Νέο κόμμα, γνωστή πολιτική διαδρομή
Η εκ νέου παρουσία του Αλέξη Τσίπρα προκαλεί έντονες συζητήσεις και διχάζει την κοινή γνώμη, διότι οι μνήμες από το παρελθόν, αναγκαστικά επιστρέφουν
Η πολιτική ζωή της χώρας μας χαρακτηρίζεται διαχρονικά από ανακατατάξεις, διασπάσεις και δημιουργία νέων κομμάτων.
Ιδιαίτερα σε περιόδους όπου οι πολίτες εμφανίζονται απογοητευμένοι από τα υπάρχοντα κόμματα, η εμφάνιση νέων πολιτικών σχηματισμών παρουσιάζεται ως μία προσπάθεια ανανέωσης του πολιτικού συστήματος, όπως και έκφρασης διαμαρτυρίας των κοινωνικών ομάδων που θεωρούν ότι δεν εκπροσωπούνται επαρκώς. Το τελευταίο χρονικό διάστημα, οι συζητήσεις γύρω από την ίδρυση νέων κομματικών σχηματισμών έχουν ενταθεί.
Ανάμεσα στα πρόσωπα αυτά είναι και ο πρώην πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος παρά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, μετά την εκλογική του ήττα, εξακολουθεί να αποτελεί μία αναγνωρίσιμη παρουσία στην ελληνική πολιτική σκηνή. Η εκ νέου παρουσία του προκαλεί έντονες συζητήσεις και διχάζει την κοινή γνώμη, διότι οι μνήμες από το παρελθόν, αναγκαστικά επιστρέφουν. Οι υποστηρικτές του νέου κόμματος θεωρούν ότι η Κεντροαριστερά βρίσκεται σε κατάσταση πολυδιάσπασης και αδυνατεί να διαμορφώσει μία ισχυρή εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης. Για το λόγο αυτό, το νέο κόμμα του πρώην πρωθυπουργού, ο οποίος διαθέτει την πολιτική αναγνωρισιμότητα, θα μπορούσε πιθανώς να συμβάλει στην ανασυγκρότηση του συγκεκριμένου χώρου. Πολλοί πολίτες όμως, βλέπουν με σκεπτικισμό το ενδεχόμενο αυτό, διότι ο κ. Τσίπρας είχε ήδη την ευκαιρία να κυβερνήσει τη χώρα και να εφαρμόσει τις πολιτικές του την περίοδο που εκλέχτηκε πρωθυπουργός της χώρας, όμως τελικά, τα όσα είχε εξαγγείλει προεκλογικά, δεν ήταν εφικτό να τύχουν υλοποίησης. Αξέχαστες θα μείνουν στον ελληνικό λαό οι ατέλειωτες ουρές στα ATM, όπου ουσιαστικά ο κάθε Έλληνας φορολογούμενος πολίτης ήταν «ζητιάνος» στις οικονομίες του και τα εισοδήματά του.
Επομένως, σήμερα η ίδρυση ενός νέου πολιτικού κόμματος από το ίδιο πρόσωπο δεν συνιστά πολιτική ανανέωση και δεν παρέχει εμπιστοσύνη στον Έλληνα ψηφοφόρο, απλώς αποτελεί την επανεμφάνιση ενός πολιτικού σχεδίου που έχει δοκιμαστεί χωρίς επιτυχία. Το βασικό ερώτημα που τίθεται, πλέον, είναι εάν η ελληνική κοινωνία αναζητά νέα πρόσωπα ή ιδέες και επιθυμεί να πειραματίζεται με οποιοδήποτε κόστος, ή έχει κατανοήσει πλήρως ότι η δημιουργία ενός κόμματος θα πρέπει να έχει συγκεκριμένο και σαφές πρόγραμμα, με αξιόπιστες και εφαρμόσιμες προτάσεις και όχι θεωρητικές ιδέες και ευχολόγια.
Οι πολίτες θα πρέπει να απαιτούν απαντήσεις υλοποιήσιμες στα προβλήματα της καθημερινότητάς τους, τα οποία για να επιλυθούν, θα πρέπει κάποιος να τα γνωρίζει. Η ακρίβεια, η στέγαση, η υγεία, η παιδεία και η ανάπτυξη της Οικονομίας λύνονται μόνο όταν κάποιος αφουγκραστεί το πρόβλημα, και στη συνέχεια γίνουν προτάσεις από ειδικούς συμβούλους, οι οποίοι θα είναι επιστημονικώς καταρτισμένοι στα συγκεκριμένα αντικείμενα. Η συνεχής ίδρυση κομμάτων ενδέχεται να οδηγήσει σε περαιτέρω κατακερματισμό του πολιτικού σκηνικού και της σταθερότητας της χώρας. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να ενισχύεται ο εμπλουτισμός των κομμάτων με νέα πρόσωπα, ώστε να υπάρχει ανανέωση σε συνδυασμό με την πολιτική εμπειρία, για να αποφεύγονται τα πειράματα και η πολιτική αστάθεια της χώρας.
Οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν ότι με την ψήφο τους καθορίζουν την τύχη τόσο τη δική τους όσο και της χώρας τους, και για το λόγο αυτό, η παρουσία τους στην κάλπη κρίνεται απαραίτητη και η επιλογή του κόμματος που επιθυμούν την επόμενη μέρα να τους εκπροσωπεί, θα πρέπει να είναι απολύτως συνετή και ώριμη. Η αποχή ή η απάθεια στα πολιτικά δρώμενα δεν είναι επ’ ουδενί η λύση. Λύση είναι η συμμετοχή τους στα κοινά και η ισχυρή τους παρουσία, όπως αυτή καθορίζεται από το ισχύον σύνταγμα της Ελλάδος. Η δημοκρατία δίνει μεν τη δυνατότητα πολιτικής επανεκκίνησης, όμως η τελική απόφαση είναι δική μας, και για το λόγο αυτόν θα πρέπει να αξιολογούμε κατά πόσο οι υποσχέσεις θα παραμείνουν υποσχέσεις ή θα αποτελέσουν ένα ρεαλιστικό σχέδιο που θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες μας και θα οδηγήσει στην εθνική, οικονομική και κοινωνική σταθερότητα της χώρας μας. Επομένως, το ζητούμενο είναι όχι άλλα ευχολόγια και πειράματα εις βάρος μας, αλλά εργασία, ρεαλιστικές και υλοποιήσιμες ιδέες, με ταυτόχρονη χάραξη συνετής στρατηγικής για την καθημερινότητά μας και για τη χώρα μας.
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
