτά, για να είναι ουσιαστική και αποτελεσματική η λειτουργία των εισαγγελέων, δικαστών και λοιπών διωκτικών Αρχών και όχι απλώς διεκπεραιωτική, προς προστασία των θυμάτων και όσων κινδυνεύουν στα πλαίσια της ενδοοικογενειακής βίας.

Ίσως σας ενδιαφέρουν