Ο Βασιλεύς και ο πρόεδρος – Η βασιλική επίσκεψη στις ΗΠΑ
Σε μια κοινή συνεδρίαση των δύο σωμάτων του Κογκρέσου, ο Κάρολος εκφώνησε μια εξαιρετικά δομημένη ομιλία με σκοπό την ενίσχυση των σχέσεων της χώρας του με τις ΗΠΑ
«Τὸν ἄρχοντα τριῶν δεῖ μεμνῆσθαι. Πρῶτον ὅτι ἀνθρώπων ἄρχει, δεύτερον ὅτι κατὰ νόμους ἄρχει, τρίτον ὅτι οὐκ ἀεὶ ἄρχει». Ἀγάθων (450-400 π.Χ.), ἀρχαῖος Ἕλληνας τραγικός.
Από τις 26 έως τις 30 Απριλίου 2026, ο Βασιλεύς Κάρολος Γ΄ (1948) και η Βασίλισσα Καμίλα (1947) του Ηνωμένου Βασιλείου πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στις ΗΠΑ, με την ευκαιρία συμπληρώσεως 250 χρόνων από την διακήρυξη της ανεξαρτησίας τους.
Ο Κάρολος ανήλθε στον θρόνο την 8η Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 72 ετών, διαδεχόμενος τη μητέρα του Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄, η οποία βασίλευσε επί 71 σχεδόν χρόνια. Ο Κάρολος έχει παρόμοια διαδρομή με τον προ προπάππου του Βασιλέα Εδουάρδου Ζ΄(1841- 1910), ο οποίος ανήλθε στο θρόνο σε ηλικία 60 ετών διαδεχόμενος τη μητέρα του Βασίλισσα Βικτώρια (1819-1901), η οποία κυβέρνησε επί 63 χρόνια. Η δημοφιλία της Μοναρχίας στη Μεγάλη Βρετανία διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, καθώς το 64% των πολιτών τάσσεται υπέρ, ενώ το 24% προτιμά ο αρχηγός του κράτους να αναδεικνύεται κατόπιν εκλογών. Εις τα καθ’ ημάς, στο δημοψήφισμα για τη μορφή του πολιτεύματος της 8ης Δεκεμβρίου 1974 (4 μήνες μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας), μόνο το 31% ψήφισε υπέρ της Βασιλευομένης Δημοκρατίας.
Ο Κάρολος ανήλθε στον θρόνο διότι ήταν ο πρωτότοκος υιός της βασιλικής οικογένειας. Ο Τραμπ ανέλαβε τα καθήκοντα του προέδρου των ΗΠΑ γιατί έτσι αποφάσισαν 77 εκατομμύρια Αμερικανοί ψηφοφόροι, υπερισχύοντας των 75,5 εκατ. που ψήφισαν την Καμάλα Χαρις (1964). Εάν ο Τραμπ αποδειχθεί καλός πρόεδρος, αυτό θα σημαίνει ότι το εκλογικό σώμα έπραξε ορθά, εάν όχι τότε, επέλεξε εσφαλμένα. Οι πολίτες ψηφίζουν βάσει των δικών τους κριτηρίων και διαμορφώνουν προσωπική άποψη για τα συμβαίνοντα στο κόσμο. Οφείλουν όμως να κατέχουν τις γνώσεις που απαιτούνται, ώστε να μπορούν να εξακριβώσουν ότι αυτά που υπόσχονται οι υποψήφιοι είναι υλοποιήσιμα.
Μια ξεχωριστή ομιλία
Την 28η Απριλίου 2026 (Τρίτη) στην Ουάσιγκτον, σε μία κοινή συνεδρίαση των δύο σωμάτων του Κογκρέσου (της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας), στο Καπιτώλιο, ο Κάρολος εκφώνησε μια εξαιρετικά δομημένη ομιλία με σκοπό την ενίσχυση των σχέσεων της χώρας του με τις ΗΠΑ. Ο Κάρολος είναι ο δεύτερος Βρετανός μονάρχης που απευθύνθηκε στο Κογκρέσο, μετά την Ελισάβετ, η οποία ομίλησε το 1991, όταν πρόεδρος ήταν ο Τζωρτζ Μπους ο πρεσβύτερος (1924-2018).
Ο Κάρολος απευθύνθηκε όχι μόνο προς το ακροατήριο της αίθουσας, αλλά προς ολόκληρο τον λαό των ΗΠΑ. Η εκφορά του λόγου του με την άψογη προφορά του υπήρξε μοναδική. Χωρίς ίχνος κολακείας, στάθηκε στο ύψος του χωρίς υπεροψία. Επιστράτευσε την ιστορία της πατρίδος του για να υπενθυμίσει ότι οι αυτοκρατορίες παρακμάζουν και ότι η παραμονή στο θρόνο έχει ημερομηνία λήξεως.
Η αναφορά του ότι τα 250 χρόνια από την ανεξαρτησία των ΗΠΑ είναι μόλις «προχθές», σε σχέση με την ιστορία του Ηνωμένου Βασιλείου, δεν μπορεί να εκτιμηθεί πόσο άγγιξε όλους όσους το άκουσαν. Η κατανόηση της διαχρονικής πορείας ενός έθνους προϋποθέτει τόσο μόρφωση, όσο και γνώση.
