Πολύ βρόμα, ρε παιδιά!
Κι αν προσπαθούν να μας έχουν μόνιμα με ένα «σύννεφο σκόνης» στα μάτια, κάποια πράγματα δεν κρύβονται
Και δεν ήταν ανάγκη να έρθει αφρικανική σκόνη για να «βρωμίσει» ο τόπος.
Κι αν προσπαθούν να μας έχουν μόνιμα με ένα «σύννεφο σκόνης» στα μάτια, κάποια πράγματα δεν κρύβονται.
Κι εκεί που περιμένεις μια πολιτική «όαση» που κόπτεται για το δίκιο του εργάτη και νομίζεις ότι τη βρήκες στο πρόσωπο της Ζωής με τις προεκλογικές καρδούλες, ξάφνου, μετά τις αποχωρήσεις βουλευτών από την Πλεύση Ελευθερίας, εμφανίζεται και μια απλήρωτη επί έναν χρόνο εργαζόμενη. Άλλωστε, όλοι το λένε, η «ζωή» είναι δύσκολη.
Στο ΠΑΣΟΚ πάλι, που δεν τους παίρνει για άλλα σκάνδαλα, αποκηρύσσουν τον Παναγόπουλο, μπας και σωθούν από την «αμμοθύελλα» των αποκαλύψεων για το σκάνδαλο με την υπεξαίρεση δεκάδων εκατομμυρίων.
Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου, η πολυπόθητη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν έλαβε χώρα σε μια προσπάθεια να ρίξει στάχτη στα μάτια της Ευρώπης ο «Σουλτάνος». Κι ενώ κέρασε τον Έλληνα πρωθυπουργό ιμάμ, ιτσλί κιοφτέ και συμπάθεια, οι αξιώσεις για Γαλάζια Πατρίδα και «κατεχόμενα ελληνικά νησιά» παραμένουν σαν πυραμίδα, με την ατζέντα της Τουρκίας να είναι πιο βρόμικη και από την πετσέτα με τις μύξες του Κυριάκου.
Κι εκεί που λες ότι δεν έχει χειρότερο, όλα δείχνουν πως ΗΠΑ και Ιράν βαδίζουν προς τη «σκόνη και θρύψαλα».
