Οι ψυχές των πέντε γυναικών θα βρουν δικαίωση;
Όσο ανοίγει η έρευνα, τόσο αποκαλύπτονται στοιχεία που δείχνουν ότι δεν ήταν μία έκρηξη από λάθος ή από τυχαίο γεγονός
Η τραγωδία με τις πέντε νεκρές γυναίκες στην μπισκοτοβιομηχανία στα Τρίκαλα, είναι από την αρχή μία πολύ περίεργη υπόθεση. Και όσο ανοίγει η έρευνα, τόσο αποκαλύπτονται στοιχεία που δείχνουν ότι δεν ήταν μία έκρηξη από λάθος ή από τυχαίο γεγονός.
Όσο καλό όνομα είχε η μπισκοτοβιομηχανία στη Θεσσαλία, πριν από το τραγικό δυστύχημα, τόσο κακή φήμη αποκτά, πλέον, με τα όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Από το 2010 και μετά, οι υπεύθυνοι της εταιρίας είχαν καταφέρει να φτιάξουν ένα πολύ καλό όνομα στην κοινωνία της Θεσσαλίας. Είχαν βοηθήσει αρκετούς ανθρώπους που έχασαν το βιος τους και τις δουλειές τους στη μεγάλη καταστροφή από τον τυφώνα «Ντάνιελ».
Τους προσέλαβαν στο εργοστάσιο και τους βοήθησαν να ορθοποδήσουν. Οι εργαζόμενοι ήταν όλοι από την περιοχή, και πάντα οι ιδιοκτήτες φρόντιζαν αυτούς και τις οικογένειές τους. Όταν υπήρχαν εργατικά ατυχήματα αναλάμβαναν όλα τα έξοδα. Στο πλαίσιο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης χρηματοδοτούσαν πολλές εκδηλώσεις και δράσεις. Με λίγα λόγια, ήταν μία εξωστρεφής εταιρία που αναπτυσσόταν δυναμικά. Δύσκολα κάποιος Θεσσαλός, και ειδικά Τρικαλινός, θα έλεγε κακή κουβέντα για την μπισκοτοβιομηχανία και τους ιδιοκτήτες της.
Αυτό είναι το ένα κομμάτι της ιστορίας. Η θετική πλευρά, που ξεχάστηκε πολύ γρήγορα μετά το χαμό των 5 γυναικών. Από την ώρα που μπήκαν στο καμένο εργοστάσιο οι πραγματογνώμονες της Πυροσβεστικής φάνηκαν οι μεγάλες παραβάσεις που έχουν γίνει. Ένα σύγχρονο εργοστάσιο με πολλά κατασκευαστικά προβλήματα και έναν τεχνικό ασφάλειας που δεν μπορούσε να ξεχωρίσει την έντονη μυρωδιά του προπάνιου από τη δυσοσμία των λυμάτων.
Όπως αποδεικνύεται μέρα με την ημέρα, στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου έγιναν δύο τρεις μεγάλες παραλείψεις και παραβιάσεις των κανόνων της πολεοδομίας και της πυρασφάλειας, που οδήγησαν ουσιαστικά στη μεγάλη έκρηξη και την πυρκαγιά, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο των πέντε γυναικών.
Είναι κοινό μυστικό και άγραφος κανόνας μεταξύ των μηχανικών και όλων εκείνων των ειδικοτήτων που εμπλέκονται με τις κατασκευές, πως σε ένα οίκημα όπου θα λειτουργήσει εγκατάσταση προπάνιου, απαγορεύονται τα υπόγεια. Και αυτό, γιατί το προπάνιο είναι βαρύτερο του αέρα και ψάχνει διεξόδους στα χαμηλά δωμάτια. Αυτό έγινε και στην περίπτωση της μπισκοτοβιομηχανίας και μετέτρεψε ένα άδειο και αχρησιμοποίητο υπόγειο, σε βόμβα.
Γιατί, όμως, στο εργοστάσιο της μπισκοτοβιομηχανίας χρειαζόταν να κατασκευαστεί υπόγειο, το οποίο δεν φαινόταν πουθενά στα σχέδια για την πυρασφάλεια; Όσοι γνωρίζουν τις κατασκευές στο Νομό Τρίκαλων λένε πως επειδή η περιοχή που βρίσκεται η βιομηχανία είναι σε χαμηλό υψόμετρο, πολλές κατασκευές μαζεύουν ύδατα στα θεμέλιά τους.