Μνημόνευσε την Μάγκνα Χάρτα, με την οποία το 1215, οι Βρετανοί νομοθέτησαν ότι κανένας δεν είναι υπεράνω του νόμου, προκειμένου να υπενθυμίσει ότι η άσκηση της εξουσίας δεν μπορεί να είναι ανεξέλεγκτη,
Ο Βασιλεύς Κάρολος κατόρθωσε να θίξει δύσκολα θέματα σε έναν «χαμογελαστό Τραμπ», τα οποία αφορούσαν το ΝΑΤΟ, τον πόλεμο στην Ουκρανία, την κλιματική αλλαγή και το βρετανικό πολεμικό ναυτικό.
Ο Κάρολος έλαβε το πρώτο παρατεταμένο χειροκρότημα διάρκειας άνω των δύο λεπτών, πριν καν ξεκινήσει να ομιλεί και διακόπηκε από 12 συνολικά όρθιες επευφημίες. Οι αντιδράσεις των μελών του Κογκρέσου ήσαν εξαιρετικά θερμές, με πολλούς να κάνουν λόγο για μια ιστορική στιγμή ενότητας σε μια κατά τα άλλα πολωμένη πολιτική περίοδο.
Ο ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Λίντσεϊ Γκράχαμ [1955 (Lindsey Graham)], περιέγραψε την ομιλία ως μια «απαραίτητη ένεση ηθικού», σημειώνοντας ότι ο Βασιλιάς «τα κατάφερε περίφημα» συνδυάζοντας το χιούμορ με την ιστορική βαρύτητα.
Το επίσημο δείπνο
Την ίδια ημέρα κατά τη διάρκεια επίσημου δείπνου στον Λευκό Οίκο, ο Τραμπ επανήλθε σε προηγούμενη δήλωσή του, ότι χωρίς τη βοήθεια των ΗΠΑ κατά το Β΄ ΠΠ, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι θα μιλούσαν Γερμανικά. Ο Κάρολος με βρετανικό φλέγμα του απάντησε: «Αν δεν ήμασταν εμείς (οι Βρετανοί), εσείς θα μιλούσατε Γαλλικά», αναφερόμενος στη νίκη της Μεγάλης Βρετανίας επί της Γαλλίας κατά τον Επταετή Πόλεμο (1756–1763), που διεξήχθη για τον έλεγχο της Βόρειας Αμερικής, πριν την έκρηξη της Αμερικανικής Επαναστάσεως το 1775.
Ο Κάρολος πρόσφερε στον Τραμπ μια χάλκινη καμπάνα από το βρετανικό υποβρύχιο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου HMS (Her Majesty Ship) Trump. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξήρε τον «αδιατάρακτο δεσμό» μεταξύ των δύο εθνών, προσαγορεύοντας τον Βασιλιά Κάρολο «φανταστικό άνθρωπο».
Διαπιστώσεις – συμπεράσματα
Τα συμφέροντα των κρατών είναι πολύ ισχυρότερα από τα αισθήματα των λαών. Η Μεγάλη Βρετανία συμπεριφερόταν με αυτόν τον τρόπο, αλλά το έπραττε με φινέτσα. Στην κυριολεξία «έσφαζε με το βαμβάκι».
Ο Κάρολος ανέλαβε μια δύσκολη αποστολή διασώσεως της βρετανικής διπλωματίας.
Ο Τραμπ είναι ένας πανίσχυρος ηγέτης, ενώ ο Κάρολος αποτελεί ένα πανίσχυρο σύμβολο. Οι άνθρωποι επιζητούν την ισχύ, αλλά πιστεύουν και στα σύμβολα. Σε κανέναν άλλον επισκέπτη του Λευκού Οίκου δεν αποδόθηκαν τιμές, όπως αυτές στο βρετανικό βασιλικό ζεύγος.
Στη ζωή υπάρχουν πράγματα που μπορείς να απαιτήσεις και άλλα που πρέπει να κερδίσεις. Ο Τραμπ με τη συμπεριφορά του κατά τη βασιλική επίσκεψη πρόβαλλε μια πτυχή του εαυτού του που δεν μας έχει συνηθίσει. Το έπραξε σκοπίμως ή αυθορμήτως; Το μέλλον θα το δείξει.
Ο Τραμπ δεν μετέβαλε τη γνώμη του για τον Βρετανό πρωθυπουργό Κιρ Στάρμερ (1962), αλλά επιβεβαίωσε την εκτίμηση του για τον αγγλικό λαό.
Δεν έγινε καμία αναφορά στα σεξουαλικά σκάνδαλα του χρηματιστή Τζέφρι Έπστιν (1953- 2019).
Η κατάργηση των δασμών στο σκωτσέζικο ουίσκι είναι σίγουρα ένα από τα θετικά της επισκέψεως για το ΗΒ.
Ο Κάρολος έδειξε πως να διαφωνείς χωρίς να γίνεσαι προσβλητικός ή υβριστικός, κάτι στο οποίο υπολείπεται αριθμός Ελλήνων πολιτικών.
Εν κατακλείδι ο Κάρολος «αντιμετώπισε με επιτυχία μια απαιτητική διπλωματική πρόκληση».
Προσθέστε το vradini.gr στις προτιμώμενες πηγές σας στη Google και δείτε περισσότερα άρθρα μας στις αναζητήσεις σας. Κάντε κλικ εδώ.
