Αποκάλυψη Κάτρη!

Σε αυτή τη στήλη υποστηρίζαμε, μετά το πρώτο ματς κόντρα στη Βικτόρια Πλζεν, πως ο Παναθηναϊκός παρουσίασε εικόνα που επιτρέπει αισιοδοξία, καθώς η αγωνιστική συμπεριφορά των παικτών αποκάλυψε ότι κάτι συμβαίνει τελικά στην απόπειρα ανασύνταξης του ρόστερ.

Επιβεβαιώθηκε ξανά! Η δυάδα των αναμετρήσεων με τους Τσέχους ολοκληρώθηκε με πρόκριση για τους «πράσινους» στα πέναλτι, σε μία διαδικασία στην οποία τα τελευταία χρόνια, ως σύνολο, έχουν δείξει ότι δεν αποτελεί για εκείνους «τζόγο». Ισχυροποιούνται ψυχολογικά όταν καταλήγουν στις εκτελέσεις πέναλτι, καθώς έχουν μετρήσει πέντε προκρίσεις σε έξι φορές (!), εντός και εκτός συνόρων.

Η ατομική κριτική ωστόσο, σε έναν Παναθηναϊκό φέτος οι μονάδες του οποίου έχουν απογοητεύσει πολλές φορές, έχει, τώρα, πάλι αξία. Με αφορμή τον πρώτο αγώνα είχαμε αποθεώσει τον Τεττέη, που ανεβάζει την τιμή της αξίας του σε μηδενικό χρόνο. Μετά τη ρεβάνς στην έδρα της Πλζεν δεν υπάρχει λόγος να προσποιηθούμε ότι ανακαλύπτουμε και νέα ποιοτικά στοιχεία για τον Έλληνα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε, βέβαια, πως ήταν μόλις το δεύτερο ευρωπαϊκό παιχνίδι στην καριέρα του, έχοντας σκοράρει τρία γκολ! Μία ακόμη διαπίστωση έχει να κάνει με την εξαιρετική συνεργασία με τον Ταμπόρδα στη φάση του γκολ. Μιλώντας για τον Αργεντινό, κανείς δεν έβγαζε τέτοιες ασίστ πριν καθιερωθεί. Θα έλεγε κανείς ότι αποτελεί την καλύτερη «μεταγραφή».

Η ομάδα πάντως έχει τέτοια (μεταγραφή), με χαρακτήρα επιστροφής. Το Γιώργο Κάτρη από το Λεβαδειακό, ο οποίος πρόσθεσε σημαντικό ελληνικό σημείο αναφοράς στο ρόστερ. Πρόκειται για αμυντικό ο οποίος όχι απλά δεν μοιάζει να περιμένει τη σειρά του, αλλά παρουσιάζεται έτοιμος να καθιερωθεί. Αρκεί η δημόσια τοποθέτηση του πετυχημένου Έλληνα προπονητή Νίκου Παπαδόπουλου, σύμφωνα με την οποία ο Κάτρης μπορεί να γίνει αναντικατάστατος στον Παναθηναϊκό και, όχι πολύ αργότερα, στην εθνική μας ομάδα. Στον επαναληπτικό στην Τσεχία έκανε επεμβάσεις χαμηλά στην μπάλα οι οποίες έμοιαζαν με κινήσεις αμυντικού με μεγάλη εμπειρία. Τον έχει ανάγκη, καταρχάς σε αυτό το σημείο της σεζόν, όπου η ομάδα καλείται να σταθεί στα πόδια της. Κλείνω με τον Ρενάτο, που έκανε το καλύτερο παιχνίδι του στον Παναθηναϊκό. Η δική του ποιότητα, βέβαια, ήταν γνωστή πριν αποκτηθεί.