Οι προϋποθέσεις βιωσιμότητας για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις 

Η φετινή ΔΕΘ οφείλει να αποτελέσει σημείο καμπής για μια οικονομία που κινείται με δύο ταχύτητες. Από την μια μεριά οι μακροοικονομικοί δείκτες που φαίνονται να ενισχύονται, ενώ από την άλλη μεριά ένα μεγάλο μέρος της μικρής επιχειρηματικότητας που ασφυκτιά.

Πίσω από τους δείκτες ανάπτυξης υπάρχει ο επαγγελματίας που πασχίζει να κρατήσει ανοιχτό το κατάστημά του, η βιοτεχνία που δεν καλύπτει τους λογαριασμούς της, η επιχείρηση της γειτονιάς με συρρικνωμένο τζίρο.  

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν ζητούν παρηγορητικά λόγια ούτε πρόσκαιρα επιδόματα. Ζητούν ένα συνεκτικό σχέδιο που θα απαντά στο αυξημένο κόστος λειτουργίας, στη χαμηλή κατανάλωση, στη συγκέντρωση της αγοράς και στον αποκλεισμό από τη χρηματοδότηση. Το ερώτημα που τίθεται ενόψει των εξαγγελιών του Πρωθυπουργού είναι απλό. Θα συμπεριληφθούν οι πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας ή θα παραμείνουν στο περιθώριο; 

Δεν προσδοκούμε ένα ακόμη πακέτο γενικών ανακοινώσεων με επικοινωνιακό χαρακτήρα. Προσδοκούμε παρεμβάσεις απέναντι στα πραγματικά προβλήματα. Στην ενέργεια, στα καύσιμα, στις πρώτες ύλες, στις ανατιμήσεις και στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Άλλωστε, τα ευρήματα του Ινστιτούτου της ΓΣΕΒΕΕ είναι αποκαλυπτικά, καθώς 4 στις 10 επιχειρήσεις (41,1%) δήλωσε μείωση της ζήτησης κατά το πρώτο μισό του έτους, επιβεβαιώνοντας τη συρρίκνωση της αγοραστικής κίνηση. Η συγκέντρωση της οικονομικής δραστηριότητας σε λίγους παίκτες δεν συνιστά ανάπτυξη. Αποδυναμώνει τον παραγωγικό ιστό, ερημώνει κλάδους και περιοχές, κλείνει καταστήματα σε γειτονιές και αφαιρεί επιλογές από τον καταναλωτή. 

Στο φορολογικό πεδίο, η ανάγκη είναι σαφής. Χρειάζεται εξορθολογισμός των έμμεσων φόρων, του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης, ώστε οι μειώσεις να φθάνουν στην τελική τιμή, να ανακουφίζουν τα νοικοκυριά και να στηρίζουν τη ζήτηση. Απαιτείται επίσης αύξηση του ορίου απαλλαγής των πολύ μικρών επιχειρήσεων από την υποχρέωση είσπραξης και απόδοσης ΦΠΑ, από τις 10.000 στις 30.000 ευρώ. Επιπλέον, κατάργηση της τεκμαρτής φορολόγησης των ατομικών επιχειρήσεων και μείωση της προκαταβολής φόρου. Τα μέτρα αυτά, μεταξύ άλλων, αποτελούν όρους επιβίωσης για τις επιχειρήσεις ώστε να μπορέσουν να «ανασάνουν» να επενδύσουν, να αναπτυχθούν, να διατηρήσουν και να δημιουργήσουν ποιοτικές θέσεις εργασίας, συμβάλλοντας και στη συγκράτηση νέων ανθρώπων στη χώρα. 

Εξίσου κρίσιμο είναι το ζήτημα της χρηματοδότησης. Η συντριπτική πλειονότητα των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων παραμένει αποκλεισμένη από τις τράπεζες, ενώ το χρηματοπιστωτικό σύστημα αντλεί κέρδη από την πραγματική οικονομία χωρίς να αναλαμβάνει ανάλογο ρίσκο. Ζητούμε ένα μόνιμο χρηματοδοτικό μέτρο, αντίστοιχο με τις επιστρεπτέες προκαταβολές, αποκλειστικά για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, με απλοποιημένα κριτήρια. Ζητούμε ακόμη ακατάσχετο επιχειρηματικό λογαριασμό, ώστε να διασφαλίζεται η πληρωμή μισθών, προμηθευτών και ενοικίων. Χωρίς ρευστότητα, η μικρή επιχείρηση δεν αναπτύσσεται, εξαντλείται μήνα με τον μήνα, μέχρι να κλείσει σιωπηλά. Το πρόβλημα της ρευστότητας παραμένει ακανθώδες, καθώς σύμφωνα με τις έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ 1 στις 2 μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις έχουν ρευστά διαθέσιμα το πολύ για ένα μήνα.  