Για να μπορέσουν, λοιπόν, να συλλέξουν αυτά τα νερά και να τα απομακρύνουν από την εγκατάσταση με αντλίες, κατασκευάζονται τα υπόγεια, τα οποία δεν δηλώνονται αφού δεν χρησιμεύουν σε τίποτα. Βέβαια, το μοιραίο υπόγειο, πριν από χρόνια, λένε οι εργαζόμενοι, λειτουργούσε κανονικά ως μέρος της παραγωγής.
Μόνο μετά την καταστροφή από τον τυφώνα «Ντάνιελ» ήταν άδειο και είχε μέσα μόνο μία αντλία η οποία λειτουργούσε αυτόματα όταν υπήρχε συσσώρευση υδάτων. Αυτή προκάλεσε και το σπινθήρα της μεγάλης έκρηξης.
Θα μπορούσε να προβλεφθεί το κακό και η μεγάλη έκρηξη; Βεβαίως, λένε οι υπεύθυνοι της πυρασφάλειας και οι εμπειρογνώμονες. Θα έπρεπε να είχαν εγκατασταθεί στο υπόγειο ανιχνευτές αερίων και μανόμετρα, που θα εντόπιζαν τη διαρροή προπάνιου και άλλων επικίνδυνων αέριων.
Άγνωστο παραμένει, ακόμη, γιατί δεν είχε εγκατασταθεί και στο υπόγειο ο κατάλληλος εξοπλισμός. Το δεύτερο μεγάλο λάθος που έγινε από τους υπεύθυνους μηχανικούς και εργολάβους ήταν στη διαδρομή του προπάνιου από τις δεξαμενές, στο κτίριο με τα μηχανήματα. Ο σωλήνας μεταφοράς του προπάνιου δεν είχε προστατεύει κατάλληλα, με αποτέλεσμα να σπάσει, πιθανόν από τα έργα ασφαλτόστρωσης, όπως λένε οι εμπειρογνώμονες.
Για αρκετούς μήνες το προπάνιο είχε ποτίσει το έδαφος και είχε βρει διέξοδο στο υπόγειο. Η πολύμηνη διαρροή προκαλούσε και την έντονη μυρωδιά στους χώρους δουλειάς, όπως κατήγγειλαν οι εργαζόμενοι.
Κανείς, επίσης, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι το προπάνιο θα έκανε μία διαδρομή 25 με 30 μέτρα και θα έβρισκε καταφύγιο στο μοιραίο υπόγειο. Αυτό ήταν και το μεγάλο –και μοιραίο– λάθος των υπευθύνων. Πολύς λόγος γίνεται και για τις δεξαμενές προπάνιου. Αν προβλεπόταν στην άδεια λειτουργίας να είναι υπέργειες.
Η άδεια, λένε οι ειδικοί, είχε δοθεί για υπόγειες δεξαμενές. Άρα, το εργοστάσιο είχε δίπλες εγκαταστάσεις προπάνιου, και υπόγειες και υπέργειες, και χρησιμοποιούσε μόνο τις δεύτερες; Ποιος πρέπει να απαντήσει;
Από το 2018 και μετά, έγιναν πολλές αλλαγές στις εγκαταστάσεις του εργοστασίου, και από τα επίσημα έγγραφα και στην πολεοδομία και στην περιφέρεια προκύπτει ότι κάποιοι δεν έκαναν καλά τη δουλειά τους και θα πρέπει να τους καλέσει ο εισαγγελέας για να καταλογιστούν ευθύνες.
Στην μπισκοτοβιομηχανία των Τρικάλων έγινε ένα από τα χειρότερα εργατικά δυστυχήματα των τελευταίων ετών. Αν και τώρα δεν μπορούν οι αρμόδιες Αρχές να βρουν τις εγκληματικές παραλείψεις και τις παραβάσεις, τότε οι ψυχές των πέντε νεκρών γυναικών και τα παιδιά των θυμάτων δεν θα βρουν ποτέ δικαίωση. Μόνο αν υπάρξει διερεύνηση των ευθυνών και επιβολή αυστηρών ποινών, μόνο τότε, υπάρχει ελπίδα ότι αυτά τα αθώα θύματα, ίσως είναι τα τελευταία…
