Διαιτητική αρρώστια…
Όταν παρακολουθεί κανείς αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται να είναι ιδιοφυΐα ώστε να καταλάβει το βαθμό της αρρώστιας που αυτό υφίσταται σχετικά με τη διαιτησία
Όταν παρακολουθεί κανείς αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν χρειάζεται να είναι ιδιοφυΐα ώστε να καταλάβει το βαθμό της αρρώστιας που αυτό υφίσταται σχετικά με τη διαιτησία.
Το χειρότερο, μάλιστα, είναι πως έχουμε αποδεχθεί ως κανονική αυτή τη συνθήκη στην ποδοσφαιρική μας «γειτονιά». Κι αφού τη θεωρούμε δεδομένη, τη μεταφέρουμε μάλιστα και σε… άλλα λημέρια. Στο κορυφαίο του Champions League.
Ενώ, λοιπόν, ολόκληρη η Ευρώπη συζητάει με θαυμασμό για τον εκπληκτικό ημιτελικό της Παρί Σεν Ζερμέν με την Μπάγερν, ο οποίος απέφερε εννέα γκολ, στην Ελλάδα αναλύουμε για ολόκληρα εικοσιτετράωρα μετά το ματς τις αποφάσεις της διαιτησίας. Προφανώς έχουν κι αυτές τη σημασία τους, και λογικά οδήγησαν κάποιους από τους πρωταγωνιστές σε σχετικές δηλώσεις.
Όμως, κανείς δεν ερμήνευσε το αποτέλεσμα βασιζόμενος στα όποια λάθη, εάν ήταν τέτοια, της διαιτησίας. Άπαντες στάθηκαν στο υπερ-θέαμα και την ποιοτική ποδοσφαιρική παράσταση. Εκτός από εμάς…
Για τους διαιτητο-λάγνους υπήρξε, βέβαια, και συνέχεια την αμέσως επόμενη μέρα, καθώς στο δεύτερο ημιτελικό στη Μαδρίτη, δόθηκαν τρία πέναλτι και εκτελέστηκαν τελικά τα δύο. Κακός χαμός και για αυτές τις αποφάσεις, στις δικές μας συζητήσεις. Ο.Κ., ο Μικέλ Αρτέτα δήλωσε ότι κακώς το VAR οδήγησε το διαιτητή να ανακαλέσει το δεύτερο πέναλτι υπέρ της ομάδας του, όμως ούτε ο προπονητής της Άρσεναλ ούτε κανείς ακόμη από τους Λονδρέζους υπάρχει περίπτωση να αφιερώσει έστω ένα επιπλέον λεπτό σε αυτό το διαιτητικό ενδεχόμενο λάθος στη διάρκεια της προετοιμασίας εν όψει του επαναληπτικού στην Αγγλία.
Εμείς, βέβαια, κάτι τέτοια τα κάνουμε σημαία! Διότι έχουμε το σύνδρομο της καταδίωξης, ως λαός συνολικά. Κάπως έτσι αυτό μεταφέρεται και στον αθλητισμό, πολύ περισσότερο στους διεθνείς αγώνες.
Οι Ευρωπαίοι όταν χάνουν, λένε: «Χάσαμε γιατί κάτι δεν κάναμε σωστά», ακόμη κι αν η διαιτησία έπαιξε ρόλο. Εμείς, από την άλλη, ακόμη και όταν χάνουμε δίκαια, αναζητούμε τις αφορμές προκειμένου να μετατοπίσουμε την ευθύνη της ήττας. Διότι «εμάς», μας έχουνε μάθει από το δημοτικό ότι «είμαστε οι καλύτεροι», στον πολιτισμό, τον αθλητισμό, παντού.
Απλά οι Ευρωπαίοι μάς αφήνουν να ζούμε με αυτό, άρα και με τις φωνές για τη διαιτησία, και στο τέλος μάς κερδίζουν…
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
