Φιλοσοφία Ομπράντοβιτς  

Πρόκειται για έκφραση-κλισέ που επαναλαμβάνεται διαρκώς, και φυσικά δεν αντέχεται! Κάθε φορά που μία ομάδα αλλάζει προπονητή αποδίδεται στον επόμενο το «ξεκίνημα εποχής του…». Όποιος κι αν είναι, όπως κι αν λέγεται. Η επιστροφή του Ζέλικο Ομπράντοβιτς στον Παναθηναϊκό δεν… γλίτωσε από αυτή τη συνήθεια. Απλά μπήκε μπροστά από το «εποχή», το «νέα».

Χωρίς να έχω διάθεση διαφωνίας, θα μου επιτρέψετε να ισχυριστώ πως η νέα θητεία του Ζέλικο στον «πράσινο» πάγκο δεν συνιστά κανενός είδους νεοτερισμό. Πρόκειται, απλά, για έναν προπονητή διαφορετικής φιλοσοφίας.

Στην πραγματικότητα η νέα εποχή έχει ξεκινήσει από τη στιγμή που ίδιος ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έκανε restart, αλλάζοντας τα πάντα! Η ομάδα βρέθηκε εκ νέου σε σημείο εκκίνησης, και τα αποτελέσματα αυτής της αλλαγής είναι ξεκάθαρα. Εκείνοι που υπηρετούν τη νέα υψηλή στόχευση είναι ρολίστες πολυτελείας στους οποίους ο ιδιοκτήτης προσφέρει το σημαντικό στοιχείο της εμπιστοσύνης. Το έκανε με τον Αταμάν, και δικαιώθηκε. Το ξεκινάει με τον Ομπράντοβιτς, και είναι διατεθειμένος να περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί το νέο σχέδιο.

Τι είδαμε, λοιπόν, στην πρεμιέρα της Ευρωλίγκας, κόντρα στην Παρί; Έναν Παναθηναϊκό με διαφορετική φιλοσοφία. Με αποφασιστικότητα στην άμυνα, καθώς υπήρξαν στιγμές που κυνηγούσαν παίκτη της αντίπαλης ομάδας τρεις «πράσινοι!». Η στατιστική καταγραφή με τις 8 τάπες λέει πολλά. Είχε να συμβεί χρόνια… Ο ίδιος ο Ομπράντοβιτς έδειξε και πάλι πόσο παρεμβατικός μπορεί να είναι, με αποκορύφωμα το τάιμ άουτ λίγα δευτερόλεπτα πριν το τέλος. Ο Λεσόρ είναι μεταμορφωμένος και ο Μαντζούκας δείχνει έτοιμος να γράψει εντυπωσιακή πορεία. Δεν είναι, άλλωστε, κάτι καινούργιο για τον Ομπράντοβιτς, να βγάζει από τα δικά του χέρια ταλέντα που χτίζουν καριέρες.

Το +19 είναι η μεγαλύτερη διαφορά που έχουν πετύχει οι «πράσινοι» σε εναρκτήριο ματς της Ευρωλίγκας από το 2011, με τον Ομπράντοβιτς να κάθεται και τότε στον πάγκο. Κι όλα αυτά τώρα με 10 παίκτες που σκόραραν όλοι, ενώ κανείς δεν έπαιξε περισσότερα από 23 λεπτά. O Ομπράντοβιτς θέλει να βλέπει το «εγώ» να μπαίνει κάτω από το «εμείς» και αντιμετωπίζει άπαντες το ίδιο. Όσο κάποιος εκτελεί το πλάνο, παίζοντας πρώτα για το σύνολο, θα έχει ρόλο και χρόνο.