Κατασκευή εχθρών…
Γιατί οι ελληνικές ομάδες αναζητούν «εχθρούς» αντί για τις δικές τους ευθύνες; Μια διεισδυτική ματιά στην ψυχολογία του πρωταθλητισμού και το κλίμα στον Παναθηναϊκό του Μπενίτεθ
Στις ΗΠΑ, εκτός από το πρακτικό μέρος των άμεσων επεμβάσεων της αστυνομίας, το FBI διαθέτει τον κρίσιμο τομέα μίας ομάδας η οποία αναλύει τις συμπεριφορές των υποψήφιων εγκληματιών, προκειμένου να καταλήξει στις σύλληψη των σωστών ανθρώπων.
Τι σχέση μπορεί να έχει αυτό με ένα αθλητικό άρθρο;
Μεγάλη! Πολύ απλά, διότι η απόδοση των πρωταγωνιστών στα σπορ είναι απολύτως συνυφασμένη με την ψυχολογία τους. Παραδείγματα αμέτρητα, ακόμη και στο υψηλότερο επίπεδο του απόλυτου επαγγελματισμού.
Πάμε λοιπόν και στα του ελληνικού ποδοσφαιρικού πρωταθλήματος.
Όποιος παρακολουθεί τις συμπεριφορές των διεκδικητών του τίτλου μπορεί να καταλήξει σε απαντήσεις οι οποίες εξηγούν τα καλά όπως και τα αρνητικά αποτελέσματά τους.
Ειδικά στην Ελλάδα ο χαμένος πριν αναζητήσει τις δικές του ευθύνες βρίσκει αμέτρητες αφορμές προκειμένου να καλύψει το προσωπικό του φταίξιμο. Λίγο ή πολύ, το κάνουν όλοι, όχι όμως στον ίδιο βαθμό.
Στον Παναθηναϊκό, για παράδειγμα, μετά από μία ακόμη αποτυχημένη σεζόν, ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα που θα προκύψουν στα playoffs, ήδη δημιουργείται κλίμα για υποτιθέμενο πόλεμο εις βάρος της ομάδας!
Θεωρούν, δηλαδή, κάποιοι στο «πράσινο» στρατόπεδο ότι οι άνθρωποι του Ολυμπιακού, της ΑΕΚ και του ΠΑΟΚ προκαλούν σχέδια υπονόμευσης για τον Ράφα Μπενίτεθ και τους παίκτες του από τώρα, ώστε να μην ανακάμψει η ομάδα την επόμενη σεζόν.
Που σημαίνει ότι πιστεύουν πως αντί οι δύο «δικέφαλοι» και οι «ερυθρόλευκοι» να αναζητούν τους τρόπους προκειμένου να προλάβει κάποιος από τους τρεις να κόψει πρώτος το νήμα φέτος στις έξι αγωνιστικές που βρίσκονται μπροστά, σπαταλούν το χρόνο τους ώστε να μην δυναμώσει κάποτε ο Παναθηναϊκός, στο πιο μακρινό μέλλον.
Τίποτα, τελικά, δεν είναι τυχαίο…
Η ιστορία λέει πως φωνάζει περισσότερο εκείνος που γνωρίζει πως δεν θα καταφέρει να πετύχει κάποιο σοβαρό στόχο.
Οι ομάδες που έχουν την ανταγωνιστική υπόσταση δεν αισθάνονται την ανάγκη να διαμαρτύρονται συνέχεια, αν και στη δική μας Λίγκα βέβαια, κάποιες φορές συμβαίνει ακόμη και αυτό.
Η εξήγηση όμως, έχει να κάνει με την κεκτημένη ταχύτητα και την… ελληνική παραδοσιακή ποδοσφαιρική συμπεριφορά.
Γιατί, απλά, δεν βρίσκεται αυτός που πρέπει τη σωστή στιγμή να πει: «Παιδιά, μη φωνάζουμε άλλο, έχουμε κερδίσει…».