Το ιδιωτικό χρέος απαιτεί άμεση και γενναία λύση. Επί δεκαέξι χρόνια, εκατοντάδες χιλιάδες επιχειρήσεις βρέθηκαν αντιμέτωπες με διαδοχικές κρίσεις: μνημόνια, πανδημία, ενεργειακή και πληθωριστική έκρηξη, γεωπολιτική αβεβαιότητα. Οι οφειλές που δημιουργήθηκαν σε αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να αντιμετωπίζονται σαν να προέκυψαν σε μια κανονική περίοδο. Χρειαζόμαστε νέα, ρεαλιστική ρύθμιση 120 δόσεων για όλες τις οφειλές προς το Δημόσιο με όρους πραγματικής αποπληρωμής. Αναγκαία είναι και η κατάργηση των δημοτικών τελών επί των ακαθάριστων εσόδων, τα οποία επιβαρύνουν δυσανάλογα τη μικρή επιχείρηση. 

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ

Νεπάλ: Γυναίκα βρέθηκε ζωντανή 11 ημέρες μετά τη φονική πλημμύρα! (βίντεο)

ΕΠΟΜΕΝΟ

Τανάγρα: Στην επικοινωνία με τον πύργο ελέγχου ψάχνουν τα αίτια της τραγωδίας – Ο 37χρονος θα βάφτιζε την κόρη του σε λίγες μέρες

Η προστασία της πρώτης κατοικίας και της επαγγελματικής στέγης από πλειστηριασμούς πρέπει να παραμείνει στο επίκεντρο. Πίσω από κάθε αριθμό βρίσκεται μια οικογένεια. Η απώλεια του σπιτιού ή του καταστήματος δεν είναι μια τυπική μεταβολή ισολογισμού, αλλά βίαιη διακοπή μιας διαδρομής ζωής και εργασίας. Χρειάζεται ουσιαστική θωράκιση απέναντι στις εξώσεις και πλαφόν στις αυξήσεις των επαγγελματικών ενοικίων, πριν υπάρξει νέο κύμα εκτοπισμού επιχειρήσεων από γειτονιές και κέντρα πόλεων. Η έδρα μιας μικρής επιχείρησης είναι μέρος της ταυτότητας, της φήμης και της σχέσης εμπιστοσύνης με τους πελάτες της. 

Στο ενεργειακό, περιμένουμε συνέχιση και διεύρυνση των στοχευμένων επιδοτήσεων για πολύ μικρές και μικρές επιχειρήσεις. Το ενεργειακό κόστος επηρεάζει τον ισολογισμό, τις τιμές, τον πληθωρισμό και τελικά την οικονομία. Η συγκράτησή του είναι κοινωνική και αναπτυξιακή ανάγκη, ιδίως για βιοτεχνίες, ενεργοβόρους κλάδους, επιχειρήσεις φιλοξενίας και εστίασης, όπου οι λογαριασμοί συχνά ακυρώνουν τον κόπο μιας ολόκληρης σεζόν. Με βάση την τελευταία έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, το 73,3% των επιχειρήσεων πληρώνει ακριβότερα την ηλεκτρική ενέργεια σε σύγκριση με το 2025, με την μεσοσταθμική αύξηση να προσδιορίζονται στο 26,03%. Επιπλέον, και για την αντιμετώπιση του προβλήματος στην ρίζα του, απαιτείται η αλλαγή του στρεβλού τρόπου με τον οποίο διαμορφώνονται οι τιμές ενέργειας.  

Τέλος, ο ψηφιακός μετασχηματισμός δεν πρέπει να μετατραπεί σε νέα γραφειοκρατία. Χρειαζόμαστε πραγματική απλοποίηση που σημαίνει λιγότερες διαδικασίες  και χαμηλότερο κόστος συμμόρφωσης. Το κρυφό κόστος από πλατφόρμες, διασυνδέσεις και νέες υποχρεώσεις δεν μπορεί να μετακυλίεται στους μικρότερους κρίκους της αλυσίδας.  

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν ζητούν προνομιακή μεταχείριση. Ζητούν σταθερούς κανόνες, δίκαιη πρόσβαση στη χρηματοδότηση και πολιτικές που τις αναγνωρίζουν ως πυλώνα ανάπτυξης και απασχόλησης. Αυτές τις δεσμεύσεις περιμένουμε να ακούσουμε στη ΔΕΘ. 

Γιώργος Καββαθάς – Πρόεδρος ΓΣΕΒΕΕ